زندگی نامه شهید ابراهیم هادی : شهید ابراهیم هادی اول اردیبهشت 1336 در محله شهید سعیدی حوالی میدان خراسان متولد شد. وی فرزند چهارم یک خانواده‌ی هشت نفره بود. با این حال، پدرش مشهدی محمدحسین علاقه‌ی خاصی به او داشت. وی نیز منزلت و جایگاه پدر را به درستی شناخته بود. پدری که توانسته بود از راه بقالی، زندگی فرزندانش را تأمین و آن‌ها را به بهترین نحو ممکن تربیت کند. زمانی که ابراهیم به سن نوجوانی رسید، پدرش از دنیا رفت و درست از همان‌جا بود که زندگی را همانند مردان بزرگ، پیش برد.

ابراهیم که طعم تلخ یتیمی را چشیده بود، دوران دبستان را در مدرسه طالقانی و مقطع دبیرستان را در مدارس ابوریحان و کریم خان به پایان رساند. سال 1355 موفق به اخذ مدرک دیپلم ادبی شد. از همان سال‌های پایانی دبیرستان، مطالعات غیر درسی را نیز آغاز کرد. حضور در هیئت جوانان وحدت اسلامی و همراهی و شاگردی استاد بزرگی همچون علامه محمدتقی جعفری، در رشد شخصیتی و زندگی شهید ابراهیم هادی نقش مؤثری داشت. هم‌چنین وی در دوران پیروزی انقلاب اسلامی هم، شجاعت‌های زیادی از خود نشان داد.

دوران جوانی: همزمان با تحصیل علم، به کار در بازار تهران مشغول شد. بعد از انقلاب اسلامی هم در سازمان تربیت بدنی مشغول به کار و پس از آن به آموزش و پرورش منتقل شد. وی همچون معلمی دلسوز و فداکار، در تربیت فرزندان این سرزمین همت گماشت. شهید ابراهیم هادی اهل ورزش بود. نخستین بار با ورزش پهلوانی یعنی همان ورزش باستانی شروع کرد. با این حال، در کشتی و والیبال هم نظیر نداشت. هیچ‌گاه در هیچ میدانی پا پس نکشید و مردانه به جنگیدن ادامه داد. مردانگی او را می‌توان در ارتفاعات سر به فلک کشیده‌ی “بازی دراز” و “گیلانغرب” تا دشت‌های سوزان جنوب مشاهده کرد. انتقال مجروحان و شهدا از منطقه به عقب جبهه یکی از کارهای شهید ابراهیم هادی به شمار می‌رفت. گاهی پیکرهای مطهر شهدا در ارتفاعات “بازی دراز” بر شانه‌های ابراهیم می‌نشست تا به‌دست خانواده‌هایشان برسد. رشادت‌ها و حماسه‌های او در این مناطق، هنوز در ذهن یاران قدیم‌اش در جنگ زنده است.

شهید ابراهیم هادی در دوران زندگی‌اش به انجام کارهای خیر زیادی پرداخت که جمله‌گی با تأثیرات عمیقی بر جامعه همراه بوده‌اند. از جمله فعالیت‌های خیرخواهانه‌ی ایشان می‌توان به حمایت از کودکان یتیم، کمک به خانواده‌های نیازمند و برگزاری مراسمات مذهبی و فرهنگی در راستای ارتقای سطح آگاهی جامعه اشاره کرد. وی همواره در تلاش بود تا زندگی بهتری برای افراد جامعه فراهم کند و آنان را به سمت و سوی ارزش‌های اخلاقی و انسانی سوق دهد.

دفاع مقدس: با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، ابراهیم هادی به عنوان یکی از مدافعان میهن‌مان به جبهه‌های نبرد شتافت. وی با شجاعت و دلاوری‌های خود در میدان نبرد، نقش به‌سزایی در پیروزی‌های نظامی ایران داشت. با این حال، مهم‌تر از همه این بود که وی با اخلاق و منش انسانی والای خود در جبهه‌ها، به همرزمانش درس جوانمردی و ایثار را آموخت. شهید ابراهیم هادی در عملیاتی تحت عنوان عملیات والفجر مقدماتی مفقود شد. او به همراه بچه‌های گردان حنظله و کمیل، به مدت پنج روز در کانال‌های فکه مقاومت کرد، اما هچ‌گاه تسلیم نشد. سرانجام ایشان در 22 بهمن سال 1361 پس از فرستان همرزمانش به عقب، تنهای تنها با خدا همراه شد و دیگر کسی او را ندید. ابراهیم همیشه از خدا تقاضا داشت گمنام شود؛ چرا که یکی از صفات یاران خدا، گمنامی است. خدا هم دعایش را مستجاب کرد. ابراهیم سال‌هاست که گمنام و غریب در فکه مانده تا خورشیدی باشد برای راهیان نور. مزار یادبود این قهرمان شهید در قطعه‌ی ۲۶ گلزار شهدای بهشت زهرا (س) تهران است.

ویژگی‌های شخصیتی شهید ابراهیم هادی : شهید ابراهیم هادی از همان دوران کودکی، با ویژگی‌های اخلاقی برجسته‌ای همچون مهربانی، صداقت و کمک به دیگران شناخته می‌شد. مجموع این خصایل در دوران کودکی و نوجوانی وی به اوج خود رسید و از او فردی ساخت که در همه حال به فکر دیگران بود و تلاش می‌کرد مشکلات آنان را حل کند. ابراهیم هادی در دوران حیات خود، از تمام خصوصیات یک جوان برومند برای معروف شدن برخوردار بود.

یک کشتی‌گیر حرفه‌ای بود، اما مسابقه‌ی فینال را به میل باطنی خود باخت؟! او در والیبال هم بسیار حرفه‌ای بود، به طوری که ناباورانه با چند تن از ورزشکاران حرفه‌ای بازی کرد و برنده شد. ابراهیم هادی با توجه به این‌که ورزشکار بود، بسیار خوش‌تیپ و ورزیده بود، اما زمانی که متوجه شد این ظاهر سبب جلب توجه نامحرمان می‌شود، ظاهرش را تغییر داد. ابراهیم در بازار باربری می‌کرد بدون آن‌که نیاز داشته باشد، تا به این طریق با هوای نفس خود مبارزه کند و غرور سبب منحرف شدن او از مسیر درست و راست نشود.

یکی دیگر از ویژگی‌های ابراهیم، سرباز مخلص وطن و اسلام بودن است؛ به طوری که حتی در کوچک‌ترین کارها هم رضایت خدا را مد نظر داشت و برای رضای پروردگار قدم بر می‌داشت. او معتقد بود که حتی اگر ورزش کردن، به قصد رضایت خداوند باشد، عبادت محسوب می‌شود. شهید ابراهیم هادی در دوران دفاع مقدس به‌عنوان یک نیروی ساده فعالیت کرد و دوست داشت که گمنام شهید شود. این گمنامی در زمان حیات، بعد از شهادت نیز تا مدت‌ها ادامه داشت. تا ابتدای دهه نود شمسی!

خواهر شهید ابراهیم هادی می‌گوید: امروز اگر می‌گویند ابراهیم مطرح شده است این دست ما نیست، زیرا اگر کار برای رضای خدا باشد، خدا انسان را ارج نهاده و عزت می‌بخشد. در یکی از خاطرات در مورد ایشان نقل شده است: «ابراهیم در همان ایام پایانی دبستان کاری کرد که پدرش عصبانی شد و گفت که ابراهیم از خانه بیرون برو و تا شب هم برنگرد. ابراهیم تا شب به خانه نیامد. همه‌ی خانواده ناراحت بودند که او برای ناهار چه‌کار کرده است ولی روی حرف پدر، حرف نمی‌زدند. ابراهیم شب برگشت و با ادب به همگی سلام کرد. از او پرسیدند ناهار چه‌کار کردی؟ پدر با این‌که هنوز از ابراهیم ناراحت بود، ولی منتظر جوابش بود. شهید ابراهیم هادی خیلی آهسته گفت که داخل کوچه راه می‌رفتم، یک پیرزن را دیدم که کلی وسایل خریده و نمی‌دانست چه‌کار کند و چطور به خانه برود. من به او کمک کردم و وسایلش را تا منزلش بردم. پیرزن هم کلی از من تشکر کرد و سکه پنج ریالی به من داد. نمی‌خواستم قبول کنم، ولی خیلی اصرار کرد. من هم مطمئن بودم این پول حلال است زیرا برایش زحمت کشیده بودم. ظهر با همان پول، نان خریدم و خوردم».

زندگی شهید ابراهیم هادی در جوار حضرت زهرا (س): شهید ابراهیم هادی به علمدار کمیل شهرت دارد و کانال کمیل، محل دیدار خواهرش با اوست. خواهر شهید چنین روایت می‌کند: من سالی چند مرتبه به کانال کمیل می‌روم تا با برادر شهیدم صحبت کنم. به ابراهیم می‌گویم: ابراهیم جان! قربان مهمان نوازی‌ات، معرفتت، مردم‌داریت. بعد از شهادت برای‌مان گفتند که تا آخرین لحظه شهدا را سیراب کرد، ولی خودش با لبی تشنه به دیدار معبود شتافت. من یقین دارم که زندگی ابراهیم در جوار حضرت زهرا (س) ادامه دارد. من با ابراهیم بسیار ارتباط دارم. هرگاه کاری داشته باشم و سر دوراهی بمانم، از او تقاضای کمک می‌کنم. به این‌صورت که از او می‌پرسم فلان کار را انجام بدهم یا انجام ندهم. سپس مکثی می‌کنم و جوابش را می‌شنوم.