نکته دوم اینکه واژه عقل در ادبیات دینی ما و در بین مردم به معانی مختلفی به کار میره . ما باید د قت کنیم تا بفهمیم وقتی در روایتی عقل رو خیلی با ارزش معرفی می کنن و یا در روایتی دیگر عقل رو مذمت می کنن، منظور عقلِ به کدام معناست؟

مثلا ما در تعبیری داریم که حضرت فرموده: انبیاء حجت بیرونی برای انسان ها هستند و عقل حجت داخلی برای آن ها . یعنی عقل رو تقریبا همطراز پیامبران قرار داده اما در تعبیری دیگه د اریم که گفتند : دین خدا رو نمیشه با عقل بهش رسید!!!

خوب مگه میشه عقل هم حجت خدا باشه و هم نشه باهاش دین رو بررسی کرد ؟!!!! خیلی واضحه که عقل در این دو تعبیر به یک معنا به کار نرفتند و الا باید بپذیرم که اهل بیت علیهم السلام نعوذ بالله دارن تناقض گوئیی می کنن !!! ( معصوم هیچ وقت تناقض نمیگیه)

بنابر این خیلی باید دقت کرد تا با قرائن و ادله فهمید که منظور از عقل به کار رفته در حکمت چیه ؟؟/ اون عقلی که ( و یا بهتره بگم اون فهم های عقلی که) هیچ وقت اشتباه نیستند و همیشه درست از آب در میاند ، اون قضاوتهای عقلی است که انسان ها صرفااااا از اون جهت که انسانن می کنن. بدون در نظر گرفتن فرهنگ و دین و جغرافیا و ملیت و زمان زندگی و این چیزها مثلا همه ی انسانها با تمام تفاوتهای فرهنگی و نژادای و این چیزا متفق القولند که « قتل بی گناه» بده. ، این فهم عقل هیچ وقت اشتباه نیست . چرا؟ چون جزو همان فهم هایی هست که انسان ها - چون انسانند- انجام می دند. یا مثلا همه انسان ها فی الجمله « ازدواج » با جنس مخالف رو خوب می دونن. حالا در اینکه در چه شرایطی باشه و در چه سنی باشه رو با هم ممکنه اختلاف داشته باشند و هر کسی به فرا خور فرهنگش نظری بده ، اما در مورد اصل ازدواج با جنس مخالف همه متفق القولند

این جور « فهم ها » رو در ادبیات دینی بهش می گن : « عقل عملی» و یا « آراء محموده »

بحث در این مورد خیلی هست و حرفاهی زیادی میشه زد که خیلیش دیگه میره توی فاز مباحث علمی و کلامی که فک می کنم بیشتر شماها حوصله ی شنیدنش رو نداشته باشین 😁😉🌹

سلام صبح جمعتون به خیر و شادی و در پناه امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

دیشب یه خواب خیلی حال خوب کنی دیدم. بخشیش رو واستون تعریف می کنم

خواب دیدم زمان به عقب برگشته و اوایل انقلابه و شاید قبل از انقلاب. من یکی از همراهان نزدیک رهبر شهید بودم و با هم به شهر قم رفته بودیم واسه سخنرانی برای دانشجوها وقتی ایشون در جایگاه قرار گرفتند و شروع کردن به سخنرانی، من تمام حواسم به حرفای ایشون بود. از قران و لزوم برقراری احکام اسلامی در جامعه می گفتند. ناگهان وسط سخنرانی اذان شد. ایشون حرفشون رو قطع کردند و گفتند ادامه ش بعد از نماز . خودشون اومدن بین جوون ها تا نماز جماعت بخون. در حال اومدن گفتند یکی که صداش خوبه اذان بگه. یه جوننی شروع کرد اذان گفتن. اقا اومدن یه جایی تا نماز رو شروع کنن ولی زمین خاکی بود.‌خواستند عباشون رو پهن کنن . من که یه عبای آبی رنگ دستم بود رفتم جلو و گفتم اقا روی این نماز بخونید و ته دلم این نیت رو داشتم که بعدا به عنوان تبرکی بگم با من این رو دفن کنن. آقا با خنده خیلی ملیحی گفتن: چشم اقا جان . چشم . و روی اون عبا شروع کردند به اقامه ی نماز. بین دو تا نماز ، جوونای چپی هم با شعار دادن اومدن قاطی جمعیت. اقا پاشدن و چند جمله حرف زدند. مثلا گفتند خیلی از شما ها احتملا دفعه اوله که اینجا نماز میخونین. اون جوونام کم کم میان قاطی شما و با شما نماز خواهند خوند. الان واسه اینکه چشم دشمنامون کور بشه دست های همدیگه رو بگیرید و دعای وحدت بخونید این حرکت اقا باعث شد اون جمعیت مخالف دست از شعار دادن بردارند و بیان قاطی جماعت و اونام دعای وحدت رو بخونن.

ا2⃣8⃣2️⃣ حکمت دویست و هشتاد و دو🍀🍀 چرا موعظه ها در آدم اثر نمی کنه؟؟ امیر المومنین علی علیه‌السلام فرموده اند: بین شما و بین موعظه پرده ای از غفلت و غروره( که نمیذاره از اون موعظه خوب استفاده کنین) ( بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ الْمَوْعِظَةِ حِجَابٌ مِنَ الْغِرَّةِ) #حکمت #امام_علی #نهج_البلاغه ⊰❀🌹❀⊱━━━╮ @harfe110 ╰━━━⊰❀🌸❀⊱

توضیح حکمت: در جهانى كه زندگى مى كنيم هم واعظان بسيارند و هم موعظه ها؛ تاريخ پيشينيان، واعظ بسيار گويايى است، حوادثى كه در طول تاريخ رخ مى دهد و دگرگونى قدرتها، سرنگونى دولت ها و از كار افتادن قهرمانان و فقر گروهى از ثروتمندان، هركدام واعظى هستند، حتى مردگان كه همه روزه مى بينيم بر دوش بستگان و عزيزانشان به سوى ديار خاموشان برده مى شوند ـ به فرموده اميرمؤمنان على عليه السلام ـ بهترين واعظانند. كاخهاى ويران شده شاهان مقتدر و قصرهاى آباد آنها همه در حال وعظند؛ در كلام امام موسى بن جعفر عليه السلام خطاب به هارون ـ كه درخواست موعظه كرده بود ـ آمده است: «هرچيزى را كه در گرد خود مى بينى همه داراى موعظه است»؛ (مَا مِنْ شَيْءٍ تَرَاهُ عَيْنُکَ إِلاَّ وَفِيهِ مَوْعِظَةٌ). اضافه بر همه اينها، خيل انبيا و اوليا و معصومان همگى واعظان بزرگى بودند كه در طول تاريخ به وعظ و اندرز انسانها پرداختند و امروز بسيارى از مواعظ آنها در اختيار ماست. با اين حال چرا اين موعظه هاى بسيار قوى در دلهاى گروهى تأثير نمى گذارد؟ قطعاً دليلى دارد؛ امام عليه السلام در اين بيان كوتاه به يكى از مهمترين آنها اشاره مى كند و مى فرمايد: «حجاب غفلت، جلوى تأثير اندرزها را مى گيرد».