🔺پیمان‌کاران آمریکایی ۶۰۰ فلسطینی را در صف غذا کشتند... @Majalle_Beynolmalaly

دست نوشته سردار سپهبد شهید غلامعلی رشید دقیقاً یک هفته قبل از شهادت: هرگز فکر نمیکردم اینقدر زنده بمانم، در آستانه ٧٢ سالگی‌ام! قبل از انقلاب فکر میکردیم قبل از سی سالگی شهید می‌شویم! در جنگ بگونه‌ای دیگر، در طی این ۳۷ سال پس از جنگ انبوه کارهای ستادی و قرارگاهی یک روز ما را رها نکرده است هر روز این سال‌ها از لحاظ زمانی هفته‌ای به ما می‌گذرد و از غروب به فکر ادامه کار در فردائیم... ذکر خفی ما شده است: «إِنَّا لِلَّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ»... فراوان‌‌... خوشا بحال شهدا... برادر شما: رشید ۱۴۰۴/۳/۱۵ 🔴 #بیداری_ملت 👇 @bidariymelat

حسن نجفی: چگونه می شود از ظرفیت نیروهای مردمی در دوران بحران یا شرایط غیر عادی بهره جست؟ قسمت اول/ پیش نیاز مردم ذخایر بی بدیل و پر قیمت هر کشوری بشمار می روند. سرمایه ای بس گرانقدر و مولد که در بزنگاههای مهم تاریخی یارای گشودن هر بن بست پیش روی و گره های کور را دارند. حکمران مردم ندار و مردم از دست داده را می شود بدبخت فرض کرد و حدس زد که آنها در مسیر نظام گردانی خود یقینا با حفره ها و مشکلات بنیان کن مواجه و به قطع یقین فرجامی تلخ پیدا میکنند. با مطالعه در تاریخ کشورها ی پیروز و ما نا در تاریخ به رنگ و رنج حضور مردم در سخت ترین شرایط آن منطقه میتوان پی برد و در تالار افتخارات آنها از مردم بسیار شنید. در تاریخ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کشور ایران حضور مردم غیر قابل انکار و معمولا آنها همیشه چند گام جلوتر از مسولان حرکت می کنند. بعد از انقلاب اسلامی ائتلاف و اتفاق اشتراکی مردم و مسولان به اوج رسیده و مردم بعنوان مهمترین کارت برنده نظام و راهگشای انسدادهای بزرگ سیاسی، اجتماعی، نظامی طرح گردیدند . در دو بخش فرهنگی و اقتصادی که جامعه ایران با مشکل عدیده روبروست عدم توجه به مردم و کار سپاری و بهره گیری از مردم مشهود و همین موجبات خسران بزرگ را فراهم آورده است. با توجه به شرایط خطیری که ایران بزرگ در آن واقع شده است سوال اساسی این است که چگونه میتوان از این سرمایه و ظرفیت موجود در ارتقا شرایط بهره گرفت؟ این نوشته میخواهد به این مقال بپردازد . ۱/ باور و یقین به سرمایه بزرگ مردمی اولین و بزرگترین عمل آوردن نام مردم در قلب همه تصمیم گیریها و اقدامات است.تا مردم ، و توان و ظرفیت مردم برای ما حکمران جا نیفتاده باشد امور پیشرفتی در خور پیدا نخواهد کرد.حکمران باید اتفاقات را در نگاه رعیت و مردمش به تماشا بنشیند. لازمه این امر توجه به مردم و توانمندیهای روحی و روانی و اخلاقیات مردم شناسی و جامع شناسی او است. حکمران باید در مسیر اداره سرزمین نگاه به مردمش داشته باشد . این نگاه ممزوجی از گذشته ، حال و رویاهای مربوط به آینده است . چرایی فتوحات و علل شکست در رسیدن به رویاها در گذشته ، شکل گیری رویاها در زمان حال و میزان همراهی یا عدم همراهی در تحقق آن و امیدواری به اینده و میزان کم و کیف ایمان به شکل گیری این دستا اورد از بدیهیات این نگاه می باشد. در واقع انالیز این سه مقطع زمانی برای ما از تجربه ، ایمان و امید ملی سخن می گوید. آنچه بعنوان اصل اول در ایجاد ریل حرکتی همسو و دوشادوش مد نطر است استفاده از تجارب ، تقویت روح ایمان و امید آفرینی در صفوف متشکله مردم و نیروهای حکمران و اجرایی است. اولین مواد لازم برای این اتحاد و همسویی رویا افرینی ملی است. ما باید افقی را شکل دهیم و تصویر سازی کنیم که مردم خود را در آینه ان بلوغ یافته و شکیل ببینند. اگر چنین گامی برداشته شود مردم کار را مال خود و برای خود خواهند پنداشت. ضرورت تحقق این امر تحلیل درست گذشته ، حال و آینده پیشروی برای مردم است.این تحلیل نه از هر دهانی بل نیروهای زبده اینده پژوه و محقق را طلب می کند . متاسفانه این بحث تحلیل و تبیین نه تنها به شیوه درست اجرا نمی شود بلکه گاه برعکس خود عمل می کند. اولین وظیفه حکمران بسیج حلقه تبیین و باز سازی نیروی فکری مردم برای همسویی و مشارکت است. ما باید بدانیم داره چه اتفاقی می افتد . یکی از اشتباهات بزرگ غفلت در این امر بوده است. ادامه دارد

استقبال طعنه دار و عافلگیر کننده ریئس جمهور تونس از فرستاده ترامپ

این دروازه های لعنتی باید هر چه سریعتر باز شود.