در ایران باستان بجای کلمات آقا و خانم که ریشه مغولی دارند به مرد و زن "مهربان" و "مهربانو" میگفتند. مهربانو کسی که مهر خلق میکند و مهربان به معنای نگهبان مهربانو بود
دل های انسان ها وحشی و رمنده است، هرکس با آنها انس گیرد رو به سوی او می کنند..
- امام علی علیهالسلام