تو این عالم غریب
که هر کی ساز خودشو میزنه و میرقصه
به تو فکر میکنم
به اینکه از این بشریت چه دردی رو میکشی
به اینکه چقدر سینه ات سنگینه مولا
یک تنه دل نگرونی های پیامبر و سکوت علی و خون جگر شدن حسین رو با خودت حمل میکنی
آقا امام زمان
در این هیاهو به تو فکر میکنم
به اینکه چقدر غریبی
شبیه امیرالمومنین قدرت جهان به اشاره نگاهته ولی تحمل میکنی
چه شمر ها و یزید هایی که نمیبینی
کاش بعد این عاشورا با ظهور روز جمعه ات همه کابوس ها تموم میشد آقا