📙 تمرین سوم _ الثالث 🔖 جمله‌های زیر را ترجمه کنید؛ سپس زیر فعل مضارع خط بکشید. ۱. وَ مَنْ یَشْکُرْ فَإِنَّمَا یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ معنی: و هر کس سپاسگزاری کند، تنها برای خودش سپاسگزاری می‌کند. ۲. أَ أَنتَ تَجْمَعُ الْأَخْشابَ أَمْ أُخْتُکَ تَجْمَعُ؟ معنی: آیا تو چوب‌ها را جمع می‌کنی یا خواهرت جمع می‌کند؟ ۳. جَدّی ما طَلَبَ مِنّا مُساعَدَهً وَ جَدَّتی تَطلُبُ الْمُساعَدَهَ. معنی: پدربزرگم از ما کمکی درخواست نکرد (نخواست) و مادربزرگم کمک درخواست می‌کند. (کمک می‌خواهد). ۴. والِدُنا یَعْمَلُ فِی الْمَصْنَعِ وَ والِدَتُنا تَعْمَلُ فِی الْمَکْتَبَهِ. معنی: پدرمان در کارخانه کار می‌کند و مادرمان در کتابخانه کار می‌کند.

📙 تمرین چهارم_ الرابع 🔖 ترجمه کنید

📙 تمرین پنجم_ الخامس 🔖 گزینۀ مناسب را انتخاب کنید.

📙 تمرین ششم _ السادس 🔖 در گروه‌های دو نفره مکالمه کنید.

معنی صفحه ۵۷ عربی هشتم 🔖 بخوانید و ترجمه کنید. ۱. لا خَیرَ فی قَوْلٍ إلّا مَعَ الْفِعْلِ. ترجمه: هیچ خیری در سخن گفتن نیست، مگر اینکه همراه انجام دادن باشد. ۲. اَلسُّکوتُ ذَهَبٌ وَ الْکَلامُ فِضَّهٌ. ترجمه: سکوت طلا و سخن گفتن نقره است. ۳. أَکْثَرُ خَطایَا ابْنِ آدَمَ فی لِسانِهِ. ترجمه: بیشتر گناهان آدمی‌زاد در زبان اوست. ۴. اَلْکَلامُ کَالدَّواءِ. قَلیلُهُ یَنْفَعُ و کَثیرُهُ قاتِلٌ. ترجمه: سخن مانند داروست. مقدار کم آن سود می‌رسانَد و زیادی آن کُشنده است. ۵. غَضَبُ الْجاهِلِ فی قَولِهِ وَ غَضَبُ الْعاقِلِ فی فِعْلِهِ. ترجمه: خشم نادان در گفتارش است و خشم عاقل در کار او.

قواعد درس 4

اربعینیات صفحه ۵۹ عربی هشتم ◆ اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: أَ أَنتَ تَعرِفُ مَتیٰ نَصِلُ إلیٰ کَربَلاء؟ آیا میدانی کی (چه زمانی) به کربلا می رسیم؟ اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: نَعَم؛ بَعدَ ساعَهٍ. أَ أَنتَ جِئتَ مِن إیران؟ بله؛ بعد از یک ساعت. آیا از ایران آمدی؟ ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: نَعَم؛ أنا مِن إیران. بله، من اهل ایران هستم. ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: وَ مِن أَیِّ مَدینَهٍ؟ و از کدام شهر هستی؟ ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: مِن مَدینَهِ قُم. أَ أَنتَ جِئتَ إلیٰ إیران أیضاً؟ از شهر قم. آیا شما هم به ایران آمده اید؟ ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: نَعَم؛ جِئتُ مَرَّتَینِ إلیٰ إیران وَ شاهَدْتُ الْمُدُنَ الْمُقَدَّسَهَ. بله؛ دو بار به ایران آمدم و شهرهای مقدس را دیدم. ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: کَیفَ کانَتْ سَفرَتُکُم إلیٰ إیران؟ سفر شما به ایران چگونه بود؟ ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: کانَتْ طَیِّبَهً؛ لِأَنَّ الشَّعْبَ الْإیرانیَّ شَعبٌ مِضیافٌ. خوب بود، چون مردم ایران مردمی مهمان نواز هستند. ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: وَ کَذٰلِکَ الشَّعْبُ الْعِراقیُّ شَعبٌ مِضیافٌ. و به همین ترتیب، مردم عراق مردمی مهمان نواز هستند. ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: اَلْحَمدُ لِلّٰهِ. أ تَذهَبُ إلیٰ کَربَلاء؟ خدا را شکر. آیا به کربلا می روی؟ ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: نَعَم؛ أنا أَمْشی مِنَ النَّجَفِ إلیٰ کَربَلاء. بله؛ از نجف تا کربلا پیاده می روم. ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: أنتَ ضَیفُناَ الْعَزیزُ فی مَوکِبِ الْإمامِ الرِّضا (ع) حَتّی‌ تَرجِعَ. در موکب امام رضا (ع) تا بازگشت مهمان عزیز ما هستید. ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: طوبیٰ لِلشَّعبِ الْعِراقیِّ لِهٰذِهِ الضّیافَهِ! خوشا به حال مردم عراق برای این مهمان نوازی! ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: نَحنُ فی خِدمَهِ الْمُحِبّینَ لِأَهلِ الْبَیتِ. ما در خدمت عاشقان اهل بیت هستیم.