•• مَنْ هَذَا؟ •• ماجرای این شعر فرزدق، شاعر نامدار عرب، به جایی برمی‌گردد که هشام بن عبدالملک(لعنة‌الله‌علیه)، به قصد حج، عازم مکّه می‌شود. هنگامی که قصد استلام حجرالاسود می‌کند، فشار و ازدحام جمعیت، سبب می‌شود که او به عقب رانده شود امّا در همین اثنا، امام سجّاد(علیه‌السلام) به قصد استلام راهی می‌شود و به محض رسیدن به همان موضع، جمعیت کنار می‌رود و امام به راحتی، اعمال خویش را به جای می‌آورد. هشام که از این دو حادثه با فاصلۀ زمانی اندک در آتش خشم و حسد می‌سوخته، در پاسخ یکی از بزرگان شام که از او می‌پرسد: «او کیست؟» در حالی که امام و جایگاه رفیع ایشان را می‌شناخته، تجاهل پیش می‌گیرد و چنین می‌نمایاند که از هویت امام بی‌خبر است. فزردق که در اصل شاعر دربار اموی بوده است، با مشاهدۀ این مکالمه، تاب نمی‌آورد و خطاب به هشام و اطرافیانش می‌گوید: «من او را نیک می‌شناسم.» و سپس قصیده ای را (که به میمیۀ فرزدق نیز شهرت دارد) بر بداهه می‌سراید. #ولادت_امام_سجاد #هیئت_دانشجویی_فاطمیون هیـئت فاطمیـون| @hadaf313

✨مادرت اهل همین خطه ایران بوده نسبت ما و شما نسبت خویشاوندی ست #ولادت_امام_سجاد‌ع #هیئت_دانشجویی_فاطمیون هیـئت فاطمیـون| @hadaf313

□امام رضا میشه ضامن ماهم بشی...💔 #چهارشنبه_های_امام_رضایی #هیئت_دانشجویی_فاطمیون #وقت_سلام هیـئت فاطمیـون| @hadaf313