ولی قبول دارید زندگی گذر بین این گل باز شده زیبا، اون گل خشک شده و پر پر پشت سرش و اون غنچه نشکفته گوشه راست عکسه؟

بچه ها رفتم دو قسمت آخر هری پاتر رو هم دیدم و واقعا بر کسانی که معتقدند این فیلم بچگونه است، نفرین من زار زدم سر قسمت آخر با اینکه چند بار دیدم و هزاران بار ادیت هاش رو دیدم خیلی ناراحتم ببین به کل این مجموعه نگاه میکنی خیلی خوبه خیلی خوش میگذره خیلی چیز های خوب داره ولی وقتی به این فکر میکنی که این فیلم ها مثل یه خط هستن خیلی اذیت کننده و غم انگیز میشه. یعنی مثلا فیلم های سنگ جادو، تالار اسرار، جام آتش و... گذشته. و منه تماشاگر بهش دسترسی دارم، اون شخصیت داستان نمیتونه بهش برگرده میدونی چی میگم؟ مثلا دوقلوهای ویزلی. وقتی صرفا همینجوری بهش نگاه میکنی دو تا «شَرَره آتش» یعنی دو تا تیکه آبنبات جرقه ای هستن پر جنب و جوش، شر، پر انرژی ولی وقتی به بعدش فکر میکنی، یعنی بعد از قسمت آخر همه چیز، تکرار میکنم همه چیز فرق داره.

بعد یه دفعه میبینی عه؟! زندگی ما هم همینه خطیه مجموعه ای نیست میگذره و تو مثل اون شخصیت ها بهش دسترسی نداری نمیتونی برگردی دوباره اون فصل دوست داشتنی زندگیت رو زندگی کنی این مُرد؟ خب باشه میرم فصل قبلی نه تو زندگی نمیشه این کار رو کرد

واقعا امیدوارم بفهمید چی رو میخوام بگم چون معمولا تو توضیح اینجور مفاهیمی که خودم صرفا حسش میکنم مشکل دارم. مثلا دوقلو هایی که نقش جرج و فرد رو داشتن هنوز هم به اسم دوقلوهای ویزلی دارن برنامه میسازن در حالی که بر اساس فیلم، اونا اصلا نباید دو تا باشن یکیشون مرده اونا دارن برنامه هاشون رو بر اساس مجموعه میسازن من دارم بر اساس خط داستانی غصه میخورم

و حس میکنم اینکه از فیلم به زندگی برگردی خیلی غیر عادیه معمولا یه نکته ای تو زندگی رو میبرن داخل فیلم ولی خب من غیر عادیم دیگه 😁

https://eitaa.com/greenroom/388 دقتو بنازم +🙂😁 #ناشناس

نظر خاصی راجع به این همه ابراز احساسات و اعاده فیض من ندارید؟!

سلامممم شب بارونی تون بخیر تو این شب زیبا چند مدل آدم داریم ۱)اونهایی که بیرونند و دارن عشق دنیا رو میکنند ۲)اونایی که تو خونه هنوز بیدارن و انقدر درگیر زندگی هستن که بارون رو نمیشنون ۳)اونایی که مثل من دراز کشیدن و دارن گوش میدن به فراز و نشیب باران، به اوج و فرود باران، به صدای باران

البته آدم های این دسته ها در گردشند اونایی که بیرونند، میان خونه اونایی که مشغولن، دراز میکشن و اونایی که دراز کشیدن خوابشون میبره

عمیقا دلم میخواست تو این هوا، با یه شنل بافتنی گرم یا یه سوئیشرت تو کرکی، میرفتم بیرون یه جایی مثل آلاچیق کوچیک جایی که هم خیس نشی هم عمیقاً بارون رو ببینی اونجا می‌شستم و دو پارت جدید رومئو و آنائیل رو می‌نوشتم، روی کاغذ کاهی، با روان نویس.

شاید هم تو یه خیابون خلوت می‌ایستادم اجازه میدادم بارون قشنگ بخوره به صورتم تهش هم می‌دویدم می‌اومدم خونه با پتو گلبافت مورد علاقه‌ام می‌چسبیدم به بخاری

کلا بارون خیلی خوبه