بسم الله الرحمن الرحیم فاستقم کما مرت و مَن تاب معک و لا تطغوا انهُ بما تعملون بصیر. و ما به وقت حوادث حَدید میپوشیم !

باشد که ناگهی ، نگهی هم به ما کند ..

من خودم بودم که گفتم ماندنت اجبار نیست بشکند دستی که یادت داده لا اکراه را

رمضان آمده ای شیخ سوالی دارم روزه با خونِ دل و خوردنِ غم باطل نیست؟

رمضان آمد و آن شیخ نگفتش به ما روزه‌ی آنکه خورَد غصه چه حکمی دارد..

عشق مهمتر است، فراق معشوق طاقت سوز و جانکاه است ولی فقدان عشق مرگ است. عاشق بدون معشوق می‌سوزد و عاشق تر میشود اما بدون عشق حیاتی نیست که درباره چیستی آن حکمی بکنیم.

همیشه هر که دَم از عاشقی زده تنهاست ، نماز آنکه مکبر شود جماعت نیست .

بماند که دلم برای شما تنگ است اما چاره ای جز صبر ندارم...

- به تو می‌اندیشم و با خود می‌گویم به راستی تو جبرانِ تمامِ زخم‌هایم هستی تمامِ آن زخم‌هایی که مرهم نداشتند :)!🌱

- با تلخیِ اَشکِ غَمَت اِفطار نِمودیم..

:))))))) 💔