این دنیای کوچک و هفت میلیارد آدم؟! یعنی تو باور میکنی؟ شمردهای؟ کی شمرده است؟ جز سیاستمدارها؛ دیدهای کسی آدم بشمرد؟ باور نکن. نارنجی! باور نکن سبز آبی کبود من! باور کن همهی دنیا فقط تویی و برخی دوستان. بقیه همه تکراریاند.
— عباس معروفی
من تورا با خون دل از یاد بردم،
لطف کن !
هرکجا چشمت به من افتاد کج کن راه را . . .