هدایت شده از رفـــیــقِ خـــدا🤎
فکر کن همه نشستن تو سالن و منتظرن ملودیِ آی ستاره پخش بشه؛
یهو حامیم شروع میکنه به خوندن:
« من هم دلم تنگته هم قهرم باهات »
و کلِ سالن میلاد باهاش همخونی میکنن و چشم دوختن به استیج که بیاد و بعد از ماه‌ها انتظار ببیننش؛
و دقیقا جایی که باید بیاد با خوندنِ بیتِ « من خاطراتم با تورو هر شب مرور میکنم
میمیرم از دوریت ولی حفظ غرور میکنم
این جای خالی تو دلم با خودتم پر نمیشه
با اینهمه از تو دلم هنوز دلخور نمیشه »
میاد و وایمیسته روبه‌روی جمعیت و با خنده‌ی ۳۲ دندونیش دستاشو میزاره رو چشماش و به نشونه‌ی احترام تعظیم میکنه.
ورودی غیر از اینو نمیتونم تصور و قبول کنم 🫠