ـ

وای از شب علی اکبر:)))))))))))

خیر نبینن حسودا ، قد و بالات نظر خورد :)

میگن وقتی «امام حسین» تو مدینه زندگی می‌کرده و معاویه «حاکم» بوده ، نزدیک ترین چاه به مدینه خشک می‌شه... «امام حسین» هم چند نفر از خادماشونو هرروز ، با مَشک های پر از آب می‌فرستادن سمت ورودی های مدینه... می‌فرستادنشون تا منتظر کاروانا بمونن و وقتی تشنه و خسته و آش و لاش دارن میان سمت مدینه ، بهشون چند جرعه آب خنک و تگری هدیه بدن که جیگرشون حال بیاد. «حضرت عباس» هم یکی از همون افرادی بوده که هرروز می‌رفته تا سر دروازه های مدینه و چشم به راه می‌مونده تا عطش آدمایی که حتی نمیشناخته رو هم برطرف کنه. انصافا با این اوصاف نباید قربونش رفت؟! شما حتی بخوای مرام معرفتی هم حساب کنی ، نباس با آدمای به این زلالی این‌جوری تا می‌شد...

ـ