نه شهامت ماندن داشتی و نه شجاعت رفتن؛
همین رفت و آمدهای دائمیات، مرا زخمیتر میکرد.
و غمهای ناگفته تبدیل به بغضهای گاه و بیگاه، اشکهای ممتد، خشم، انزوا و سکوت میشوند.
اگر ایران گورستان تمام ارزوهایم شود ، باز قلبم را در خاك ِ پاك ِ این وطن چال خواهم کرد .