گاهی توبه لقلقه س گاهی دغدغه

گاهی وقتا دلم میخواست منم با کوپر، براند و رامیلی، به گارگانچوا سفر میکردمو بعد از صدو اندی سال به زمین برمیگشتمو هژمونِ ایران و در عین حال تورم و قیمت اقلامِ اون سالها رو میدیدم :)

این پیچ و گردنه‌ی تاریخی به قدری طاقت فرساست که حالت تهوع گرفتم

از شما چه پنهون قسمت آخر مختار رو دل ندارم ببینم خود مختار یه طرف، دُل‌دُل یه طرف.. واسه همین فقط آخراش که ابراهیم میفهمه دیر رسیده رو نگاه میکنم ببینم چه تصمیمی میگیره

هم تسلیم شده ها از دنیا رفتن هم جهاد کرده ها، با این تفاوت که جهاد کرده ها به شهادت رسیدن؛ تسلیم شده ها به هلاکت!

به تقاص از خون مختار اربیل را بزنید

یه صبح بخیرمون نشه؟

واقعا جای اینکه مزخرفاتی مثل رفع حصرو این چیزا که به هیچ جای مردم نیست رو جزء دستاورد دولتتون بحساب بیارید؛ از اتفاقات خوبی مثلِ احیای‌ دریاچه‌ ارومیه دستاورد سازی کنید تباه ها! عقل هم ندارید؟

علی‌رغمِ همه‌ی تلاشاتون اما حاشا که بذاریم پزشکیان رو گورباچف کنید! ایران فروپاشیدنی نیست!

با اینکه تو بورس نیستم، اما عجیب حال میکنم وقتی رشد میکنه👌

اینکه شرکتِ آب و فاضلابِ آذربایجان غربی درباره جان گرفتن دریاچه ارومیه خبر میده منو یجوری میکنه! حس میکنم فاضلاب شرکته برای احیای دریاچه آب کم اورده فاضلاب ول داده

واسه کسایی که قلبِ مداح در میارن اذان صبح کمه؛ ظهر و مغرب هم باید دخیل باشه!