همان مرد مسجد ابوذر...

⏱️#آداب_دانشجویی۳۱:ساعت زندگی هم به عقب بر می گردد سالها پیش زمانی که جان گوردون یک دانش آموز بود نامه ای از معلمش دریافت کرد که به او گفته بود ادامه ی تحصیل در رشته ی علوم و رویای او برای دانشمند شدن مضحک به نظر می‌رسد. سال ها بعد گوردون در دانشگاه به طور اتفاقی پژوهش بریج و کینگ را مطالعه کرد که عدم موفقیت آنها در پیوند هسته سلول های مشخصی را ذکر میکرد. این دو افراد مطرحی در علم بودند و در آن زمان این نتایج تقریبا پذیرفته شده بود. اما جان معتقد بود که چنین موضوعی باید حداقل چندین بار آزمایش شوند تا عدم صحت آن به طور قطعی اثبات شود. پس تصمیم گرفت این آزمایش را تکرار کند. در طی این کار با شکست های زیادی مواجه شد اما به تلاشهایش ادامه داد. نهایتا هسته تخم قورباغه را با سلول بالغ روده ای جایگزین کرد. سلول تخم دستکاری شده به نوزاد طبیعی قورباغه تبدیل شد. در همان سال شینیا یاماناکا متولد شد تا 40 سال بعد کار جان گوردون را به سر انجام برساند. یاماناکا در ابتدا رزیدنت جراحی بود. به دلیل محدودیت های کار جراحی، به حوزه ساینس وارد شد و در طول پژوهش با نتایج دور از انتطار مواجه شد. در ابتدا، آزمایشی که انتظار داشت از افت فشار خون در حیوانات جلوگیری کند،افت فشار را القا کرد. در آزمایشی دیگر ژنی که انتظار داشت از تصلب شرایین در موش‌ها جلوگیری کند، باعث سرطان سلول کبدی شد. این نتایج او در نهایت تولید سلول‌های بنیادی ( iPS) را از پوست منتج شد. این کشف نشان داد که ساعت سلول می تواند با گرفتن ۴ ژن به عقب برگرد و بنیادی شود. cell.com با تشکر از خانم مهدیه امامی بابت تهیه این مطلب

🎥#فیلم_های_علمی۱۳ فرهنگی۳: با هدفون و درجای خلوت گوش کنید.....

#آداب_دانشجویی۳۲: نسبت به مشاهدات پیرامون مان بی تفاوت نباشیم در اوایل دهه ۱۹۹۰، دیوید جولیوس به دنبال این بود که بفهمد چرا فلفل قرمز باعث ایجاد احساس سوزش در دهان می شود. این کنجکاوی او را به کپسایسین، ماده فعال فلفل چیلی که مسئول گرما است، سوق داد. جولیوس از کپسایسین به عنوان ابزاری برای شناسایی مکانیسم‌های مولکولی درد استفاده کرد و با فعال کردن نورون‌های حسی، ژن‌هایی را که به این فعال‌سازی پاسخ می‌دهند، غربالگری کرد. او برای تایید یافته های خود از تکنیکی به نام الکتروفیزیولوژی پچ-کلمپ استفاده کرد. این روش به او اجازه داد تا جریان‌های الکتریکی را که از کانال‌های TRPV۱ زمانی که توسط کپسایسین فعال می‌شوند، اندازه‌گیری کنند. او مشاهده کرد که کانال TRPV۱ نه تنها به کپسایسین پاسخ می دهد، بلکه به دمای بالای ۴۳ درجه سانتیگراد نیز پاسخ می دهد، که به عنوان گرمای دردناک تلقی می شود. در همین حال، آردم پاتاپوتیان مجذوب این بود که چگونه بدن ما لمس و فشار را حس می کند. او و تیمش با استفاده از سلول‌های حساس به فشار، دو گیرنده جدید Piezo۱ و Piezo۲ را شناسایی کردند که به محرک‌های مکانیکی پاسخ می‌دهند. این گیرنده ها برای حس لامسه و توانایی بدن برای احساس موقعیت و حرکت خود در فضا ضروری هستند. nature.com با تشکر از آقای حسین صفوی بابت تهیه این مطلب