و قال امیرالمومنین علیه السلام
(اَعِرِ اللهَ جُمْجُمَتَکَ) و جمجمه ات را بخدا بسپار ...
جای هیچ خوفی نیست
بالاخره یا خدا هست( که هست )یا نیست
یا امام زمان هست(که هست) یا نیست
بالاخره این باید برای خیلی ها روشن شود ...
حتی برای برخی مؤمنینی که آنها هم در این شدائد آخرالزمانی در ریب هستند ❗️
به زودی بیش از پیش و نمایان تر از قبل ،امداد الهی را خواهید دید
شیطان ،گور خود را میکند
هر چه شَر شراره بکشد ،شعاع نور بیشتر و عمیق تر خواهد شد
شما شیعیان عالم، عجایبی را خواهید دید که مردم ادوار تاریخ در عصر خود شنیدند
لاحول ولا قوه الا بالله العلی العظیم
⚠️نشر مطالب و محتوا شرعا همراه نام و لینک کانال جایز میباشد⛔
┅═✧☫گوهر معرفت☫✧═┅┄
🆔شناسه ایتا
@gowharemarefat
🆔 شناسه بله:
https://ble.ir/gowharemarefat
🆔 شناسه روبیکا :
rubika.ir/gowharemarefat
فَلَمَّا رَأَیْتَ – یَا إِلَهِی تَبَارکْتَ وَ تَعَالَیْتَ – دَغَلَ سَرِیرَتِهِ وَ قُبْحَ مَا انْطَوَى عَلَیهِ أَرْکَسْتَهُ لِأُمِّ رَأْسِهِ فِی زُبْیَتِهِ
اى خداوند که متبارک و متعالى هستى، چون خبث باطنش و قبح نهانش را دیدى، او را در همان گودال که براى در دام افکندن من کنده بود به سر در انداختى
وَ رَدَدْتَهُ فِی مَهْوَى حُفْرَتِهِ فَانْقَمَعَ بَعْدَ اسْتِطَالَتِهِ ذَلِیلاً فِی رِبَقِ حِبَالَتِهِ الَّتِی کَانَ یُقَدِّرُ أَنْ یَرَانِی فِیهَا
و در عمق گودالش سرنگون ساختى و او پس از آن همه سرکشى، ذلیل و سرکوفته گردید و در همان دامى گرفتار آمد که مرا گرفتار آن مى خواست.
گوهر معرفت | #یالثارات_الخامنه_ای
💻@gowharemarefat🏴🚩
گوهر معرفت 🚩یا لثارات 🚩
فَلَمَّا رَأَیْتَ – یَا إِلَهِی تَبَارکْتَ وَ تَعَالَیْتَ – دَغَلَ سَرِیرَتِهِ وَ قُبْحَ مَا انْطَوَ
یا رب العالمین
اشغل الظالمین بالظالمین
فَنَادَیْتُکَ – یَا إِلَهِی – مُسْتَغِیثاً بِکَ وَاثِقاً بِسُرْعَهِ إِجَابَتِکَ
پس اى پروردگار من، تو را ندا دادم و به درگاه تو استغاثه کردم. امیدم چنان بود که دعاى مرا به زودى اجابت کنى
عَالِماً أَنَّهُ لاَ یُضْطَهَدُ مَنْ أَوَى إِلَى ظِلِّ کَنَفِکَ وَ لاَ یَفْزَعُ مَنْ لَجَأَ إِلَى مَعْقِلِ انْتِصَارِکَ فَحَصَّنْتَنِی مِنْ بَأْسِهِ بِقُدْرَتِکَ
و نیک مىدانستم که آن کس که در سایه امن تو پناه جوید هرگز ستم نبیند و آن که به پناهگاه نصرت تو در آید از کس نهراسد. پس تو مرا به قدرت خویش از آسیب او نگه داشتى.
وَ کَمْ مِنْ سَحَائِبِ مَکْرُوهٍ جَلَّیْتَهَا عَنِّی وَ سَحَائِبِ نِعَمٍ أَمْطَرْتَهَا عَلَیَ
اى خداوند، چه بسیار ابرهاى بلا که بر سر من خیمه زده بود و تو آنها را پراکنده ساختى و چه بسا ابرهاى آبستن از نعمت خود بر سر من فرستادى تا بر من ببارند
وَ جَدَاوِلِ رَحْمَهٍ نَشَرْتَهَا وَ عَافِیَهٍ أَلْبَسْتَهَا وَ أَعْیُنِ أَحْدَاثٍ طَمَسْتَهَا وَ غَوَاشِی کُرُبَاتٍ کَشَفْتَهَا
و چه بسا جویباران رحمت که براى سیراب کردن من جارى کردى و چه بسا جامه هاى عافیت که بر تن من پوشیدى و چه بسا چشمان حوادث را که بر دوختى و چه بسا حجابهاى غم و اندوه که به یک سو زدى