رسمِ عاشقی رو ماها بلد نیستیم.

-

اینم از کوچه‌های خلوت دیباجی، شاید چند سال از کنارش رد می‌شدم ولی هیچ وقت دقت نکرده بودم که همچین حسینیه‌ای این گوشه کنارا افتاده باشه، چهارسال از کوچه‌ی کناری اینجا رد می‌شدم ولی هیچ وقت ندیده بودمش . .

زِ کدام ره می‌رود این دل . .

یعنی متوجه شدم آیفون گرفتن نشونه فرهنگ نیستش، اون هم داخل مترو.

آدما دنبال این منیت خودشون هستن نه دنبالِ رشدی که این منیت رو از بین ببره.

خیلی دردناکه آدما وقتی همدیگر رو بیشتر می‌شناسن از هم تنفرشون بیشتر می‌شه.

من الان به این درجه رسیدم

همیشه این نشناختنه بهتره برای ذهنِ ما آدما که از اطرافیان‌مون دور نشیم.

هدیه از طرف یک کارگاه که شب یلدا برسه چه حسن ختامِ عجیبی می‌شه برای پایان کارگاه ..