|حَ.نیفْ²|
عمر اگر خوش گذرد زندگی خضر کم است ور به تلخی گذرد نیم نفس بسیار است !
اشتياق تو مرا ميكشد از خانه برون
ورنه از خانه برون آمدنم، دشوار است
صدفِ چشمِ من از داغ تو گوهر بار است
چه كنم؟! كار علي بيتو به عالم، زار است . .