انتفاضه‌ی نهایی تحلیلی بر شرایط منطقه و وضعیت ادامه یا پایان جنگ زینب گلدوزها، دانشجوی روزنامه نگاری در این برهه از تاریخ، بیعت کرده با ولی امرمسلمین و عزادار رهبر و آقای شهیدمان، زیر سایه قران و در این ماه مبارک، عزاداریم اما سراسر خشمیم! هرسکوت و کوتاه آمدنی، لگدمال کردن خون شهیدانمان است. آتش‌بسی که نتیجه‌اش خراب شدن وجهه‌ی جهانی ایران مقتدر و تجدید قوای دشمن خونریزمان باشد برای زدن زخمی جدید بر پیکره‌ی این دیار، ظلمی عظیم به امام شهیدمان است. حداقل طلبمان در این میان، باید اولا این باشد که آمریکا تمامی پایگاه هایش را در منطقه جمع کند! در این معادله، نمیتوانیم تحمل کنیم که در شعاع حداقل ۲۰۰۰ کیلومتری ایران، پایگاهی نظامی برعلیه این سرزمین مقدس وجود داشته باشد. زمانی که کشورهای منطقه از پایگاه‌های امریکا خالی شود، سکون نسبی به منطقه‌ حاکم می‌شود. تمامی کشورهای منطقه زیر پرچم کشوری مقتدر مثل ایران جای می‌گیرند و امت اسلام را به تصویر می‌کشند. ثانیا، اتفاقاتی اساسی باید گریبان‌گیر رژیم کودک‌کش و غاصب صهیونیستی شود. اول، آمار مهاجرت در این سرزمین اشغالی باید افزایش شدید پیدا کند (همانگونه که تا الان افزایش پیدا کرده) تا این سرزمین مقدس از لوث وجود حیواناتی همچون نسل شیطانی صهیون پاک شود. هنگامی که صهیونیست قدرت و پایگاه اصلی خود را از دست بدهد سازماندهی نیروها و... با ضعف روبرو شده و دست حزب الله را برای پیروزی نهایی بازتر میکند. در ضمن آنها برای مهاجرت باید مرز امنی داشته باشند؛ مثل اردن و مصر و مرز آبی. این مرز امن کمک می‌کند تا جمعیتشان از منطقه خارج شود. برعکس اگر مرزی برای مهاجرتشان فراهم نشود، جمعیت داخل کشور می‌ماند. در نتیجه‌ی این اتفاقات است که انتفاضه‌ی فراگیر فلسطینی‌ها آغاز می‌شود...! شرط نهایی پایان _موقت_ عملیات های ایران بر علیه اسرائیل، فراگیر شدن انتفاضه‌ی فلسطینی‌‌ها در سرتاسر منطقه، اعم از غزه و کرانه، قدس، ،سرزمین‌های اشغالی ۴۸ و اردوگاه‌هاست. با ضعف هسته‌ی مرکزی صهیون، گروه‌های کوچک و محلی فلسطینی با حمایت و حضور حزب الله لبنان می‌توانند سرزمین‌های اشغالی را پس بگیرند. به‌ گونه‌ای که گروه‌های فلسطینی از داخل و حزب الله از شمال به سرزمین‌های اشغالی حمله‌ی زمینی کند تا فتح نهایی....ان شالله. همه‌ی اینها کمترین مرهمی است بر قلب های داغ دیده‌ی آزادی خواهان جهان! ما مشکی پدرمان را به تن کردیم. مُشت‌هایمان را گره کردیم تا از آن خونخواران انتقام بگیریم. پدرمان غیرت ایرانی را به تصویر کشید! او حالا پدر آزادگان جهان است و ما فرزندانش راه او را ادامه خواهیم داد. ما جوانه خواهیم زد! از این زخم، هزاران هزار سیدعلی خامنه‌ای خواهد جوشید. ما فرزندانمان را طوری تربیت خواهیم کرد که در تاریخ،، هر کجا نام ما را شنیدند، بنویسند اینها فرزندان سیدعلی هستند . حنیفا | در جستجوی حقیقت @hanifa_atu

🔻میثاق هنر با مبارزه نگاهی به منشور هنر امام خمینی(ره) به بهانه‌ی سالروز شهادت شهید آوینی و هفته‌ی هنر 🆔 @hanifa_atu

🔻میثاق هنر با مبارزه نگاهی به منشور هنر امام خمینی(ره) به بهانه‌ی سالروز شهادت شهید آوینی و هفته‌ی هنر اگر به پیام امام کبیر امت به هنرمندان که منشور هنر نام گرفته نگاهی بیندازیم، شاید تعریفمان از هنر و هنرمند به کلی تغییر کند. هنر در نگاه امام و انقلاب، با مبارزه تعریف می‌شود و مبارزه با هنر. هنر با خون تعریف می‌شود و خون با هنر. همانگونه که امام(ره) فرمود شهادت هنر مردان خداست. از منظر انقلاب اسلامی، زندگی بدون مبارزه بی‌معناست. هنرمند کسی ست که مبارزه را به معنای واقعی و کمال خود رقم بزند و مبارز، هنرمند واقعی ست. مبارزه انسان را انسان‌تر می‌کند. قد بلندتر می‌کند. قوی‌تر می‌کند و به کمال نزدیکتر. این یعنی هنر نیز درپی آن است که انسان را به کمال خویش برساند. چه تولیدکننده‌ی هنر را و چه مصرف‌کننده‌ی آن را. چه خون دهنده را و چه خونخواه را. تمام اینها به این معناست که هرکس در هر جایگاه و مسیری که هست باید برای معنا بخشیدن به زندگی خود و رسیدن به کمال انسانی، مبارزه‌ی خود را پیدا کرده و هنرمندانه در آن میدان بجنگند. هنر، خود زندگی ست. اما در این بین، باری سنگین‌تر بر دوش کسانی ست که علنا و عملا خود را هنرمند می‌نامند و سراغ مسیری می‌روند که غایتش به تصویر کشیدنِ‌ کمال انسانی‌ست. خواه از جنس فیلم و سینما یا تئاتر باشد، خواه از جنس نقاشی و گرافیک باشد و خواه از جنس قلم به دست گرفتن. مسیر، مسیر روایت است و تصویرگری به زبان‌ها و روش‌های مختلف. تفاوت این هنرمندان با دیگر افراد این است که خودشان بار مسئولیتِ نمایاندن مسیر به دیگران را به دوش کشیده‌اند. خودشان انتخاب کرده‌اند که روایتگر هویت و حقیقت و فطرت انسانی باشند و جز این به مسیری نروند. هنر و هنرمند از منظر انقلاب اسلامی، بیگانه با دنیا نیست. جهت‌دار است و با نگاهی متعهد به جهان پیرامونش می‌نگرد. موضع می‌گیرد و خلق می‌کند. هنر، هدف دارد و این هدف، هرچه مبارزه‌ی بین حق و باطل شدیدتر و عیان‌تر شود، متعالی بودن خود را بیشتر اثبات می‌کند. تا جایی که ارزشش از خون و جان آدمی نیز بیشتر شده و جان، فدای هدف هنر می‌شود. منشور هنر، نه تنها نگاه ما را به هنر و هنرمند، که به دنیا تغییر می‌دهد. با خط کشِ همین چند بندِ عمیق و پرمغز، می‌توانیم هنرمندانِ زمانه‌ی خود را قضاوت کنیم، کسانی که هنرمندانه زیسته اند و مبارزه کرده‌اند را بشناسیم، و تلاش کنیم خودمان هم‌مسیر هنرمندی‌مان، مسیر مبارزه‌مان را به درستی پیدا کرده و در آن قدم بگذاریم. تا آنجا که مصداق کمال انسانی را به نمایش بگذاریم؛ ان شاءالله. ✍🏼فاطمه حجتی|کارشناسی مطالعات ارتباطی #هفته_هنر #خون_هنرِ_سرخِ_تاریخ_است 🆔 @hanifa_atu