از این جور سوال ها منم می تونم مطرح کنم :
مثلا بگم اگه زن شوهرداری که سه تا بچه ی قد و نیم قد داره ، عاشق یه جوونی شد، جوری که بدون اون نمی تونه زندگی کنه و اگه بهش نرسه خودکشی می کنه . از طرفی شوهر خودشم خیلی دوست داره و بدون اینم نمی تونه زندگی کنه .
خوب الان تنها چیزی که اینجا مشکل ددرست کرده اینه که اسلام ازدواج با زن شوهردار رو ممنوع کرده و در صورت انجامش مجازات سختی در نظر گرفته .
خوب الان چه کنیم ؟؟؟!
بگیم واییی این چه اسلامیه که این حکما رو داده و جوونا رو درک نکرده ؟؟؟؟
یا مثلا بگیم دو تا آقا پسر جوری عاشق هم شدند که میخان با هم ازدواج همجنس گرایانه کنند . و اگه این کار رو نکنن شکست عشقی می خورن و خودکشی می کنن و از این حرفااا
اسلامم که ازدواج همجنس گرایانه رو ممنوع کرد و مجازات سختی داره ،
الان چکار کنیم . ؟ باز دادش رو سر اسلام باید بزنیم ؟؟؟؟
و هزار تا مثال دیگه که میشه جوری مطرحش کرد که از همون اول احساسات خواننده و مخاطب تحریک بشه و دیگه عقل و منطق تعطیل بشه .
والا اگه کسی واقعا دنبال سوال باشه، می تونه سوالش رو بدون درگیر کردن احساسات بپرسه. مثلا بگه:
چرا در اسلام تغییر دین ممنوعه و چرا مجازات اعدام داره ؟
یا بپرسه چرا ازدواج با زن شوهردار حرامه ؟
چرا همجنسگرائی حرامه ؟ و.....
خوب این نکته اول .
پس حواسمون باشه که در طرح سوالاهامون ، نه خودمون درگیر احساسات بشیم و نه دیگران رو درگیر احساساتشون کنیم.❤️🙏🙏🙏
بریم سراغ نکته دوم :
خیلی وقتها توی طرح سوالات دینیشون میگن: این حرف توی قرآن اومده یا حدیث؟؟؟
یعنی جوری می گن که انگار اگه توی قرآن اومده باشه قبوله و معتبر . اما اگه توی حدیث باشه دیگه قبول نیست . چون معتبر نیست .
انگار در پیدا کردن حرف دین ، فقط باید سراغ قرآن رفت و بس!
من دو جور جواب این رو میدم :
اولا این حرف بسیار غلطه که فقط و فقط قرآن معیار باشه و دیگه هیچی .
ما شیعیان کنار قرآن خیلی چیزای دیگه رو هم معتبر می دونیم . اولیش عقله .
کسانی که مدام میگن فقط قرآن . فقط قرآن . اونا خواسته و یا ناخواسته دارن عقل خودشونم بی اعتبار می کنن.
واسه ماها اینقدر عقل مهم و معتبره که بزرگی مثل شیخ طوسی گفته :
اگه عقل بخاد کنار گذاشته بشه ، اصلا کل دین رو هم باید کنار گذاشت .
و درست هم گفته .
یکی دیگه از اون چیزیائی که واسه ما در فهم دین مهمه احادیث پیامبر و اهل بیت علیهم السلامه .
در مسیر فهمیدن دین، فرقی نمی کنه که ما حکم خدا رو از قرآن بفهمیم و یا از احادیث معصومین.
از این جهت ، هر دوتائیش به یه اندازه مهم و معتبره .
ثانیا :
اصلا فرض کنیم ما فقط قرآن رو قبول داریم و بس.
باشه قبول.
خوب میریم سراغ قرآن می بینیم، عه خودش گفته : هرچی رو که پیامبر و اهل بیت می گن ، مثل اینه که من گفتم . پس مو به مو قبول کنید و بهش عمل کنید .
کجای قرآن چنین چیزی اومده ؟؟
الان میگم . یه کم استراحت کنم . دستم درد گرفت 🙊🙈😊😊😊