از ارتباط های دروغین به انتها رسیده بود.گویا چشمهایش از خو_ن و تنفر مملو و هر آن احتمال انفجار داشت.با تمام وجودش صداقت به خرج میداد و تمام چیزی که دریافت میکرد دروغ هایی بی اساس بود.
دروغ،دروغ،دروغ و دروغ....
تمیجیدهای بی پایه،ابراز علاقه های هیجانی که کاملا میدانست چیزی جز کسب منفعت نبود و در قالب اعتراف های کودکانه به او تحمیل میشد.ارزش دهی های کلامی که ذاتا وجود خارجی نداشت.
او همه چیز را میدانست اما سکوت میکرد و با خود به حال مردم زمانه اش میخندید که چطور میتوانند اینقدر بزدلانه و بی شرمانه رفتار کنند و نام هایی احمقانه روی خود بگذارند؛انکار به بهانه های ساده ای که او را احمق فرض میکردند او را به طرز جنون واری به تنفر و کینه وا میداشت در صورتی که هیچ واکنشی از جانبش دریافت نمیشد.او تمام مدت نقش های کودکانه مردم را میپذیرفت و به حال آنها تاسف میخورد.کسانی که دنبال عشق های صادقانه و آگاهانه بودند همه از پست ترین راه به نام دروغ پیروی کردند.
گفتگو و ابراز تنفر از چنین موجودات بی ارزشی تمام ماجرا نیست.او همچنان به دلقک نماهای خوش بیان لبخند میزند و از نمایش محقر آنها لذت میبرد و تا جایی صبر پیشه میکند که خودشان خسته شوند و صحنه را ترک کنند.
•𝑯𝒀𝑼𝑵
30𝑨𝒖𝒈𝒖𝒔𝒕 2025
دیگه نه حرفی میزنم نه پیامی میدم نه حتی واکنشی نشون میدم.
فقط دیوار دورمو بزرگتر میکنم انقدری که ارتباطم به کل با دنیای بیرون قطع بشه.
_HYUN
همیشه میگفت که نور داخل چشمانم فرق دارد.میگفت وقتی نگاهش میکنم،انگار میتوانم گرما و دوست داشتن را از نگاهم به او منتقل کنم.ولی حالا اگر میتوانست مرا ببیند،هیچ چیز نمیدید. زیرا آن نور مدت طولانیست خاموش شده و تبدیل به تاریکی شده که خودش را گم کرده.
•𝑯𝒀𝑼𝑵
30𝑨𝒖𝒈𝒖𝒔𝒕 2025
خب خب شوخی خوبی بود تابستون بسه🚮
من پاییز میخوام با هوای خاکستری و بارون🤌🏻🛐