ولی چه کسایی رو از دست دادیم؛
چه قهرمان هایی رو از دست دادیم
شاهنامه هم انقدر قهرمان نداشت..
تلخ ترین روز زندگی من ۹اسفند بود...
همون صبحی که بلند شدم برای سحر و فهمیدم آقا رفت؛
تنهامون گذاشت
و ما موندیمو دنیای بی علی!
ناله ها و گریه های مردم تو حرم؛
از خانومی که داشت با امام زمان بلند بلند درد و دل میکرد و بچه ای که گریه میکرد..
حرم شلوووغ بود؛شلوووغ.
ماشینو دورتر پارک کردیم تا بقیه راه رو پیاده بریم؛
توی مسیر،مردمی بودن که بلند بلند گریه میکردن؛
و هنوز هیچکس باورش نشده بود...؛
اگر دوست دارید شماهم تعریف کنید...
ازروزی که آقا شهید شدن؛
https://abzarek.ir/service-p/msg/5363532