چشمهایش روزی قهوهای بود؛گرم،آرام... شبیه عصرهای پاییزی که آفتابِ آخرِ روز در آنها میدرخشید.مهربانی در نگاهش موج میزد.انگار هر بار که پلک میزد،جهان از خش_ونت کمی دورتر میشد.امّا زمان،با زخمهای بیصدا و خیا_نتهای پنهان،آرامآرام چیزی را درون او شکست؛ جایی عمیقتر از قلب،جایی که هیچکس به آن دسترسی نداشت.
نفر_ین از همانجا شروع شد؛از لحظهای که آخرین اعتمادش فرو ریخت.آن چشمهای قهوهای که روزگاری پناه بودند،کمکم به آتش نزدیک شدند.مهربانی در آنها سوخت. رنگشان تیره شد و سرخی مثل شعلهای آرام اما بیرحم از مردمکش بالا رفت.
حالا وقتی نگاه میکرد،دیگر گرمای گذشته نبود؛در چشمهایش آتشی سرخ میچرخید که هم هشدار بود هم درد و هم حقیقتی که از دل شکن_جه زمان بیرون زده بود.سرخی نگاهش نه از خش_م،بلکه از رنجی بود که دوام نیاورد و تبدیل شد؛تبدیل به چیزی که خود او هم از آن میترسید.
اینگونه نفرین آغاز شد:
مهربانیای که تحمل دنیا را نداشت، عشقهایی که نیمهراه رها شدند و چشمانی که روزی آرام بودند،حالا چون شعلهای خاموشنشدنی سرخ میدرخشند؛نشانی از قلبی که هنوز میتپد،اما دیگر هرگز نمیبخشد.
𑜶𝑹𝑨𝑰𝑶𝑵
10𝑫𝒆𝒄𝒆𝒎𝒃𝒆𝒓2025
𝗚𝗥𝗔𝗬 𝗪𝗛𝗜𝗦𝗞𝗘𝗬(18).mp3
زمان:
حجم:
19.2M
ᬊᬁ𝗩𝗜𝗕𝗘↷
بیدار شدن از رویایی که فکر کردی واقعیه
﴾⸽𝙶𝚁𝙰𝚈𝚆𝙷𝙸𝚂𝙺𝙴𝚈⸽﴿
دختر کوچولوی بیچاره وجودم...
دیدی چطور رویاهامون جلوی چشممون تیکه تیکه شد؟))))
تهِ همه شب بیداریام واسه ملت تو حال بدشون میشه این؛تنها دارم اینجا با خودم حرف میزنم
میگن منتظر بارونیم عاشق بارونیم ولی موقع بیرون رفتن چتر میبرن.
صحبت من راجب بارون و چتر نیست.