خودتم خوشگلی فداتبشم مننن

.

دفعه اخرت باشه😒

و تو نگاهش عشق رو دیدم...؛

‏انگار برای همیشه جای یه نفر که پشتم بهش گرم باشه «خالی» می‌مونه.

زدم قید همرو تو باشی بام

منتظرت میمونم.....

بیخیال عزیزم؛ هممون تو داستان یک نفر آدم بده ایم.

ما ادامه داریم برای امروز برای فردا....

یادت می‌آید آن شبِ پاییزی را؟ همان شبی که با بودنت، شبم را زیبا کردی؟ من هنوز در رفت‌وآمدِ کوچه‌های ساکتم، کوچه‌هایی که دیگر صدای تو را نمی‌شناسند. هنوز کنار ساحل می‌نشینم و به آن شب فکر می‌کنم؛ شبی که صدای موج‌های دریا، تنها صدایی بود که می‌شنیدم، نگاهت، تنها چیزی بود که می‌دیدم، و من و تو، تنها آدم‌های آن دنیای کوچک بودیم. به آن شبِ رؤیایی فکر می‌کنم؛ شبی که در انتظارش بودیم... آن شب که کنار آتش نشستیم، نغمه‌ی باد میان درختان می‌پیچید و من، در کنار تو، فکر می‌کردم شاید بعضی لحظه‌ها برای همیشه ماندگارند. اما حالا می‌دانم لحظه‌ها شبیه موج‌اند؛ می‌آیند، ردّی از خود بر شن‌های دل می‌گذارند و بی‌صدا بازمی‌گردند— و من مانده‌ام با ساحلی خالی، آتشِ خاموشی که هنوز گرمایت را به یاد دارد، و شبی که هرچه دورتر می‌شود، دلتنگی‌اش نزدیک‌تر.

دست نوشته خودم...