از کیفیت زندگی تا جذب سرمایه؛ تعادلی که شهرهای آینده را می‌سازد یکی از چالش‌های اصلی مدیریت شهری در دوران جدید این است: چگونه شهری بسازیم که هم برای شهروندان قابل‌زندگی باشد و هم برای سرمایه‌گذاران جذابیت اقتصادی داشته باشد؟ واقعیت این است که هیچ‌یک بدون دیگری پایدار نمی‌ماند. شهری که فقط به رشد اقتصادی فکر کند اما کیفیت زندگی در آن پایین باشد، به تدریج نیروی انسانی خلاق و جامعه پویا را از دست می‌دهد. در برابر، شهری که صرفاً بر رفاه اجتماعی تمرکز کند اما موتور خلق ارزش اقتصادی نداشته باشد، توان تأمین زیرساخت‌ها و خدمات پایدار را از دست خواهد داد. شهر قابل‌زندگی چه ویژگی‌هایی دارد؟ زندگی‌پذیری فقط به زیبایی یا پروژه‌های عمرانی محدود نیست. شهر وقتی واقعاً قابل‌زندگی است که: - دسترس‌پذیر، امن و عادلانه باشد؛ - مسکن متناسب با توان مردم فراهم کند؛ - زیرساخت‌های حمل‌ونقل، انرژی و فناوری پایدار داشته باشد؛ - و آموزش، سلامت، فضاهای عمومی و هویت محله‌ای را تقویت کند. چنین شهری سرمایه انسانی خود را حفظ می‌کند؛ همان چیزی که هر سرمایه‌گذار هوشمندی به آن توجه دارد. و اما شهر جذاب برای سرمایه‌گذار چگونه شهری است؟ سرمایه‌گذار به دنبال پیش‌بینی‌پذیری و ثبات است. جذابیت اقتصادی شهر به عواملی مثل شفافیت، فرآیندهای ساده صدور مجوز، زیرساخت‌های قابل‌اتکا و حضور نیروی کار ماهر وابسته است. شهری که بتواند «ریسک» را کاهش دهد، «سرمایه» را افزایش می‌دهد. نقطه تلاقی میان زندگی‌پذیری و جذابیت اقتصادی کجاست؟ راه پیش‌ِرو انتخاب یکی از این دو مسیر نیست؛ بلکه ایجاد تعادلی هوشمندانه میان آن‌هاست. مدیریت شهری باید بتواند: - کیفیت زندگی را ارتقا دهد؛ - ارزش اقتصادی تولید کند؛ - و پایداری محیطی را تضمین نماید. این همان سه‌ضلعی توسعه متوازن است که ستون شهرهای موفق جهان است. ✍️ محسن حجازیان #توسعه_کاشان https://eitaa.com/Kashandevelop

سلام بر معلمان و فرهنگیان فرهیخته🌸 به بهانه بزرگداشت شهادت استاد مطهری و مقام معلم، مراتب سپاس و قدردانی خود را از تلاش های صادقانه همه شما عزیران اعلام می دارم. معلم زیربنای رشد و توسعه در جامعه است. #آریا_حمیدی مدیریت و موسس 🌹 هفته معلم گرامی باد🌹

#آریا_حمیدی مدیریت و موسس https://ble.ir/hamidischool https://eitaa.com/hamidischool

🟪 مدیریت شهری این روزها...(۱۴) شهر مطلوب را جمعیت انسانی شهروند می سازد، با ظرفیت ها و داشته های طبیعی جمع می آید و مرکزیت های؛ سیاسی، فرهنگی، تاریخی و ...، آنرا تکمیل می کنند. شهرها را باید به صورت محلی مدیریت کرد. یکی از نمودهای اصلاح از پایین در ساختار مدنی حاکمیت ها را، دولت های محلی در قاموس شهرداری ها به تعریف می رسانند. رویکرد محله محوری، ادامه همین نگاه پیشرو است. "اما؛ کدام محله"؟ 🔷️ هر چه منابع انسانی حاکم بر شهرها اعم از شورا و شهردار و خطوط فرمان مدیریت، بومی تر باشند، مفاهیم تعلق و مشارکت فردی و اجتماعی، قابل حصول تر خواهند بود. پیچیدگی روابط و مناسبات انسانی، طبقه بندی اقشار، نوع فعالیت و ترکیب جمعیت به لحاظ مولفه های فرهنگ عمومی، تعیین کننده هویت شهر به‌ عنوان موجود زنده می باشند. 🔶️ شهر درختان چنار، فرش، گلاب، بادگیر و بازارهای کوچک و بزرگ و ... در کنار رفتار غالب فرونشسته در ذهن مخاطب، به تعریف از هویت می رسد.‌ این شناسنامه، در طول تاریخ شکل می گیرد. محصول رنج و تقوای عمل در گذر زمان است. یادآور اخلاق حسنه، پیام آور صداقت، نجابت آمیخته با طبیعت و صدای باران و نرمش آفتاب لب بوم آشتی های بزرگ است. از آن دیروز و امروز تنها نیست! برای همه زمان هاست! 🔷️ وقتی صحبت از مطالعات فرهنگی و زیست محیطی شهرها به میان می آید، یعنی بررسی ریشه ها و خاستگاه عمل ها و لحاظ روابط طبیعی و انسانی گذشته در ایجاد آنچه تحت هویت امروز، قابل تکیه و تماشاست. این است که تصمیم در خصوص بایدها و نبایدهای یک شهر را منوط به رفتارهای سلیقه ای، حزبی، گروهی و فردی مدیریت ها نمی داند. 🔶️ ارتفاع دیوار کاهگلی شهرها نماینده تام الاختیار طبیعت، آسمان، باران، امنیت، هوای پاک و در یک کلام، هویت است. نمی توان از حدود قداست معرفتش، به بهای اندک فرصت اعلام حضور شبه مدیران ناآرام و نااطمینان گذشت. دوران سوار شدن یک وری بر خر کرایه ای مدیریت شهرها تمام شده است. جهان توسعه گازی و مختصات ارتباطات یک یکم جوامع می گوید: هیچ کس در امان نخواهد بود! 🔷️ مدیریت دیتای بزرگ جهانی تا مرز هویت های کوچک روستایی خودش را پهن کرده و تنها نامداران کاربلد آینده نگر امروزین اصیل، توان عبور از تنگنای نظارت و قدرت مطالبه گری آن را خواهند داشت. آن هم با مرکب نجیب نگاه و میزان لطیف انصاف. آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است با دوستان مروت، با دشمنان مدارا!(حافظ) 🔶️ چندی پیش در مجادله ای کوتاه به واپس گرایی از یک وری نشینان خر کرایه ای مدیریت در کشور گفتم؛ شما چگونه به این نتیجه در توسعه ی کش تنبانی شهر رسیدید که فلان نقطه جمعیتی یک شب درست شد. آقا فرمودند؛ رفتم پشت بام خانه ی مادرم، دیدم یک طرف رمل و شن و ماسه است و اله کویر، گفتم شهر باید از طرف دیگر کش پیدا کند و اینچنین شد که"نا ... آباد" به دنیا آمد. این نوع تصمیم گیری برای یک برهوت در نقطه ی صفر هم معنا ندارد. چه رسد به آن همه مناسبات ریز و درشت در تبین هویت شهری با خاستگاه تمدنی آنگونه. 🔷️ البته این تاحدودی روش معمول تمام کشور بالنسبه بوده و هست. گاهی درگیر مذهب و گاهی درگیر خودخواهی های نتراشیده ی احزاب و ذی نفعان شهربند می شود. لطیفی می گفت وارد شهری شدم، از استاندار خواستم تا عملکردش را در خصوص نماز و نیایش در ورودی شهر نشانم دهد. مرا به سازه بتنی حجیمی راهنمایی کرد که هر چه گشتم اثری از نماز و قرآن در آن نبود. تماس گرفتم. فرمود؛ کجای سازه ای؟ از انتها تا ابتدا حرکت کن، ماهی بزرگی می بینی. به دهان ماهی رسیدی، انسانی در اسارت ماهی خواهی یافت. این همان یونس و آن همان نهنگ است که ... 🔶️ اینگونه هیجانات نیم بند در ایجاد هویت های ناتمام و نیمه کاره، هیچ گاه ما را به شکوهمندی گذشته تمدنی نخواهد رسانید، بلکه آنچه که داریم را نیز به بهای شهادت ذائقه ی تکامل، از ما خواهد گرفت. تفکر ناتمام بیل مکانیکی، مدیریت کش تنبان شهری، خر کرایه ای مدیریت(خری که طالب سوار شدنش یک وری روی آن می نشیند تا هر وقت مهلتش به بهای کرایه تمام شد، در پی هی صاحب حیوان، بتواند از آن بالا سریعتر پایین بپرد. وجه شبه اش، در بزن بروی بسیاری از مدیران در فرصت های اندک خدمت است. 🔷️ صندلی شهردار، نمونه همان الاغ نحیف و شوراهای منتسب به پوستین پلاسیده ی مدنیت اینگونه به اتفاق مردم هم، صاحب خر. آنچه می ماند؛ تماشای یورتمه این خرسواران با طعم لطیف گرد و خاک منابع میهنی) منسوخ و تاریخ گذشته. این را رنگ ها و طیف های جدید حضور یافته در انتخابات شورای شهرها فریاد می زنند. اسمش را احتمال انقلاب اجتماعی نخبگان نمی گذارم. اگرچه رنگی هم دارد! می توان آن را از جنس یک دگرگونی آرام دانست. آن هم نه به مفهوم ایدئولوژیک، بلکه به معنای شور تغییر، شاید هم؛ شعور اصلاح! 🟥 ترکیب شورای شهرها را جدی بگیرید! ادامه دارد ... محمد ثابت ایمان https://eitaa.com/Kashandevelop

روز معلم، روزِ بازاندیشی در معنایِ «تحول» است. 🖋️ امروز که روزِ گرامیداشتِ معلم است، دلم می‌خواهد از زاویه‌ای متفاوت به این جایگاهِ رفیع بنگرم. معلم، صرفاً انتقال‌دهنده اطلاعات نیست؛ او معمارِ نسلِ آینده است، کسی که توانِ تحولِ معرفتی و اجتماعی را در انسان‌ها بیدار می‌کند. به باور من، رسالتِ واقعیِ معلم، شکوفا کردنِ این توانایی است: توانِ «پرسیدنِ عمیق»، «جستجویِ هوشمندانه»، «یافتنِ پاسخ‌هایِ خلاقانه» و در نهایت، «تولیدِ معنا». این همان هدفی است که فراتر از چارچوبِ درس و کلاس، به ساختنِ جهانی آگاه‌تر و مسئولیت‌پذیرتر می‌انجامد. این روز را به تمامیِ معلمانی که با نگاهِ استراتژیک به آموزش، فهمِ فلسفی از انسان، و تعهدِ عملی به تحول، چراغِ راهِ نسلی دیگرند، تبریک می‌گویم. محسن حجازیان روزتان مبارک، ای سازندگانِ آینده! https://eitaa.com/Kashandevelop

🟪 مدیریت شهری این روزها...(۱۵) شورا، به عنوان نماینده تفکر مدنی شهروندان، به همراه منابع انسانی شهرداری از صدر تا ذیل( آخرین حلقه های اتصال ساختار عمودی قدرت به مردم)، مدیریت شهری نامیده می شوند. در این گردونه؛ خدمت در دو شکل کلی موظف و غیر موظف به ظهور می رسد. 🔷️ پیمانکاران حوزه های تابعه در شهرداری ها، مدیریت شهری غیر موظف به حساب می آیند. آنچه در طول شبانه روز به نام عملکرد شهرداری ها می شناسیم، محصول برآیند نیروهای مذکور در برخورد با توان اثرگذاری متغیر ذی نفعان خارجی شهرهاست. ذی نفعانی که ممکن است شهروند بوده و نتیجه هم افزایی ایشان با ما در یک بازی برد _ برد، منافع شهری را به توان چند برابری رسانیده و یا در هیبت یک شهربند ظهور کرده و نتیجه ی عکس آن بدست آید. آنچه به واقع در قاموس و قاعده منابع انسانی شهرداری ها در شکل ایده آل، تاحدودی قابل رصد، بررسی، نظارت، کنترل و کم و زیاد شدن می باشد، رفتار نیروی موظف سازمانیست. 🔶️ حجم قابل توجهی از بدنه اجرایی شهرداری ها را نیروهای غیرموظف تشکیل می دهند. مواردی که بر رفتار این گروه حاکم می باشد، از کنترل سازمانی خارج و پروتکل ها و دستورالعمل های موجود نیز، به واسطه خلع نگاه جامع و غلبه ی رفتار منبعث از الگوهای واپس گرا (بیل و فرغون، بیل مکانیکی)، فساد سیستمی که محصولش سستی در خط فرمان نظارت در مدیریت شهری می باشد، همراه با پیچیدگی عظیم سازمانی، وجود گپ های فراوان در دومینوی خط فرمان، از صدر تا ذیل و ... همه و همه باعث می شوند تا ماهیت رفتارسازمانی در شهرداری ها، به فرهنگ سازمانی ناموزون امروزین رسیده و در بهترین شکل با نام و الگوی نامناسب شهرداریچی، در اذهان عموم جا خوش کند. همانجا که بر چالش های؛ (آگاهی، ارتباط، اعتماد و مشارکت) اثر می گذارد. 🔷️ شاید بزرگترین و مهمترین پارادایم شیفت امروز و فردای مدیریت شهری، عبور از الگوی رفتاری ناهنجار شهرداریچی در ذهن مردم باشد. ماهیت خدمت در شهرداری ها، تحت تاثیر متغیرهای غیرقابل کنترلی است که سبب می شود، پازل مشارکت فردی و اجتماعی در آن ها به چالش اعتماد اتصال پیدا نکرده و شهرها تا اکنون، در کمیت کم شده حضور مدنی مردم، به ناکجاآباد منفعت امروز ذی نفعان شهربند رای داده باشند تا صلاح و عافیت و عاقبت نگری امروز و فردای شهروند. 🔶️ در این بین از میان چهار متغیر فرهنگ، اقتصاد، سیاست و اجتماع، تنها سیاست تصمیم گیرنده امور شهری می شود تا از یک سو شاهد رشد کاریکاتوری اقتصاد شهری باشیم و از سویی فرهنگ جای خودش را به سلیقه ها و رنگ ها بدهد تا از آن سو، اجتماع در زیر پوست شهر، شاهد آسیب هایی از جنس ناهماهنگ با همان فرهنگ باشد. 🔷️ تقریبا اکثر منابع شهری ما در ۴۰ سال گذشته از پی تامین نیازها و هوس های نارس و نپخته اندک کمیت کم شده، تحت نام احزاب با میل به الاکلنگ بازی قدرت ایشان، به یغما رفته است. فاصله طبقاتی امروز جامعه ی ایرانی از همین زاویه قابل بررسی و تبارشناسی است. مدیریت شهرها نه در اتلاف سرمایه ها(اعم از انسانی، طبیعی و ...) بلکه به تقریب در هر ایجادی بدون توجه به متغیرهای توسعه از جنس پایدار و طبیعت، محیط شهری را در هجوم حجم ها و سیطره سطوح نامتجانس رنگ ها و فرم ها اسیر کرده است. 🔶️ این را قرار ناآرام انسان امروز شهری، در درک من ازلی خویش به فریاد می نشیند، جایی که باید گفت، یک لنگ آن، آویزان برج نساخته شده ی میلاد و لنگ دیگر، خیس حوض به گل نشسته ی آبی سنت است. این مهم محصول همان مدیریت در پناه متغیر سیاست در برابر نوشداروی ندیده و نرسیده ی فرهنگ است. ظهور ناخواسته ی بحران های متفاوت امروز شهرداری ها، نتیجه حاملگی های ناخواسته و نازایی های توامان این سالهاست. 🔷️ چرا حاملگی؟ چون بر موقعیت موجود بار شده و چرا نازایی؟ چون امکان برداشت این بار(وَضع حمل) به دلائل مختلف به خصوص اجتماعی، وجود ندارد. از اواخر دهه ی ۷۰ به این طرف، ما با یک استعمار استحمار زده ی عظیم در نگاه به شهرداری ها روبرو هستیم. آن قدر که با خاصیت خر کرایه ای مدیریت ها نیز همراه شده و رفته رفته به یک اپیدمی فراگیر رسیده است. 🔻ایجاد ساختارهای موازی و ناکارآمد بر وضع موجود سیستم ها 🔻 انباشت منابع انسانی بیش از تاب و توان ساختارهای موجود( سه تا چهار برابر) 🔻 طراحی برنامه هایی که نه تنها ناظر بر توسعه نیستند بلکه دیدی واپس گرا دارند. 🔻پیش خور کردن بودجه و ایجاد هزینه های فاقد ناشمار بر ردیف های معصوم مصوب 🔻 قرارداد و پیمان های طولانی مدت با ذی نفعان شهربند وابسته با احزاب و گروه 🔻و ... 🔶️ ما امروز در شهرداری ها با موجودی به قد و طول و عرض ۶۰ سانت، وزن ۶۰ کیلو، روبرو هستیم که کمیت عبور اثربخش آن مختل و نسبت نگهداشت پس گردش، نسبت به توسعه ی پیش رو بیشتر است. 🟥 ترکیب شورای شهرها را جدی بگیرید! ادامه دارد ... محمد ثابت ایمان #توسعه_کاشان https://eitaa.com/Kashandevelop

«توسعه از درون آغاز می‌شود؛ معماری آینده در مقیاس انسان» توسعه، پیش از آن‌که یک برنامه پنج‌ساله یا یک سند راهبردی باشد، یک «تحول در سطح آگاهی» است. هیچ جامعه‌ای فراتر از کیفیت ذهنی و روحی شهروندان خود نمی‌رود، و این همان نقطه شروع است. توسعه فردی، کلید اصلی تغییرات بنیادین در هر سازمان و جامعه‌ای است که خواهان آینده‌ای پایدار و تاثیرگذار است. دولت، کسب‌وکار و نهادهای مدنی، نقش نقاشانی دارند که باید بر بوم ذهنیت‌ها، ایده‌ها و باورها، طرح زندگی و توسعه را به تصویر بکشند. در این مسیر، «خودشناسی»، «توسعه مهارت‌های راهبردی» و «توانمندسازی شخصی» به‌مثابه ستون‌های معماری آینده هستند. فرد می‌تواند با تقویت این ستون‌ها، نه تنها خود را ساختاربندی کند، بلکه نقش معمار کلان توسعه اجتماعی و اقتصادی را نیز به عهده گیرد. در جهان امروز، که فناوری و اطلاعات به سرعت هر روز مرزهای نوینی می‌گشایند، توسعه فردی باید پیوستگی عمیقی با توانایی «بازاندیشی مستمر» و «ایجاد انطباق هوشمندانه» داشته باشد. آن‌ها که می‌خواهند آینده را بسازند، باید درونی‌ترین لایه‌های وجودشان را بازتعریف کنند؛ لایه‌هایی که در آن توانمندیِ تغییر، خلاقیت و آینده‌نگری دمیده می‌شود. در مسیر توسعه پایدار، هیچ نقطه‌ی میان‌بری وجود ندارد. تنها راه، سفر درون و ساختن فردی قدرتمند، آینده‌ای است که بر پایه آگاهی، تعهد و استراتژی‌های هوشمندانه بنا شده است. معماران آینده، ابتدا درون خود را معماری کنند؛ زیرا این، کلید اصلی تغییر است. محسن حجازیان توسعه کاشان https://eitaa.com/Kashandevelop

🟪 مدیریت شهری این روزها...(۱۵) شورا، به عنوان نماینده تفکر مدنی شهروندان، به همراه منابع انسانی شهرداری از صدر تا ذیل( آخرین حلقه های اتصال ساختار عمودی قدرت به مردم)، مدیریت شهری نامیده می شوند. در این گردونه؛ خدمت در دو شکل کلی موظف و غیر موظف به ظهور می رسد. 🔷️ پیمانکاران حوزه های تابعه در شهرداری ها، مدیریت شهری غیر موظف به حساب می آیند. آنچه در طول شبانه روز به نام عملکرد شهرداری ها می شناسیم، محصول برآیند نیروهای مذکور در برخورد با توان اثرگذاری متغیر ذی نفعان خارجی شهرهاست. ذی نفعانی که ممکن است شهروند بوده و نتیجه هم افزایی ایشان با ما در یک بازی برد _ برد، منافع شهری را به توان چند برابری رسانیده و یا در هیبت یک شهربند ظهور کرده و نتیجه ی عکس آن بدست آید. آنچه به واقع در قاموس و قاعده منابع انسانی شهرداری ها در شکل ایده آل، تاحدودی قابل رصد، بررسی، نظارت، کنترل و کم و زیاد شدن می باشد، رفتار نیروی موظف سازمانیست. 🔶️ حجم قابل توجهی از بدنه اجرایی شهرداری ها را نیروهای غیرموظف تشکیل می دهند. مواردی که بر رفتار این گروه حاکم می باشد، از کنترل سازمانی خارج و پروتکل ها و دستورالعمل های موجود نیز، به واسطه خلع نگاه جامع و غلبه ی رفتار منبعث از الگوهای واپس گرا (بیل و فرغون، بیل مکانیکی)، فساد سیستمی که محصولش سستی در خط فرمان نظارت در مدیریت شهری می باشد، همراه با پیچیدگی عظیم سازمانی، وجود گپ های فراوان در دومینوی خط فرمان، از صدر تا ذیل و ... همه و همه باعث می شوند تا ماهیت رفتارسازمانی در شهرداری ها، به فرهنگ سازمانی ناموزون امروزین رسیده و در بهترین شکل با نام و الگوی نامناسب شهرداریچی، در اذهان عموم جا خوش کند. همانجا که بر چالش های؛ (آگاهی، ارتباط، اعتماد و مشارکت) اثر می گذارد. 🔷️ شاید بزرگترین و مهمترین پارادایم شیفت امروز و فردای مدیریت شهری، عبور از الگوی رفتاری ناهنجار شهرداریچی در ذهن مردم باشد. ماهیت خدمت در شهرداری ها، تحت تاثیر متغیرهای غیرقابل کنترلی است که سبب می شود، پازل مشارکت فردی و اجتماعی در آن ها به چالش اعتماد اتصال پیدا نکرده و شهرها تا اکنون، در کمیت کم شده حضور مدنی مردم، به ناکجاآباد منفعت امروز ذی نفعان شهربند رای داده باشند تا صلاح و عافیت و عاقبت نگری امروز و فردای شهروند. 🔶️ در این بین از میان چهار متغیر فرهنگ، اقتصاد، سیاست و اجتماع، تنها سیاست تصمیم گیرنده امور شهری می شود تا از یک سو شاهد رشد کاریکاتوری اقتصاد شهری باشیم و از سویی فرهنگ جای خودش را به سلیقه ها و رنگ ها بدهد تا از آن سو، اجتماع در زیر پوست شهر، شاهد آسیب هایی از جنس ناهماهنگ با همان فرهنگ باشد. 🔷️ تقریبا اکثر منابع شهری ما در ۴۰ سال گذشته از پی تامین نیازها و هوس های نارس و نپخته اندک کمیت کم شده، تحت نام احزاب با میل به الاکلنگ بازی قدرت ایشان، به یغما رفته است. فاصله طبقاتی امروز جامعه ی ایرانی از همین زاویه قابل بررسی و تبارشناسی است. مدیریت شهرها نه در اتلاف سرمایه ها(اعم از انسانی، طبیعی و ...) بلکه به تقریب در هر ایجادی بدون توجه به متغیرهای توسعه از جنس پایدار و طبیعت، محیط شهری را در هجوم حجم ها و سیطره سطوح نامتجانس رنگ ها و فرم ها اسیر کرده است. 🔶️ این را قرار ناآرام انسان امروز شهری، در درک من ازلی خویش به فریاد می نشیند، جایی که باید گفت، یک لنگ آن، آویزان برج نساخته شده ی میلاد و لنگ دیگر، خیس حوض به گل نشسته ی آبی سنت است. این مهم محصول همان مدیریت در پناه متغیر سیاست در برابر نوشداروی ندیده و نرسیده ی فرهنگ است. ظهور ناخواسته ی بحران های متفاوت امروز شهرداری ها، نتیجه حاملگی های ناخواسته و نازایی های توامان این سالهاست. 🔷️ چرا حاملگی؟ چون بر موقعیت موجود بار شده و چرا نازایی؟ چون امکان برداشت این بار(وَضع حمل) به دلائل مختلف به خصوص اجتماعی، وجود ندارد. از اواخر دهه ی ۷۰ به این طرف، ما با یک استعمار استحمار زده ی عظیم در نگاه به شهرداری ها روبرو هستیم. آن قدر که با خاصیت خر کرایه ای مدیریت ها نیز همراه شده و رفته رفته به یک اپیدمی فراگیر رسیده است. 🔻ایجاد ساختارهای موازی و ناکارآمد بر وضع موجود سیستم ها 🔻 انباشت منابع انسانی بیش از تاب و توان ساختارهای موجود( سه تا چهار برابر) 🔻 طراحی برنامه هایی که نه تنها ناظر بر توسعه نیستند بلکه دیدی واپس گرا دارند. 🔻پیش خور کردن بودجه و ایجاد هزینه های فاقد ناشمار بر ردیف های معصوم مصوب 🔻 قرارداد و پیمان های طولانی مدت با ذی نفعان شهربند وابسته با احزاب و گروه 🔻و ... 🔶️ ما امروز در شهرداری ها با موجودی به قد و طول و عرض ۶۰ سانت، وزن ۶۰ کیلو، روبرو هستیم که کمیت عبور اثربخش آن مختل و نسبت نگهداشت پس گردش، نسبت به توسعه ی پیش رو بیشتر است. 🟥 ترکیب شورای شهرها را جدی بگیرید! ادامه دارد ... محمد ثابت ایمان توسعه کاشان https://eitaa.com/hamidigroup

شهر را نمی‌توان بدون مردم اداره کرد در جهان امروز، مدیریت شهری دیگر یک فرآیند صرفاً اداری نیست؛ بلکه یک «پروژه اجتماعی» است. تجربه شهرهای موفق نشان می‌دهد هرجا مردم از حاشیه تصمیم‌گیری به متن آن وارد شده‌اند، کیفیت سیاست‌ها ارتقا یافته، اعتماد عمومی تقویت شده و هزینه‌های اجرایی کاهش پیدا کرده است. مشارکت شهروندان دیگر یک شعار تزئینی نیست؛ یک ضرورت راهبردی در حکمرانی شهری است. در دهه‌های گذشته، الگوی غالب مدیریت شهری در بسیاری از کشورها مبتنی بر تصمیم‌گیری‌های متمرکز بود؛ مدیران تصمیم می‌گرفتند و مردم مصرف‌کننده خدمات بودند. اما پیچیدگی مسائل امروز شهرها—از بحران آب و آلودگی هوا گرفته تا ترافیک، بافت‌های فرسوده و شکاف‌های اجتماعی—نشان داده است که هیچ نهادی به تنهایی قادر به حل این چالش‌ها نیست. شهر یک سیستم پیچیده است و اداره آن بدون مشارکت فعال شهروندان امکان‌پذیر نیست. روندهای جهانی نشان می‌دهد که شوراهای شهر به سمت سازوکارهای مشارکتی حرکت کرده‌اند؛ از بودجه‌ریزی مشارکتی در شهرهای اروپایی و آمریکای لاتین گرفته تا شوراهای محله، پلتفرم‌های دیجیتال مشارکت عمومی و نظرسنجی‌های داده‌محور در شهرهای آسیایی. در این رویکرد، مردم نه صرفاً مطالبه‌گر، بلکه «شریک توسعه شهری» محسوب می‌شوند. این تغییر نگاه، نقطه عطفی در حکمرانی محلی است. در ایران نیز با افزایش آگاهی اجتماعی و گسترش شبکه‌های ارتباطی، شهروندان انتظار دارند در تصمیم‌هایی که مستقیماً بر کیفیت زندگی‌شان اثر می‌گذارد، نقش داشته باشند. مشارکت مردم می‌تواند در تعیین اولویت‌های بودجه شهری، طراحی فضاهای عمومی، ساماندهی حمل‌ونقل، و حتی سیاست‌های محیط‌زیستی نقش‌آفرین باشد. این مشارکت اگر ساختارمند و هدفمند باشد، نه‌تنها به مشروعیت تصمیمات می‌افزاید، بلکه سرمایه اجتماعی شهر را نیز تقویت می‌کند. از منظر توسعه پایدار، مشارکت شهروندان سه کارکرد کلیدی دارد: - نخست، افزایش کیفیت تصمیم‌ها از طریق بهره‌گیری از دانش بومی و تجربه زیسته مردم؛ - دوم، کاهش تعارضات اجتماعی در مرحله اجرا؛ و سوم، تقویت حس تعلق و مسئولیت‌پذیری نسبت به شهر. شهری که شهروندانش خود را در سرنوشت آن سهیم بدانند، در برابر بحران‌ها تاب‌آورتر خواهد بود. نقش شورای شهر در این میان بسیار تعیین‌کننده است. شورا می‌تواند از یک نهاد صرفاً نظارتی به یک «بستر گفت‌وگوی اجتماعی» تبدیل شود؛ بستری که صدای محلات را بشنود، اولویت‌های مردم را به سیاست تبدیل کند و سازوکارهای شفاف برای مشارکت مستمر ایجاد نماید. آینده مدیریت شهری به میزان توانایی این نهادها در فعال‌سازی ظرفیت‌های مردمی وابسته است. در نهایت، باید پذیرفت که آینده شهرها نه در ساختمان‌های اداری، بلکه در تعامل سازنده میان نهادهای شهری و شهروندان مسئول شکل می‌گیرد. شهری موفق خواهد بود که مردم در آن، نه تماشاگر توسعه، بلکه معماران آن باشند. محسن حجازیان توسعه کاشان https://eitaa.com/hamidigroup

مجتمع آموزشی دوزبانه حمیدی در کاشان ثبت نام می کند. مدرسه حمیدی شاد است. آموزش ها از طریق بازی، فیلم انجام و تمرکز موسس بر کیفیت آموزشی است. خدمات جانبی قابل انتخاب: 1_ تخصیص معلم تمرین بصورت حضوری 13:30 تا 14:30 (کیف در مدرسه) ویژه کارکنان ادارات، بانک ها، سازمان ها و کارمندان دولت توضیح؛ از یک طرف، هماهنگ بودن ساعت تعطیلی کار(14:30) با تعطیلی مدرسه برای حضور همزمان والدین شاغل و دانش آموز در منزل و حتی کاهش هزینه های ایاب و ذهاب دانش آموزان و از طرفی دیگر در این یک ساعت اضافه، انجام تمرین، مرور تکالیف منزل و رفع اشکال درسهای خاص داخل مدرسه توسط معلم جداگانه (دانش آموز تکلیف منزل ندارد) 2 _ ثبت‌نام آموزش مکالمه زبان انگلیسی. 3_ ثبت نام خدمات معلم کمک آموزشی و رفع اشکال (یک ساعت) هر روز عصر بصورت آنلاین. 4_ ثبت نام خدمات تمرین مکالمه زبان انگلیسی هر روز عصر، بصورت آنلاین. لطفا جهت آشنایی با برنامه ها و سیستم آموزشی مدارس حمیدی با شماره زیر تماس بگیرید تا با هماهنگی در جلسه معرفی مجتمع آموزشی دوزبانه حمیدی قبل از ثبت نام، شرکت فرمایید. ستاد هماهنگی: 09352210090 دفتر: 03155310044 #دکتر_آریا_حمیدی مدیر و موسس https://eitaa.com/hamidischool https://ble.ir/hamidischool