روزایی که مجنون تو کما بود روزای خیلی سختی بود

و من عمیقا به این جمله رسیدم انتظار بدتر از مرگه

از خانواده نگم براتون شاید با این حال بد مجنون ایمان خاله هام ریخت و خدا رو سر زنش میکردن

ولی من همه جوره بهش اعتماد داشتم میدونستم خدا دیگه نمیزاره یه سایه دیگه از روی سرمون بره

نذر و نیاز همه شهدا کردم

نمیدونم نذر شهید مغفوری رو شنیدید یانه

ولی سه تا سه شنبه هست که برای حاجتت نذر میکنی

سه شنبه اول تولدم بود و تنها سالی بود نه مجنون بود بهم تبریک بگه نه لیلی

سه شنبه بعدی بازم ناامید نشدم رفتم

وقتی رفتم گلزارشهدا یه اقایی داشت رد میشد دست گذاشت روی شونم بعد گرفت یه دونه از قطاب هایی که برده بودم را برداشت و گفت حالا نذرچیه منم براش گفتم قضیه رو گفت یه شهید بهت معرفی میکنم حاجتتو نداد سه شنبه بعدی بیا فلان جا هرچی دلت خواست بهم بگو

شهید حسن یزدانی قطعه اخر گلزارشهدا کنار یه دیواره

سه شنبه بعدی دیگه خیلی ناامید بودم