یهو دیدم دیگه برام مهم نیست کسی باهام حرف میزنه، پیام میده، جوابمو میده، دوستم داره، دعوتم میکنه یا حتی درباره ام حرف بزنه.
خیلی وقته دنبال تایید دیگران و ارتباط نیستم.
همه چیز آرومه و حالا همین آرامش و سکوت کافیه.
تا سه هفته پیش خودمو بابت کج فهمی و ایجاد کردن سوتفاهم لعنت میکردم.
ولی امشب همه طناب های عذاب وجدان از گردنم پاره شد.