تنها عشق است که هرشب پای مرا به این مکان می‌کشاند و دلیل دیگری نمی‌تواند داشته باشد.

📸| @hayati_text

شعرخوانی سرکار خانم مهدیه سادات حیاتی رکنی در نهمین شب از تریبون خیابانی شعر ره‌واژه یکشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ @RahVajeh

من کجا؟ شعرخوانی کجا؟ چی‌شد اینطور شد؟ 😂😐

خوشا به حال من که به تماشای تو ایستاده ام ... 💙 #عکاسی 📸| @hayati_text

سینما را دوست دارم؛ نه که نخواهم، نشده. رفتنش را به بعد از بلاتکلیفیِ نه جنگ و نه صلح مؤکول می‌کنم. یعنی همان فرداهایی که زمان دقیقش مشخص نیست. پروژکتور راه‌اندازی می‌شود و حال و هوای سینما را با حضور بچه‌ها تجربه می‌کنم. وقتی انیمیشن می‌بینم، پا به دنیای کودکان می‌گذارم. وایب خوبی می‌دهد. ◀️روایت شب‌های موکب ✍🏻مهدیه حیاتی 📝| @hayati_text

قدری پیاده‌روی می‌کنیم. آخر مسیر دستش را می‌گیرم و می‌آورمش اینجا. «بیا کمی سکوت کنیم و چشمانمان را به دیدن چیزهای قشنگ عادت دهیم» او هم می‌پذیرد. قرار می‌گذاریم برای چند دقیقه به هیچ‌چیز فکر نکنیم؛ آرامشی میان سکوتمان جریان دارد. 🎞| @hayati_text

یا جواد الائمـه (ع) ادرکنــی🥀🖤 💠 @hayati_text ✅ @dez_heyat

وضو می‌گیرم و می‌گویم امام جواد خودت کمک کن کارم خوب پیش برود. فونت‌ها را بالا و پایین می‌کنم. فونت نستعلیق و دبیر و نسخ و شکسته و مشابهین آنان برای کارهای مذهبی تکراریست. به فونتی می‌رسم که اسمش را به سختی به خاطر می‌سپارم. وقتی انتخابش می‌کنم، راضیم. حالت تایپوگرافی مناسبی به کار می‌دهد. 👩🏻‍💻| @hayati_text

و بمب در مدرسه افتاد می‌خواستیم کمک بگیریم می‌خواستیم نام کودکانمان را صدا کنیم اما الفبا آتش گرفته بود ✍🏻گروس عبدالملکیان

تو، خلاصه شدی در شعر. دختری که تک تک احساسش، مصرع مصرع غزل را متولد می‌کند؛ و اندیشه‌اش بیت‌های تازه‌ای به دیوان شاعران می‌افزاید... ✍🏻مهدیه حیاتی 📝| @hayati_text