اربعینیات صفحه ۵۹ عربی هشتم ◆ اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: أَ أَنتَ تَعرِفُ مَتیٰ نَصِلُ إلیٰ کَربَلاء؟ آیا میدانی کی (چه زمانی) به کربلا می رسیم؟ اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: نَعَم؛ بَعدَ ساعَهٍ. أَ أَنتَ جِئتَ مِن إیران؟ بله؛ بعد از یک ساعت. آیا از ایران آمدی؟ ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: نَعَم؛ أنا مِن إیران. بله، من اهل ایران هستم. ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: وَ مِن أَیِّ مَدینَهٍ؟ و از کدام شهر هستی؟ ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: مِن مَدینَهِ قُم. أَ أَنتَ جِئتَ إلیٰ إیران أیضاً؟ از شهر قم. آیا شما هم به ایران آمده اید؟ ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: نَعَم؛ جِئتُ مَرَّتَینِ إلیٰ إیران وَ شاهَدْتُ الْمُدُنَ الْمُقَدَّسَهَ. بله؛ دو بار به ایران آمدم و شهرهای مقدس را دیدم. ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: کَیفَ کانَتْ سَفرَتُکُم إلیٰ إیران؟ سفر شما به ایران چگونه بود؟ ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: کانَتْ طَیِّبَهً؛ لِأَنَّ الشَّعْبَ الْإیرانیَّ شَعبٌ مِضیافٌ. خوب بود، چون مردم ایران مردمی مهمان نواز هستند. ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: وَ کَذٰلِکَ الشَّعْبُ الْعِراقیُّ شَعبٌ مِضیافٌ. و به همین ترتیب، مردم عراق مردمی مهمان نواز هستند. ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: اَلْحَمدُ لِلّٰهِ. أ تَذهَبُ إلیٰ کَربَلاء؟ خدا را شکر. آیا به کربلا می روی؟ ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: نَعَم؛ أنا أَمْشی مِنَ النَّجَفِ إلیٰ کَربَلاء. بله؛ از نجف تا کربلا پیاده می روم. ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: أنتَ ضَیفُناَ الْعَزیزُ فی مَوکِبِ الْإمامِ الرِّضا (ع) حَتّی‌ تَرجِعَ. در موکب امام رضا (ع) تا بازگشت مهمان عزیز ما هستید. ◆اَلزّائِرُ الْإیرانیُّ: طوبیٰ لِلشَّعبِ الْعِراقیِّ لِهٰذِهِ الضّیافَهِ! خوشا به حال مردم عراق برای این مهمان نوازی! ◆اَلزّائِرُ الْعِراقیُّ: نَحنُ فی خِدمَهِ الْمُحِبّینَ لِأَهلِ الْبَیتِ. ما در خدمت عاشقان اهل بیت هستیم.