🟪 مدیریت شهری این روزها...(۱۴) شهر مطلوب را جمعیت انسانی شهروند می سازد، با ظرفیت ها و داشته های طبیعی جمع می آید و مرکزیت های؛ سیاسی، فرهنگی، تاریخی و ...، آنرا تکمیل می کنند. شهرها را باید به صورت محلی مدیریت کرد. یکی از نمودهای اصلاح از پایین در ساختار مدنی حاکمیت ها را، دولت های محلی در قاموس شهرداری ها به تعریف می رسانند. رویکرد محله محوری، ادامه همین نگاه پیشرو است. "اما؛ کدام محله"؟ 🔷️ هر چه منابع انسانی حاکم بر شهرها اعم از شورا و شهردار و خطوط فرمان مدیریت، بومی تر باشند، مفاهیم تعلق و مشارکت فردی و اجتماعی، قابل حصول تر خواهند بود. پیچیدگی روابط و مناسبات انسانی، طبقه بندی اقشار، نوع فعالیت و ترکیب جمعیت به لحاظ مولفه های فرهنگ عمومی، تعیین کننده هویت شهر به‌ عنوان موجود زنده می باشند. 🔶️ شهر درختان چنار، فرش، گلاب، بادگیر و بازارهای کوچک و بزرگ و ... در کنار رفتار غالب فرونشسته در ذهن مخاطب، به تعریف از هویت می رسد.‌ این شناسنامه، در طول تاریخ شکل می گیرد. محصول رنج و تقوای عمل در گذر زمان است. یادآور اخلاق حسنه، پیام آور صداقت، نجابت آمیخته با طبیعت و صدای باران و نرمش آفتاب لب بوم آشتی های بزرگ است. از آن دیروز و امروز تنها نیست! برای همه زمان هاست! 🔷️ وقتی صحبت از مطالعات فرهنگی و زیست محیطی شهرها به میان می آید، یعنی بررسی ریشه ها و خاستگاه عمل ها و لحاظ روابط طبیعی و انسانی گذشته در ایجاد آنچه تحت هویت امروز، قابل تکیه و تماشاست. این است که تصمیم در خصوص بایدها و نبایدهای یک شهر را منوط به رفتارهای سلیقه ای، حزبی، گروهی و فردی مدیریت ها نمی داند. 🔶️ ارتفاع دیوار کاهگلی شهرها نماینده تام الاختیار طبیعت، آسمان، باران، امنیت، هوای پاک و در یک کلام، هویت است. نمی توان از حدود قداست معرفتش، به بهای اندک فرصت اعلام حضور شبه مدیران ناآرام و نااطمینان گذشت. دوران سوار شدن یک وری بر خر کرایه ای مدیریت شهرها تمام شده است. جهان توسعه گازی و مختصات ارتباطات یک یکم جوامع می گوید: هیچ کس در امان نخواهد بود! 🔷️ مدیریت دیتای بزرگ جهانی تا مرز هویت های کوچک روستایی خودش را پهن کرده و تنها نامداران کاربلد آینده نگر امروزین اصیل، توان عبور از تنگنای نظارت و قدرت مطالبه گری آن را خواهند داشت. آن هم با مرکب نجیب نگاه و میزان لطیف انصاف. آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است با دوستان مروت، با دشمنان مدارا!(حافظ) 🔶️ چندی پیش در مجادله ای کوتاه به واپس گرایی از یک وری نشینان خر کرایه ای مدیریت در کشور گفتم؛ شما چگونه به این نتیجه در توسعه ی کش تنبانی شهر رسیدید که فلان نقطه جمعیتی یک شب درست شد. آقا فرمودند؛ رفتم پشت بام خانه ی مادرم، دیدم یک طرف رمل و شن و ماسه است و اله کویر، گفتم شهر باید از طرف دیگر کش پیدا کند و اینچنین شد که"نا ... آباد" به دنیا آمد. این نوع تصمیم گیری برای یک برهوت در نقطه ی صفر هم معنا ندارد. چه رسد به آن همه مناسبات ریز و درشت در تبین هویت شهری با خاستگاه تمدنی آنگونه. 🔷️ البته این تاحدودی روش معمول تمام کشور بالنسبه بوده و هست. گاهی درگیر مذهب و گاهی درگیر خودخواهی های نتراشیده ی احزاب و ذی نفعان شهربند می شود. لطیفی می گفت وارد شهری شدم، از استاندار خواستم تا عملکردش را در خصوص نماز و نیایش در ورودی شهر نشانم دهد. مرا به سازه بتنی حجیمی راهنمایی کرد که هر چه گشتم اثری از نماز و قرآن در آن نبود. تماس گرفتم. فرمود؛ کجای سازه ای؟ از انتها تا ابتدا حرکت کن، ماهی بزرگی می بینی. به دهان ماهی رسیدی، انسانی در اسارت ماهی خواهی یافت. این همان یونس و آن همان نهنگ است که ... 🔶️ اینگونه هیجانات نیم بند در ایجاد هویت های ناتمام و نیمه کاره، هیچ گاه ما را به شکوهمندی گذشته تمدنی نخواهد رسانید، بلکه آنچه که داریم را نیز به بهای شهادت ذائقه ی تکامل، از ما خواهد گرفت. تفکر ناتمام بیل مکانیکی، مدیریت کش تنبان شهری، خر کرایه ای مدیریت(خری که طالب سوار شدنش یک وری روی آن می نشیند تا هر وقت مهلتش به بهای کرایه تمام شد، در پی هی صاحب حیوان، بتواند از آن بالا سریعتر پایین بپرد. وجه شبه اش، در بزن بروی بسیاری از مدیران در فرصت های اندک خدمت است. 🔷️ صندلی شهردار، نمونه همان الاغ نحیف و شوراهای منتسب به پوستین پلاسیده ی مدنیت اینگونه به اتفاق مردم هم، صاحب خر. آنچه می ماند؛ تماشای یورتمه این خرسواران با طعم لطیف گرد و خاک منابع میهنی) منسوخ و تاریخ گذشته. این را رنگ ها و طیف های جدید حضور یافته در انتخابات شورای شهرها فریاد می زنند. اسمش را احتمال انقلاب اجتماعی نخبگان نمی گذارم. اگرچه رنگی هم دارد! می توان آن را از جنس یک دگرگونی آرام دانست. آن هم نه به مفهوم ایدئولوژیک، بلکه به معنای شور تغییر، شاید هم؛ شعور اصلاح! 🟥 ترکیب شورای شهرها را جدی بگیرید! ادامه دارد ... محمد ثابت ایمان https://eitaa.com/Kashandevelop

روز معلم، روزِ بازاندیشی در معنایِ «تحول» است. 🖋️ امروز که روزِ گرامیداشتِ معلم است، دلم می‌خواهد از زاویه‌ای متفاوت به این جایگاهِ رفیع بنگرم. معلم، صرفاً انتقال‌دهنده اطلاعات نیست؛ او معمارِ نسلِ آینده است، کسی که توانِ تحولِ معرفتی و اجتماعی را در انسان‌ها بیدار می‌کند. به باور من، رسالتِ واقعیِ معلم، شکوفا کردنِ این توانایی است: توانِ «پرسیدنِ عمیق»، «جستجویِ هوشمندانه»، «یافتنِ پاسخ‌هایِ خلاقانه» و در نهایت، «تولیدِ معنا». این همان هدفی است که فراتر از چارچوبِ درس و کلاس، به ساختنِ جهانی آگاه‌تر و مسئولیت‌پذیرتر می‌انجامد. این روز را به تمامیِ معلمانی که با نگاهِ استراتژیک به آموزش، فهمِ فلسفی از انسان، و تعهدِ عملی به تحول، چراغِ راهِ نسلی دیگرند، تبریک می‌گویم. محسن حجازیان روزتان مبارک، ای سازندگانِ آینده! https://eitaa.com/Kashandevelop

🟪 مدیریت شهری این روزها...(۱۵) شورا، به عنوان نماینده تفکر مدنی شهروندان، به همراه منابع انسانی شهرداری از صدر تا ذیل( آخرین حلقه های اتصال ساختار عمودی قدرت به مردم)، مدیریت شهری نامیده می شوند. در این گردونه؛ خدمت در دو شکل کلی موظف و غیر موظف به ظهور می رسد. 🔷️ پیمانکاران حوزه های تابعه در شهرداری ها، مدیریت شهری غیر موظف به حساب می آیند. آنچه در طول شبانه روز به نام عملکرد شهرداری ها می شناسیم، محصول برآیند نیروهای مذکور در برخورد با توان اثرگذاری متغیر ذی نفعان خارجی شهرهاست. ذی نفعانی که ممکن است شهروند بوده و نتیجه هم افزایی ایشان با ما در یک بازی برد _ برد، منافع شهری را به توان چند برابری رسانیده و یا در هیبت یک شهربند ظهور کرده و نتیجه ی عکس آن بدست آید. آنچه به واقع در قاموس و قاعده منابع انسانی شهرداری ها در شکل ایده آل، تاحدودی قابل رصد، بررسی، نظارت، کنترل و کم و زیاد شدن می باشد، رفتار نیروی موظف سازمانیست. 🔶️ حجم قابل توجهی از بدنه اجرایی شهرداری ها را نیروهای غیرموظف تشکیل می دهند. مواردی که بر رفتار این گروه حاکم می باشد، از کنترل سازمانی خارج و پروتکل ها و دستورالعمل های موجود نیز، به واسطه خلع نگاه جامع و غلبه ی رفتار منبعث از الگوهای واپس گرا (بیل و فرغون، بیل مکانیکی)، فساد سیستمی که محصولش سستی در خط فرمان نظارت در مدیریت شهری می باشد، همراه با پیچیدگی عظیم سازمانی، وجود گپ های فراوان در دومینوی خط فرمان، از صدر تا ذیل و ... همه و همه باعث می شوند تا ماهیت رفتارسازمانی در شهرداری ها، به فرهنگ سازمانی ناموزون امروزین رسیده و در بهترین شکل با نام و الگوی نامناسب شهرداریچی، در اذهان عموم جا خوش کند. همانجا که بر چالش های؛ (آگاهی، ارتباط، اعتماد و مشارکت) اثر می گذارد. 🔷️ شاید بزرگترین و مهمترین پارادایم شیفت امروز و فردای مدیریت شهری، عبور از الگوی رفتاری ناهنجار شهرداریچی در ذهن مردم باشد. ماهیت خدمت در شهرداری ها، تحت تاثیر متغیرهای غیرقابل کنترلی است که سبب می شود، پازل مشارکت فردی و اجتماعی در آن ها به چالش اعتماد اتصال پیدا نکرده و شهرها تا اکنون، در کمیت کم شده حضور مدنی مردم، به ناکجاآباد منفعت امروز ذی نفعان شهربند رای داده باشند تا صلاح و عافیت و عاقبت نگری امروز و فردای شهروند. 🔶️ در این بین از میان چهار متغیر فرهنگ، اقتصاد، سیاست و اجتماع، تنها سیاست تصمیم گیرنده امور شهری می شود تا از یک سو شاهد رشد کاریکاتوری اقتصاد شهری باشیم و از سویی فرهنگ جای خودش را به سلیقه ها و رنگ ها بدهد تا از آن سو، اجتماع در زیر پوست شهر، شاهد آسیب هایی از جنس ناهماهنگ با همان فرهنگ باشد. 🔷️ تقریبا اکثر منابع شهری ما در ۴۰ سال گذشته از پی تامین نیازها و هوس های نارس و نپخته اندک کمیت کم شده، تحت نام احزاب با میل به الاکلنگ بازی قدرت ایشان، به یغما رفته است. فاصله طبقاتی امروز جامعه ی ایرانی از همین زاویه قابل بررسی و تبارشناسی است. مدیریت شهرها نه در اتلاف سرمایه ها(اعم از انسانی، طبیعی و ...) بلکه به تقریب در هر ایجادی بدون توجه به متغیرهای توسعه از جنس پایدار و طبیعت، محیط شهری را در هجوم حجم ها و سیطره سطوح نامتجانس رنگ ها و فرم ها اسیر کرده است. 🔶️ این را قرار ناآرام انسان امروز شهری، در درک من ازلی خویش به فریاد می نشیند، جایی که باید گفت، یک لنگ آن، آویزان برج نساخته شده ی میلاد و لنگ دیگر، خیس حوض به گل نشسته ی آبی سنت است. این مهم محصول همان مدیریت در پناه متغیر سیاست در برابر نوشداروی ندیده و نرسیده ی فرهنگ است. ظهور ناخواسته ی بحران های متفاوت امروز شهرداری ها، نتیجه حاملگی های ناخواسته و نازایی های توامان این سالهاست. 🔷️ چرا حاملگی؟ چون بر موقعیت موجود بار شده و چرا نازایی؟ چون امکان برداشت این بار(وَضع حمل) به دلائل مختلف به خصوص اجتماعی، وجود ندارد. از اواخر دهه ی ۷۰ به این طرف، ما با یک استعمار استحمار زده ی عظیم در نگاه به شهرداری ها روبرو هستیم. آن قدر که با خاصیت خر کرایه ای مدیریت ها نیز همراه شده و رفته رفته به یک اپیدمی فراگیر رسیده است. 🔻ایجاد ساختارهای موازی و ناکارآمد بر وضع موجود سیستم ها 🔻 انباشت منابع انسانی بیش از تاب و توان ساختارهای موجود( سه تا چهار برابر) 🔻 طراحی برنامه هایی که نه تنها ناظر بر توسعه نیستند بلکه دیدی واپس گرا دارند. 🔻پیش خور کردن بودجه و ایجاد هزینه های فاقد ناشمار بر ردیف های معصوم مصوب 🔻 قرارداد و پیمان های طولانی مدت با ذی نفعان شهربند وابسته با احزاب و گروه 🔻و ... 🔶️ ما امروز در شهرداری ها با موجودی به قد و طول و عرض ۶۰ سانت، وزن ۶۰ کیلو، روبرو هستیم که کمیت عبور اثربخش آن مختل و نسبت نگهداشت پس گردش، نسبت به توسعه ی پیش رو بیشتر است. 🟥 ترکیب شورای شهرها را جدی بگیرید! ادامه دارد ... محمد ثابت ایمان #توسعه_کاشان https://eitaa.com/Kashandevelop

«توسعه از درون آغاز می‌شود؛ معماری آینده در مقیاس انسان» توسعه، پیش از آن‌که یک برنامه پنج‌ساله یا یک سند راهبردی باشد، یک «تحول در سطح آگاهی» است. هیچ جامعه‌ای فراتر از کیفیت ذهنی و روحی شهروندان خود نمی‌رود، و این همان نقطه شروع است. توسعه فردی، کلید اصلی تغییرات بنیادین در هر سازمان و جامعه‌ای است که خواهان آینده‌ای پایدار و تاثیرگذار است. دولت، کسب‌وکار و نهادهای مدنی، نقش نقاشانی دارند که باید بر بوم ذهنیت‌ها، ایده‌ها و باورها، طرح زندگی و توسعه را به تصویر بکشند. در این مسیر، «خودشناسی»، «توسعه مهارت‌های راهبردی» و «توانمندسازی شخصی» به‌مثابه ستون‌های معماری آینده هستند. فرد می‌تواند با تقویت این ستون‌ها، نه تنها خود را ساختاربندی کند، بلکه نقش معمار کلان توسعه اجتماعی و اقتصادی را نیز به عهده گیرد. در جهان امروز، که فناوری و اطلاعات به سرعت هر روز مرزهای نوینی می‌گشایند، توسعه فردی باید پیوستگی عمیقی با توانایی «بازاندیشی مستمر» و «ایجاد انطباق هوشمندانه» داشته باشد. آن‌ها که می‌خواهند آینده را بسازند، باید درونی‌ترین لایه‌های وجودشان را بازتعریف کنند؛ لایه‌هایی که در آن توانمندیِ تغییر، خلاقیت و آینده‌نگری دمیده می‌شود. در مسیر توسعه پایدار، هیچ نقطه‌ی میان‌بری وجود ندارد. تنها راه، سفر درون و ساختن فردی قدرتمند، آینده‌ای است که بر پایه آگاهی، تعهد و استراتژی‌های هوشمندانه بنا شده است. معماران آینده، ابتدا درون خود را معماری کنند؛ زیرا این، کلید اصلی تغییر است. محسن حجازیان توسعه کاشان https://eitaa.com/Kashandevelop

🟪 مدیریت شهری این روزها...(۱۵) شورا، به عنوان نماینده تفکر مدنی شهروندان، به همراه منابع انسانی شهرداری از صدر تا ذیل( آخرین حلقه های اتصال ساختار عمودی قدرت به مردم)، مدیریت شهری نامیده می شوند. در این گردونه؛ خدمت در دو شکل کلی موظف و غیر موظف به ظهور می رسد. 🔷️ پیمانکاران حوزه های تابعه در شهرداری ها، مدیریت شهری غیر موظف به حساب می آیند. آنچه در طول شبانه روز به نام عملکرد شهرداری ها می شناسیم، محصول برآیند نیروهای مذکور در برخورد با توان اثرگذاری متغیر ذی نفعان خارجی شهرهاست. ذی نفعانی که ممکن است شهروند بوده و نتیجه هم افزایی ایشان با ما در یک بازی برد _ برد، منافع شهری را به توان چند برابری رسانیده و یا در هیبت یک شهربند ظهور کرده و نتیجه ی عکس آن بدست آید. آنچه به واقع در قاموس و قاعده منابع انسانی شهرداری ها در شکل ایده آل، تاحدودی قابل رصد، بررسی، نظارت، کنترل و کم و زیاد شدن می باشد، رفتار نیروی موظف سازمانیست. 🔶️ حجم قابل توجهی از بدنه اجرایی شهرداری ها را نیروهای غیرموظف تشکیل می دهند. مواردی که بر رفتار این گروه حاکم می باشد، از کنترل سازمانی خارج و پروتکل ها و دستورالعمل های موجود نیز، به واسطه خلع نگاه جامع و غلبه ی رفتار منبعث از الگوهای واپس گرا (بیل و فرغون، بیل مکانیکی)، فساد سیستمی که محصولش سستی در خط فرمان نظارت در مدیریت شهری می باشد، همراه با پیچیدگی عظیم سازمانی، وجود گپ های فراوان در دومینوی خط فرمان، از صدر تا ذیل و ... همه و همه باعث می شوند تا ماهیت رفتارسازمانی در شهرداری ها، به فرهنگ سازمانی ناموزون امروزین رسیده و در بهترین شکل با نام و الگوی نامناسب شهرداریچی، در اذهان عموم جا خوش کند. همانجا که بر چالش های؛ (آگاهی، ارتباط، اعتماد و مشارکت) اثر می گذارد. 🔷️ شاید بزرگترین و مهمترین پارادایم شیفت امروز و فردای مدیریت شهری، عبور از الگوی رفتاری ناهنجار شهرداریچی در ذهن مردم باشد. ماهیت خدمت در شهرداری ها، تحت تاثیر متغیرهای غیرقابل کنترلی است که سبب می شود، پازل مشارکت فردی و اجتماعی در آن ها به چالش اعتماد اتصال پیدا نکرده و شهرها تا اکنون، در کمیت کم شده حضور مدنی مردم، به ناکجاآباد منفعت امروز ذی نفعان شهربند رای داده باشند تا صلاح و عافیت و عاقبت نگری امروز و فردای شهروند. 🔶️ در این بین از میان چهار متغیر فرهنگ، اقتصاد، سیاست و اجتماع، تنها سیاست تصمیم گیرنده امور شهری می شود تا از یک سو شاهد رشد کاریکاتوری اقتصاد شهری باشیم و از سویی فرهنگ جای خودش را به سلیقه ها و رنگ ها بدهد تا از آن سو، اجتماع در زیر پوست شهر، شاهد آسیب هایی از جنس ناهماهنگ با همان فرهنگ باشد. 🔷️ تقریبا اکثر منابع شهری ما در ۴۰ سال گذشته از پی تامین نیازها و هوس های نارس و نپخته اندک کمیت کم شده، تحت نام احزاب با میل به الاکلنگ بازی قدرت ایشان، به یغما رفته است. فاصله طبقاتی امروز جامعه ی ایرانی از همین زاویه قابل بررسی و تبارشناسی است. مدیریت شهرها نه در اتلاف سرمایه ها(اعم از انسانی، طبیعی و ...) بلکه به تقریب در هر ایجادی بدون توجه به متغیرهای توسعه از جنس پایدار و طبیعت، محیط شهری را در هجوم حجم ها و سیطره سطوح نامتجانس رنگ ها و فرم ها اسیر کرده است. 🔶️ این را قرار ناآرام انسان امروز شهری، در درک من ازلی خویش به فریاد می نشیند، جایی که باید گفت، یک لنگ آن، آویزان برج نساخته شده ی میلاد و لنگ دیگر، خیس حوض به گل نشسته ی آبی سنت است. این مهم محصول همان مدیریت در پناه متغیر سیاست در برابر نوشداروی ندیده و نرسیده ی فرهنگ است. ظهور ناخواسته ی بحران های متفاوت امروز شهرداری ها، نتیجه حاملگی های ناخواسته و نازایی های توامان این سالهاست. 🔷️ چرا حاملگی؟ چون بر موقعیت موجود بار شده و چرا نازایی؟ چون امکان برداشت این بار(وَضع حمل) به دلائل مختلف به خصوص اجتماعی، وجود ندارد. از اواخر دهه ی ۷۰ به این طرف، ما با یک استعمار استحمار زده ی عظیم در نگاه به شهرداری ها روبرو هستیم. آن قدر که با خاصیت خر کرایه ای مدیریت ها نیز همراه شده و رفته رفته به یک اپیدمی فراگیر رسیده است. 🔻ایجاد ساختارهای موازی و ناکارآمد بر وضع موجود سیستم ها 🔻 انباشت منابع انسانی بیش از تاب و توان ساختارهای موجود( سه تا چهار برابر) 🔻 طراحی برنامه هایی که نه تنها ناظر بر توسعه نیستند بلکه دیدی واپس گرا دارند. 🔻پیش خور کردن بودجه و ایجاد هزینه های فاقد ناشمار بر ردیف های معصوم مصوب 🔻 قرارداد و پیمان های طولانی مدت با ذی نفعان شهربند وابسته با احزاب و گروه 🔻و ... 🔶️ ما امروز در شهرداری ها با موجودی به قد و طول و عرض ۶۰ سانت، وزن ۶۰ کیلو، روبرو هستیم که کمیت عبور اثربخش آن مختل و نسبت نگهداشت پس گردش، نسبت به توسعه ی پیش رو بیشتر است. 🟥 ترکیب شورای شهرها را جدی بگیرید! ادامه دارد ... محمد ثابت ایمان توسعه کاشان https://eitaa.com/hamidigroup

شهر را نمی‌توان بدون مردم اداره کرد در جهان امروز، مدیریت شهری دیگر یک فرآیند صرفاً اداری نیست؛ بلکه یک «پروژه اجتماعی» است. تجربه شهرهای موفق نشان می‌دهد هرجا مردم از حاشیه تصمیم‌گیری به متن آن وارد شده‌اند، کیفیت سیاست‌ها ارتقا یافته، اعتماد عمومی تقویت شده و هزینه‌های اجرایی کاهش پیدا کرده است. مشارکت شهروندان دیگر یک شعار تزئینی نیست؛ یک ضرورت راهبردی در حکمرانی شهری است. در دهه‌های گذشته، الگوی غالب مدیریت شهری در بسیاری از کشورها مبتنی بر تصمیم‌گیری‌های متمرکز بود؛ مدیران تصمیم می‌گرفتند و مردم مصرف‌کننده خدمات بودند. اما پیچیدگی مسائل امروز شهرها—از بحران آب و آلودگی هوا گرفته تا ترافیک، بافت‌های فرسوده و شکاف‌های اجتماعی—نشان داده است که هیچ نهادی به تنهایی قادر به حل این چالش‌ها نیست. شهر یک سیستم پیچیده است و اداره آن بدون مشارکت فعال شهروندان امکان‌پذیر نیست. روندهای جهانی نشان می‌دهد که شوراهای شهر به سمت سازوکارهای مشارکتی حرکت کرده‌اند؛ از بودجه‌ریزی مشارکتی در شهرهای اروپایی و آمریکای لاتین گرفته تا شوراهای محله، پلتفرم‌های دیجیتال مشارکت عمومی و نظرسنجی‌های داده‌محور در شهرهای آسیایی. در این رویکرد، مردم نه صرفاً مطالبه‌گر، بلکه «شریک توسعه شهری» محسوب می‌شوند. این تغییر نگاه، نقطه عطفی در حکمرانی محلی است. در ایران نیز با افزایش آگاهی اجتماعی و گسترش شبکه‌های ارتباطی، شهروندان انتظار دارند در تصمیم‌هایی که مستقیماً بر کیفیت زندگی‌شان اثر می‌گذارد، نقش داشته باشند. مشارکت مردم می‌تواند در تعیین اولویت‌های بودجه شهری، طراحی فضاهای عمومی، ساماندهی حمل‌ونقل، و حتی سیاست‌های محیط‌زیستی نقش‌آفرین باشد. این مشارکت اگر ساختارمند و هدفمند باشد، نه‌تنها به مشروعیت تصمیمات می‌افزاید، بلکه سرمایه اجتماعی شهر را نیز تقویت می‌کند. از منظر توسعه پایدار، مشارکت شهروندان سه کارکرد کلیدی دارد: - نخست، افزایش کیفیت تصمیم‌ها از طریق بهره‌گیری از دانش بومی و تجربه زیسته مردم؛ - دوم، کاهش تعارضات اجتماعی در مرحله اجرا؛ و سوم، تقویت حس تعلق و مسئولیت‌پذیری نسبت به شهر. شهری که شهروندانش خود را در سرنوشت آن سهیم بدانند، در برابر بحران‌ها تاب‌آورتر خواهد بود. نقش شورای شهر در این میان بسیار تعیین‌کننده است. شورا می‌تواند از یک نهاد صرفاً نظارتی به یک «بستر گفت‌وگوی اجتماعی» تبدیل شود؛ بستری که صدای محلات را بشنود، اولویت‌های مردم را به سیاست تبدیل کند و سازوکارهای شفاف برای مشارکت مستمر ایجاد نماید. آینده مدیریت شهری به میزان توانایی این نهادها در فعال‌سازی ظرفیت‌های مردمی وابسته است. در نهایت، باید پذیرفت که آینده شهرها نه در ساختمان‌های اداری، بلکه در تعامل سازنده میان نهادهای شهری و شهروندان مسئول شکل می‌گیرد. شهری موفق خواهد بود که مردم در آن، نه تماشاگر توسعه، بلکه معماران آن باشند. محسن حجازیان توسعه کاشان https://eitaa.com/hamidigroup

مجتمع آموزشی دوزبانه حمیدی در کاشان ثبت نام می کند. مدرسه حمیدی شاد است. آموزش ها از طریق بازی، فیلم انجام و تمرکز موسس بر کیفیت آموزشی است. خدمات جانبی قابل انتخاب: 1_ تخصیص معلم تمرین بصورت حضوری 13:30 تا 14:30 (کیف در مدرسه) ویژه کارکنان ادارات، بانک ها، سازمان ها و کارمندان دولت توضیح؛ از یک طرف، هماهنگ بودن ساعت تعطیلی کار(14:30) با تعطیلی مدرسه برای حضور همزمان والدین شاغل و دانش آموز در منزل و حتی کاهش هزینه های ایاب و ذهاب دانش آموزان و از طرفی دیگر در این یک ساعت اضافه، انجام تمرین، مرور تکالیف منزل و رفع اشکال درسهای خاص داخل مدرسه توسط معلم جداگانه (دانش آموز تکلیف منزل ندارد) 2 _ ثبت‌نام آموزش مکالمه زبان انگلیسی. 3_ ثبت نام خدمات معلم کمک آموزشی و رفع اشکال (یک ساعت) هر روز عصر بصورت آنلاین. 4_ ثبت نام خدمات تمرین مکالمه زبان انگلیسی هر روز عصر، بصورت آنلاین. لطفا جهت آشنایی با برنامه ها و سیستم آموزشی مدارس حمیدی با شماره زیر تماس بگیرید تا با هماهنگی در جلسه معرفی مجتمع آموزشی دوزبانه حمیدی قبل از ثبت نام، شرکت فرمایید. ستاد هماهنگی: 09352210090 دفتر: 03155310044 #دکتر_آریا_حمیدی مدیر و موسس https://eitaa.com/hamidischool https://ble.ir/hamidischool

🟪 مدیریت شهری این روزها ... (۱۶) پیچیدگی، بیماری مهم شهرداری هاست. محصول تفکیک افقی (تفکیک واحدها براساس موقعیت و روابط اعضاء، ماهیت وظایف و ...)، تفکیک عمودی(ارتفاع و ارتباط ساختار در طول خط فرمان مدیریت از بالا تا پایین)، تفکیک جغرافیایی(میزان پراکنش منابع در یک سیستم براساس جغرافیای کالبدی)، تغییر چشم انداز و ... به طور مثال؛ ناحیه محوری در سالهای گذشته به تفکیک عمودی، جغرافیایی و ... شهرداری ها افزود. 🔷️ هر چه در آینده، مسیر تحقق مدیریت کلان واحد شهری بیشتر تحقق یابد، بر این پیچیدگی افزوده خواهد شد. توسعه ماموریت ها نیازمند منابع مالی، انسانی، کالبدی و تجهیزاتی بیشتر خواهد بود. دستورالعمل ها، فرآیندها، ارتباطات عمودی و افقی جدید. این پیچیدگی در وهله ی اول بر حدود شفافیت و سپس بر میزان نظارت اثر گذاشته و با گذر زمان، پایه های اعتماد سازمانی را سست خواهد کرد. 🔶️ به جرات می توان گفت؛ هیچ اراده ی نظارتی فراسازمانی، بواسطه حد پیچیدگی، قدرت نفوذ به تاریکخانه مدیریت شهری و درک آن را ندارد. از این رو مقوله پاکدستی و خودکنترلی در شهرداری ها، از متغیرهای مهم تعالی سازمانیست. 🔷️ مسئله بعدی قانون برابری در رفتار سازمانی است. پست ها و مشاغل در سطوح مختلف، امکان برخورداری های اقتصادی غیر قانونی را برای برخی از افراد میسر می کنند، اگر متغیر فرهنگ در ساختار دیده نشود، پای فساد از همین جا به بدنه سیستم راه پیدا کرده، ریشه دوانیده و به مرور زمان بزرگ می شود. قانون برابری یعنی؛ نباید تفاوت برخورداری ها برای افراد، غیر قابل پذیرش باشد. در منابع انسانی همیشه میزان تحصیل، تجربه، سنوات، مهارت و داشته ها، با موقعیت اداری خود و همکاران مقایسه می شوند. وقتی شایستگی ها در انطباق با‌جایگاه و برخورداری ها محور عمل نباشد، پله های عدالت سازمانی فرو می ریزند، مفاهیم تعهد و تعلق شهید می شوند در این صورت؛ نه می شود سراغ هدف مشترک را گرفت، نه می توان به فرهنگ سازمانی قابل اتکایی تکیه داد. می شود حکومت ملوک الطوائفی که هر کس در آن ساز خودش را کوک می کند تا حظ خودش را هم ببرد. "خودش! برای ...، خودش!" این یعنی مدیریت وحدت رویه در سازمان دچار بحران است. نمی توان این علت ها را ندیده گرفت و توقع مدیریتی سالم و در خور و پیشرو داشت. 🔶️ امروزه منابع انسانی مهمترین رکن سیستم ها به حساب می آیند. دیگر افتخار کجا کار می کنم ها تمام شده و افتخار سیستم ها باید آن باشد که چه کسانی از جمع برترین ها، قبول کرده اند تا برای آنها کار کنند. همان ها که از معرض قدرت به دورند. در احوال امروز سیستم ها برخلاف موج حرکت کردن، درد سر آفرین است. وقتی سطح ارزش ها با نقاب نفاق در یک سازمان به اندازه ای تنزل پیدا کند که گروهی در آن روزی با گفتمان جهادی صاحب ریش و تسبیح می شوند و دیگر روز با گفتمان مثلا اصلاحات، یک شبه پرفسور می شوند، هیچ راهی به صلاح و مصلحت خویش و جامعه نخواهیم برد. تا زمانی که توان رد این تفکر در فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی نباشد، توقع هرگونه تغییر بیهوده است. چه گفته اند: "عاقل از ديگي كه در او توابل صبر و علقم برهم آميخت، حلواي صابوني توقع نكند و خردمند از زميني كه در او تخم خرزهره ريخت، نيشكر درودن، چشم ندارد" 🔷️ مسئله ی بعدی تعدد رنگ در منابع انسانی شهرداری هاست. تعلقات خام گروهی و حزبی که مسیر خط فرمان مدیریت را به طور طبیعی به انحراف می کشانند و پیوندهای فامیلی که در کنار تعارضات عادی سازمانی، بر شدت این انحراف می افزایند. تا نتیجه بشود؛ بدنه ی نافرمانی که سر را به هر کجا که می خواهد می برد، نه آنجا که، باید ببرد! 🔶️ این ها تازه به نیروهای موظف سازمانی برمی گردد. جایی که متغیر سیاست به راحتی افرادی را بدون تخصص و با سنوات یک تا ۵ ساله یک شب مدیر و تا گروههای ۱۹ شغلی ارتقاء می دهد تا در برابر متخصصین با تجربه با گروه ۱۴ خدمت کنند، نمی توان اثر قانون برابری در نگاه افراد آن را نادیده گرفت. 🔷️ تبارشناسی احکام پرسنلی، پرده از حدود فساد منابع انسانی شهرداری ها بر خواهد داشت. جایی که دیگر برای پاکدستان یک سیستم، فرقی ندارد که مدیر باشند یا کارشناس. وقتی حیطه یف عمل یک نائب (شهربان) با وجود ویترین تماشا و قضاوت مردمی، در یک مسافرت، به صورت سرقفلی به دیگری فروخته و نتیجه پنت هاوس های شخصی و ویلاهای آن چنانی می شود، نمی توان از فرهنگ سازمانی مشترک سخن به میان آورد. در حالی که این احوال، در آوردگاه بزرگ مدیریت شهری، می خواهد تا الگوی معرفت شناختی کل کشور پیش رود، 🔶️ باید گفت؛ جلوی شتاب تصویب و بررسی لایحه مدیریت کلان واحد شهری را بگیرید. شاید حقیقت ضرورت تغییر در چشم انداز فردا، ما را به این باور رسانید که؛ شهرداری؛ نهادیست که باید؛ از سر، شناخته، ساخته و دیده شود. 🟥 ترکیب شورای شهرها را جدی بگیرید! ادامه دارد ... محمد ثابت ایمان https://eitaa.com/Kashandevelop

🟪 مدیریت شهری این روزها ...(۱۷) اکنون باید پرسید؛ پیچیدگی سازمانی شهرداری ها امری ذاتی یا نتیجه بارگذاری و خطای راهبردی مدیران؟ 🔷️ اوائل دهه هشتاد، ناحیه محوری در تهران کلید خورد. بعد از آن به پیروی از آن در کشور. در آن سال ناحیه ۶ منطقه ۴، پایلت این مهم قرار گرفت و معاون شهردار تهران برای اهمیت دادن به موضوع، با حفظ سمت در ستاد، مسئولیت ناحیه در صف را عهده دار شد. ۱۲۳ ناحیه یعنی۱۲۳ فضای کالبدی جدیدی که بر بدنه اصلی اضافه و در سطح شهر نشر پیدا کردند. مصداق واقعی واقعی جغرافیایی. 🔶️ از آن روزها قریب ۲۵ سال می گذرد. شاید یکی از مشکلات جدی ساختاری شهرداری، مدیریت نواحی باشد. اگر این پیچیدگی را به تفکیک عمودی اضافه کنیم متوجه آسیب تعارض در پیشانی خدمت و در طول خط فرمان مدیریت می شویم. (نواحی = افزایش‌طول خط خدمت). بحران استقلال، پیچیدگی فرآیند خدمت، کاهش شفافیت، تعارض صف با ستاد و ... به شدت بر شکل و محتوای ماموریت در شهرداری آسیب رسانید. نواحی از نمودهای بارز حاملگی ساختاریست. ناخواسته یا منطقه را نمی بینیم‌ یا ناحیه را. 🔷️ دچار هیولای مدیریتی خویشیم. قدرت نظارت متمرکز هم در طول خط فرمان دچار گسست می شود. گاهی از دفتر شهردار مرکزی، گاهی سازمان بازرسی، گاهی از معاونت های نه گانه، گاهی در سطح منطقه و ناحیه به صدا در آمده و واکنش خود را به همراه دارد. با وجود این همه، هنوز ما با بحران خود کنترلی و فساد خزنده سیستمی روبرو هستیم. نخستین دلیلش تفاوت در سطوح نظارت و تنوع نقش و اندازه قدرت در آنهاست. 🔶️ متغیر ارجحیت قدرت در برابر پست در شهرداری مهم است. این متغیر در طول سال ها گاهی با سیاست، گاهی در برزخ جابجایی ها، گاهی با طیف گرایی و دسته بندی های معمول سازمانی و بازی ذینفعان، دچار تغییر و افت و خیز می شود. گاهی هم منافع متفاوت قوه های نظارتی در ارتفاع عمودی سیستم، سبب شکنندگی قدرت سر در نسبت با بدنه می شود، کدام بدنه؟ همان که به خودی خود میل به عدم فرمان پذیری را دار بوده و سر را به طور طبیعی به هر جا که بخواهد می برد. 🔷️ یک بهم پاشیدگی توام با سنگینی درهم ساختاری ما را به وضع موجود رسانید. ساختار اینجا شامل؛ 🔻فلوچارت؛ روابط افقی و عمودی سیستم. محل نشستن منابع انسانی و تعریف نقش آنها با هم. 🔻 تکنولوژی؛ ابزاری که ما را مطابق ماموریت به هدفمان می رساند. 🔻 فرهنگ؛ می گوید چه کسی با چه ویژگی رفتاری برای چه کاری در کجای ساختار بنشیند. تعین مناسبت بیشتر با مفاهیم مشترک سازمانی در رسیدن به رویکردها و سیاست های کلان. در فرهنگ است که به اتمسفر یا نخ تسبیحی فکر می کنیم که کارش وحدت و انسجام در روح واحد سازمانی ماست. 🔷️ این یعنی اگر در بالای ساختار به فکر نهاد اجتماعی و مولفه های ظریف آن هستیم، با کدام منطق در انتهای ساختار برای برخورد با مردم به نام ایجاد نظم، به سراغ گردن کلفت ها و بزن بهادرها می رویم. اسمش را سرگیجه مزمن مدیریت ندانم کار می گذارم. به مشکل ذاتی مدیران بر می گردد. جایی که به باور پست نرسیده، به دنبال قدرت های کاذب هستند. این همان فرهنگ است. آنچه مشخص می کند چه کسی کجای ساختار قرار گیرد تا به قاعده " شرف مکان به مکینه، سبب اعتبار و منزلت آن باشد. یعنی؛ هر سخن جایی و هر نکته، مکانی دارد. 🔶️ پارادوکس حضور واحدهای اجرایی با لباس فرم نیروی انتظامی و قدرت بالای عملیات در کنار یک مشت شعبان بی مخ در مناسباتی از شهرداری که با مردم به جنجال و ناهنجاری می رسد، قابل جمع نیست. این یعنی یا سر نمی داند قرار است به کجا برود یا تن خود به خود به سرهای کوچک و بزرگ تبدیل شده که از آن بالا بالاها، به دلائل پیچیدگی قابل رویت نیست. عدم تناسب در جانمایی ها، ندیدن همان متر فرهنگ است. جهان چون چشم و خط و خال و ابروست که هر چیزی به جای خویش نیکوست 🔷️ در این نگاه یک مدیریت حوزه ریاست با تمام ویژگی های مثبت نه باید و نه می تواند در جای دیگر این ساختار، در سطوح عمودی یا افقی آن با همین عنوان و مرتبه خدمت کند, چون هر سطح بر اساس نوع ماموریت و مخاطب, به رفتار سازمانی متناسب با خودش نیازمند است. مدیر حوزه پسماند در برخورد با پیمانکاران جمع آوری زباله کجا و همین مرتبه در حوزه اجتماعی کجا. حتی در داخل اجتماعی، حوزه آسیب با ورزش، فرق دارد. فرهنگ؛ بدون آن که دیده شود، بر اثر لاک پشتی خویش در ساختار ادامه می دهد. در چنین اوضاعی به دنبال انسجام سازمانی هستیم. 🔶️ رفتار بسیاری از مدیران شهری که اتول حرکت این سیستم را می چرخانند، متناسب با موقعیت حضورشان در ساختار نیست. این تعارض، در درون به گسست و انحراف از معیار، چربیدن نفس قدرت به پست و تقدم رابطه به ضابطه می انجامد تا در آن سو برسد به بی اعتمادی و عدم مشارکت مردم. شهرها؛ کپی اشتباهات یکدیگرند. 🟥 ترکیب شورای شهرها را جدی بگیرید! ادامه دارد ... محمد ثابت ایمان https://eitaa.com/Kashandevelop

🟪 مدیریت شهری این روز ها ...(۱۸) شهرداری، اسیر بیماری ساختاری خویش بود که هوس نارس حاکمیت محلی، باذهنیتی پرشتاب، عجول، نامربوط، و رویه ای ناشی از شتابزدگی های معمول سیاسی آن روزها(دهه ۸۰) به ادامه ساختار عمودی، در مدیریت شهری متصل شد. در حالی که به واسطه بهم ریختگی میزان چالش اعتماد و مشارکت و استحاله انسان شهروند به شهرنشین و شهربند در بیرون از این سازمان(محیط) آن هم در موضوعی که هدف ذاتی اش، تحقق مشارکت آگاهانه مردم در اعمال سیاست اصلاح از پایین به شمار می رفت، از همان ابتدای راه، با قحط الرجال مصادیق شهروندی در تامین منابع انسانی خویش روبرو شد. 🔷️ رفتار منبعث از خرده فرهنگ های محلی و تفاوت برخورداری های اقتصادی و زیست محیطی محلات، بربحران مسئله افزود تا ضعف رویکرد و چیستی برنامه، به همراه چگونگی نادرست اجرا، برحاملگی ساختاری شهرداری باری اضافه کند. فقدان برنامه جامع، وضعیت موجود را به جای بالفعل کردن ظرفیت اجتماعی محله در سطوح افقی با هدف افزایش تماس، آن را تبدیل به بازوی اجرایی خدمات، در ادامه سطوح عمودی ساختار کرد.( شیفت اراده نرم افزار به اجرا) این مهم با وجود فرآیندهای ناقص، توسعه ی پرشتاب فضا های کالبدی سرای محله تا سطح ۳۷۴ سرا را رقم زده(تفکیک جغرافیایی) و عملا به پیچیدگی موجود سازمانی افزود تا کنش خط فرمان مدیریت در انتها، دچار وقفه و مشکلات بیشتر باشد. 🔶️ در حالی که فلسفه وجود حکومت محلی به اراده های آزادی بر می گشت که باید نتیجه آگاهی شهروندان، در جبران حس تعلق و ادای مسئولیت اجتماعی پیامد آن باشد. آن هم در جایی که نخستین همگرایی اجتماعی بعد از خانواده برای انسان شهری به ظهور می رسید. جایی که با کاشی فیروزه ای سر در شکر؛ هذا من فضل ربی، به هویت ایرانی اسلامی سلام می داد و از این مسیر، اراده خود در میدان فرهنگ عمومی را به ظهور می رساند. 🔷️ آنجا که حلقه مفقوده مصادیق جامعه مدنی در اتصال به بخش خصوصی و دولت، برای ایجاد تعامل بیشتر وارد عمل می شود تا از الگوی تمرکز در برنامه ریزی بالا به پایین، به ظهور معرفت ها در سطح محله و پیوند آنها در اداره شهر با هدف اصلاح از پایین به بالا کمک کند. این شیوه در ادامه حکمروایی شهری، باید اثرگذاری مطلوب، مشارکت جویی عمیق، پاسخگویی درست و تامین کننده عدالت اجتماعی در برخورداری های عمومی مردم از منابع و امکانات مورد نیازشان باشد. باید بتواند فاصله دولت و مردم را کم کند. به شفافیت در عمل و منطق پاسخگویی نزدیک شود. سهم اجتماعی اقشار بارور را برای تحقق شهرخلاق و نوآور فراهم کند تا به مدیریت اثربخش و کارای بخش عمومی برسد. جایی که تعلق، بعد از نهاد خانواده، مهمترین عامل توسعه و مشارکت می شود 🔶️ محله و بچه محله یعنی پذیرش پیوند های اجتماعی خارج از مدار انانیت های فردی. جایی که منافع مشترک در یک اتمسفر فرهنگی به ظهور می رسند تا بین حدود مطالبه گری مردم و تصمیمات یک طرفه مدیریت شهری، پلی اطمینان بخش ایجاد کنند. در این اتمسفر براساس یک توافق اجتماعی ریشه دار از دیرباز، مسجد، محور حضور مردم بوده و بابای آن، عامل رتق و فتق امورات مردم از ازدواج تا قرض و مرگ و تولد و زندگی و ... می باشد. 🔷️ آنچه در این ساختار اجتماعی به روز می شود، تغییر نقش مصادیق سنتی حاکمیت محلی با حفظ ریشه ها، به سمت مدنیت مورد نیاز امروز مدیریت شهریست. پس به سیاست هم ورود پیدا می کند، اما سیاست زده ی ناآگاه دیگری نمی شود. مشارکت او آگاهانه است تا بر این بنیان، بهگشت جامعه بر دوش او و همگنانش محقق گردد. نوعی تسهیم قدرت با ورود به حوزه کثرت معرفتی، سیاسی، فرهنگی و ... 🔶️ در آن جا قبول مشارکت به بهای قبول تفکر جمعی است. درمان مرض لاعلاج ایستایی دولت و کاهش حاکمیت یک طرفه است. مدیریت محله، کاتالیزور تسهیل عبور مدنی مردم از انجماد توتال قدرت متمرکز است. بیگانه حق حضور در آن را ندارد. نطفه تعلق شهروندی در محله بسته، در ناحیه رشد، در منطقه به بار می نشیند تا در شهر و با قالب شورا به میوه برسد. 🔻ما حق نداریم با این همه، تنها به پایکوبی جشن سیاست خویش برویم. 🔷️ انواع دلالی ها و کار چاق کنی ها و کارشکنی های برخی از مدیران محلات و شورایاران امروز، تنها نشان از ضعف ساختاری ما ندارد. ادعای مشارکت پوشالی اجتماعی است که سطوح انتهایی مدیریت را آلوده و اعتبار حاکمیت محلی را زیر سوال برده است. بمب مدیریت محله با چاشنی شورایاری، هر لحظه در حال ترکیدن و اثرگذاری ناهماهنگ خویش است. 🔶️ امروز بنیاد مدیریت محله بر کثرت معرفت های نرم و هنجارهای قابل قبول جامعه تکیه ندارد. اندیشه مطالبه گری صرف مبتنی بر رفتار شهربندی،بر مسئولیت پذیری برخاسته از رفتار شهروندی، غالب است. 🔻ما کفش های خودمان را به پای آنها کردیم. 🔺️سفری باید! از خود، به خودهای دیگر. 🟥 ترکیب شورای شهرها را جدی بگیرید! ادامه دارد ... محمد ثابت ایمان https://eitaa.com/Kashandevelop