بودجه بندی دروس آزمون گاج روز ۲۶ مهرماه 👆👆👆👆👆
تکنیک شش کلاه تفکر👆👆👆
مسیرهایی برای نگارشی فنی و فاخر
✅ جشنواره نوجوان خوارزمی
✅ محور زبان و ادبیات پارسی
بسم الله النور
پاییزتان سراسر برگ و جانتان همواره ستاره گرم
مروری بر داشته های از پیش خوانده و تدریس شده:
تصویرنویسی چیست؟
تصویرنویسی از دید شناخت واژگانی، یک بافت ترکیبی- اشتقاقی است که از سه پاره ی (تصویر+ نویس+ی) ساخته شده و به معنای: نگاه کردن به تصویر و نوشتن ِ آن چه از تصویر به ذهن برده ایم، نوشتنِ تصویر، نوشتن در باره ی تصویر، توصیف و تفسیر تصویر، نگاره نویسی، تصویرگزاری(یعنی گزارش نویسی از تصویر).
بنابراین، تصویردر این جا، ایستگاه اندیشیدن، بهانه ی خوب دیدن و به کارانداختن مغز و تولید نوشته است. هم چنان که از این معانی دریافت می شود؛ تصویر نویسی دو مرحله ی کلی دارد: خواندن( تصویرخوانی)، نوشتن( تصویر نگاری)
- الف: خواندن( تصویرخوانی)
خواندن خود چند سازه یا پاره دارد: خواننده – خواندن- متن – معنا.
خواننده، من و شما یا هرکسی است که متن پیش رو را می خواند.
خواندن یا خوانش، آن کاری است که به هنگام رویارویی با متن رخ می دهد.
متن آن چیزی است که در برابر دیدگان ما یا هر خواننده، جای می گیرد و دست مایه ای برای به کار افتادن چرخه های کارخانه ی فکر می شود. به بیان دیگر، هر صفحه، صحنه و رویداد، از دید ما متن است. از این رو، متن می تواند دیداری باشد مانند تصویر، صحنه، فیلم یا رویداد، می تواند شنیداری باشد مانند هر صدایی که آگاهانه به آن گوش می سپاریم و در پی آن ذهن، معناسازی می کند و یا می تواند خوانداری باشد مانند این نوشته یا هر نوشته ی دیگر که در آن، کلمات نماد دیداری هستند؛ به همین سبب متن های خوانداری، متن های دیداری هم به شمار می روند. پس، متن نوشته و متن تصویری هر دو دیداری اند؛ تفاوتشان در این است که در متن دیداری تصویری، نماد خواندن، شکل، نگاره، صحنه یا رویداد است اما در متن نوشتاری، نماد خواندن، واژه ها هستند.
یادکردِ این سخن هم بایسته است که از دیدی دیگر، می توان بر بنیاد پنج درگاهِ حسّی، متن ها را به پنج گونه، رده بندی کرد:
- متن شنیداری: آوا و صدایی است که از راه دو گوش، دریافت و خوانده می شود.
- متن دیداری: نشان و نمادی است که از دریچه ی چشمان، دریافت و خوانده می شود.
- متن بویشی: چیزی است پراکنده در هوا که از بادراهِ رفت و برگشتی نفَس، از سوراخ های بینی، دریافت و خوانده می شود.
- متن چششی: چاشنی، طعم و مزه ای است که از راه حسّ چشیدن، در گستره ی دهان و زبان، دریافت و خوانده می شود.
- متن پساوشی: پیکره و جسمی است که از راه پسودن و لمس، چگونگی جنس آن ها دریافت و خوانده می شود. نابینایان از این گونه متن و خوانش، بهره می گیرند.
از این دیدگاه، خواندن هم بر حسب ابزار پنج حس، به پنج گونه، بخشپذیر میشود که برای سادگی نام گذاری، نام همان ابزارها بر این گونهها نهاده شده است:
1- خواندن گوشی؛ در این گونه، مغز اطلاعات را از راه گوش، دریافت می کند.
2- خواندن چشمی؛ در این گونه، مغز اطلاعات را از راه چشم، دریافت می کند.
3- خواندن دماغی؛ در این گونه، مغز اطلاعات را از راه بینی، دریافت می کند.
4- خواندن زبانی؛ در این گونه، مغز اطلاعات را از راه زبان، دریافت می کند.
5- خواندن پوستی؛ در این گونه، مغز اطلاعات را از راه پوست، دریافت می کند.
پیداست که در«تصویر خوانی»، گونه ی دوم خواندن و شاهراه چشم، در کار خواهد بود. به همین روی، می گوییم تصویرخوانی، تمرینِ خوب دیدن و پرورش دقّت در نگاه است. ....
✅ جشنوارۀ نوجوان خوارزمی در رشتۀ زبان و ادبیات پارسی در چهار بخش به شرح زیر برگزار می شود.
بخش نخست: تصویرخوانی (بین7- 13سطر)
1) ابتدا دانش آموز عنوانی کوتاه، به شکل ترکیبی مناسب با تصویر، متفاوت، نو، ادبی، بی تکرار و زیبا برای تصویر انتخاب می کند.
2) توجه به جزئیات: در این مرحله دانش آموز هر آنچه را که از برونه ی تصویر مشاهده می کند و هرآنچه را که از درونه ی تصویر (پس زمینۀ تصویر) می بیند و مخیل می کند، در قالب یک یا دو بند به صورت انشایی و کاملاً آزاد، خردورزانه،:خلاقانه و با؛توجه به ارتباط عناصر و پیکرۀ تصویر؛ بدون توجه به ساختار کتاب (مقدمه، بدنه و نتیجه) می نویسد. (بین 10_8 سطر)
3) پیام تصویر: در این مرحله دانش آموز پیام و یا پیام هایی را که از تصویر برداشت می کند در یک بند( بین 5_3 سطر ) می نویسد.
پیام تصویر: المانی است که از تصویر بر زندگی و اجتماع جاری، ساری و عملی می گردد، که دانش آموز آن را به زبان حال خویش می نویسد و نیازی به نگاشت ادبی اش نیست.
بخش دوم: نگارش (در مجموع بین 25_15 سطر)
✅ جشنواره نوجوان خوارزمی
✅ محور زبان و ادبیات پارسی
به زودی در مدرسه اجرا خواهد شد👆👆👆