کارگاه ساخت گنبد امام حسین علیه‌السلام در کرمان، اتاقی دارد به اسم اتاق تربت سیدالشهدا. بچه های ستاد مردمی بازسازی، بخشی از خاک کنار بدن آقا امام حسین را برداشته اند و برای تبرک در این اتاق نگه می‌دارند. هر سال محرم و صفر، رگه های خون در این تکه خاک دیده می شود. حاجی مقداری از خاک را برای آقای شهیدمان، امام سیدعلی برد. بعدتر، وقتی حاج قاسم خودش به امام حسین رسید، سردار ابراهیم جباری، فرمانده سپاه ولی امر تعریف می کند که به حضرت آقا گفتم عبای‌تان را می دهید جسم تکه تکه حاجی را درون آن بگذاریم؟ آقا حال ناخوشی داشتند: عبایی را می دهم که سال‌ها نماز شب را با آن خوانده ام؛ و مقداری تربت سیدالشهدا که خالص است! منبع و اینجا https://eitaa.com/hata03

پدر حاج قاسم سلیمانی، خودش اصالتا دوست داشته یکی از بچه‌هایش شهید شود. به زبان می آورده این را. نه اینکه بگوید چون قاسم، علی الدوام در میدان مین و بیابان و ترکش است به شهادتش رضا دادم، نخیر! از قضا خودش یک‌بار جلوی دوربین مستند‌سازی گفت که سر قاسم خیلی رنج کشیدیم. خبر زیاد می آمد برایمان: یک روز دستش، یک روز کبدش، یک روز کمر و استخوانش، گردنش، پایش، یک روز نفس کشیدنش بین هجوم شیمیایی‌ها! بر سر هر کدام این دردها جانشان می‌سوخته از فکر ندیدن پسر دل‌آور شان. منتها اصل مطلب این است که مشهدی حسن، نیت این را داشته یکی از بچه‌هایش را برای خدا بدهد، روی این حساب نان حلال آوردن توی سفره‌شان هم مسئله ی ناموسی بوده برایش. روی این حساب، همه ی روستای قنات ملک، مشهدی حسن را به پاک‌دستی می شناختند. منبع: کتاب معمار حرم https://eitaa.com/hata03

عکس امام خمینی را بالا گرفت روی سرش. خانه اش زیر آب مانده بود. سیل سال ۹۸. می خواست به حرمت تصویر امام، زودتر از بقیه به دادش برسند. همان موقعی که حاج قاسم، دست ابومهدی را گرفته بود تا دو طرف مرز ایران و عراق را به هم وصل کند، خوزستان را از زیر آب نجات دهد. حشدالشعبی امکانات مهندسی خوبی داشتند؛ نزدیک بود مرزشان به جنوب؛ هر چند شبکه های فارسی زبان می گفتند حشد آمده جنوب را جدا کند! هر چند شبکه های فارسی زبان می گفتند جمهوری اسلامی جنوب را واگذاشته! حبیب احمدزاده ی کارگردان می گوید از اهل سینما خانمی زنگ زد و گفت راست است که جنوب را داده اند به عراقی ها؟! حبیب همانجا کنار ابومهدی بود، گوشی را گذاشت جلویش و گفت خودت جوابش را بده. ابومهدی که معروف بود به صبر و رحمتش، ولی به حتم احمدزاده بعدتر این را گفته که او و حاجی بدون محافظ‌هایشان در خیابان‌های جنوب پا توی آب می‌گذاشتند. منبع https://eitaa.com/hata03

رفته بود در میدان تیر سپاه درخت کاشته بود. درویشی بهش می‌گفتند. زمین، ثبت شده بود برای میدان تیر. حالا ولی فرستاده بودند درویشی زمین را پس بدهد. چرخید تا همان روزها حاج قاسم به روستایشان، قنات ملک سفر کرد. سردار هر از چند گاهی می‌رفت قنات ملک، هوایی تازه کند. درویشی فرصت را درست دید، نامه ای نوشت و از سردار خواست پا‌درمیانی کند تا باغ را از او نگیرند. فردای همان روز سردار به همراه مردان روستا کوهنوردی‌شان را گذاشتند روی کوه‌های مشرف به همان باغ. نه اینکه قصدی در کار باشد، همه چیز اتفاقی شده بود. آن بالا وقتی مستقر شدند، یکی از همراهان، باغِ درویشی را با دست نشان داد. حاج قاسم کیف کرد. همراهانش می گویند که حاجی گفته بود چقدر تمیز از کار درآمده. چه باغ زیبایی! بعد پیغام می‌فرستد به فرمانده سپاه ناحیه و می خواهد که باغ را از درویشی نگیرند. باغ سیب سرجای خودش باقی ماند. از مستند ردّی از یک مرد https://eitaa.com/hata03