اشتباهِ خوب"
—
«شب، داستانی برای خواندن است، صدایی برای شنیدن. نوعی دنیا برای زیستنِ آدمهایی شبزی ست که نفسشان در شب تازه میشود و همزمان، دلهایشان میگیرد. سکوت را مینوشند و مراسمِ تماشا را شروع میکنند. شب، پردهٔ سیاهِ سینمای اتفاقاتیست که در روز، نمیشود آنهارا ابراز کرد یا فهمید، دیدنی نیست. شب برایت حرف میزند، و برایت ساکت است. آرام، آرام بودنی که آرامشِ همراه با طوفانِ فکر و خیال است.»
- Abr .