eitaa logo
انجمن نجوم دبیرستان علامه حلی ناحیه دو اراک
213 دنبال‌کننده
898 عکس
136 ویدیو
34 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
🔰انواع کهکشان‌ها ✳️قبل از قرن 20 دانشمندان اطلاعی از وجود کهکشان‌هایی غیر از کهکشان راه شیری نداشتند. محققین پیشین آن‌ها را به عنوان «سحابی» (Nebulae) طبقه‌بندی کرده بودند زیرا آن‌ها مانند ابرهای فازی به نظر می‌رسیدند. ✳️اما در دهه 1920 ستاره شناس سرشناس یعنی ادوین هابل نشان داد که سحابی آندرومدا در نوع خود یک کهکشان است ولی از آنجا که از ما بسیار دور است بیش از 2٫5 میلیون سال طول می‌کشد تا نور از آندرومدا عبور کند و به ما برسد. ✳️با وجود فاصله بسیار زیاد، آندرومدا نزدیکترین کهکشان بزرگ به کهکشان راه شیری است و در آسمان شب به قدری روشن است که با چشم غیر مسلح در نیمکره شمالی قابل مشاهده است. ✳️در سال 1936 هابل راهی برای طبقه‌بندی کهکشان‌‌ها ارائه داد و آن‌ها را در چهار نوع اصلی دسته‌بندی کرد: ⏪کهکشان‌‌های مارپیچی ⏪کهکشان‌های عدسی ⏪کهکشان‌های بیضوی ⏪کهکشان‌های نامنظم                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
💢 کهکشان‌ها 🔰 کهکشان ها سیستم های پراکنده ای از غبار، گاز، ماده تاریک و از یک میلیون تا یک تریلیون ستاره هستند که توسط گرانش در کنار هم نگه داشته شده اند. تصور می‌شود که تقریباً تمام کهکشان‌های بزرگ دارای سیاه‌چاله‌های بسیار پرجرم در مرکز خود هستند. در کهکشان خودمان، کهکشان راه شیری، خورشید تنها یکی از حدود 100 تا 400 میلیارد ستاره ای است که به دور قوس A* می‌چرخند، سیاهچاله ای بسیار پرجرم که جرم آن به اندازه چهار میلیون خورشید است. 🔰 هر چه عمیق‌تر به کیهان نگاه کنیم، کهکشان‌های بیشتری می‌بینیم. یک مطالعه در سال 2016 تخمین زد که جهان قابل مشاهده شامل دو تریلیون یا دو میلیون میلیون کهکشان است. برخی از این منظومه های دور شبیه کهکشان راه شیری ما هستند، در حالی که برخی دیگر کاملاً متفاوت هستند.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
💢 ابرنواخترها در پشت ستارگان نوترونی یا سیاه چاله‌ها 🔰 ستارگان دنباله اصلی با جرم بالای هشت خورشید در یک انفجار بزرگ به نام ابرنواختر خواهند مرد. یک ابرنواختر صرفاً یک نواختر بزرگتر نیست. در یک نوا، فقط سطح ستاره منفجر می‌شود. در یک ابرنواختر، هسته ستاره فرومی‌ریزد و سپس منفجر می‌شود. 🔰 در ستارگان پرجرم، مجموعه‌ای پیچیده از واکنش‌های هسته‌ای منجر به تولید آهن در هسته می‌شود. ستاره با رسیدن به آهن، تمام انرژی را که می‌تواند از همجوشی هسته‌ای خارج کرده است. واکنش‌های همجوشی که عناصر سنگین‌تر از آهن را تشکیل می‌دهند، در واقع به جای تولید انرژی، انرژی مصرف می‌کنند. در این حالت، ستاره دیگر راهی برای تحمل جرم خود ندارد و هسته آهنی فرو می ریزد. در عرض چند ثانیه، هسته از حدود 12 کیلومتر کوچک می‌شود و دما 100 میلیارد درجه یا بیشتر افزایش می یابد. 🔰 لایه‌های بیرونی ستاره در ابتدا همراه با هسته شروع به فروپاشی می‌کنند، اما با آزاد شدن عظیم انرژی دوباره برگشته و به شدت به بیرون پرتاب می‌شوند. ابرنواخترها مقدار تقریباً غیرقابل تصوری انرژی آزاد می‌کنند. برای چند روز تا چند هفته، یک ابرنواختر ممکن است از کل کهکشان پیشی بگیرد. به همین ترتیب، تمام عناصر طبیعی و مجموعه‌ای غنی از ذرات زیراتمی در این انفجارها تولید می‌شوند. انفجار ابرنواختر به طور متوسط، تقریباً هر صد سال، یک بار در کهکشان معمولی رخ می دهد.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
💢 سیاه چاله‌ها 🔰اگر ستاره فروپاشیده، هسته‌ای بزرگتر از سه برابر جرم خورشید داشته باشد، کاملاً فرو می‌ریزد و سیاهچاله‌ تشکیل می‌شود. سیاه‌‌جاله، یک جرم بینهایت متراکم با گرانش بسیار قوی است که هیچ چیز، حتی نور هم نمی‌تواند از نزدیکی آن فرار کند. از آنجایی که ابزارهای ما برای دیدن فوتون‌ها طراحی شده‌اند، سیاهچاله‌ها را فقط می‌توان به طور غیر مستقیم تشخیص داد. 🔰 مشاهدات غیرمستقیم، بدلیل میدان گرانشی بسیار قوی سیاهچاله امکان‌پذیر است زیرا هر ماده نزدیک که اغلب لایه‌های بیرونی یک ستاره همراه است را گرفته و به داخل سیاه‌چاله می‌مکد. 🔰 ماده به صورت مارپیچی به داخل سیاهچاله می‌رود و دیسکی را تشکیل می‌دهد که تا دماهای بسیار زیاد گرم می‌شود و مقادیر فراوانی از اشعه ایکس و اشعه گاما ساطع می‌کند. فراوانی اشعه ایکس و اشعه گاما، نشان دهنده حضورهمراهی پنهان است.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
خدمهٔ آپولو ۸ نخستین انسان‌هایی بودند که طلوع زمین را مشاهده کردند. این عکس در ۲۴ دسامبر ۱۹۶۸ توسط ویلیام آندرس (یکی از خدمه) گرفته شده‌است.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
لحظه پرتاب آپولو ۸ با موشک ساترن ۵ در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۸ ساعت ۱۲:۵۱ در پایگاه فضایی کندی مجتمع پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
لحظه ی ورود آپولو ۸ به جو زمین در تاریخ ۲۷ سپتامبر                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
اولین عکسی که بشر از کل کره زمین گرفته‌است، احتمالاً عکاس آن ویلیام آندرس بوده‌است.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
بخشی از سمت پنهان ماه، که از آپولو ۸ دیده می‌شد.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
۲۱ دسامبر، ۱۹۶۸، ۱۲:۵۱ (ساعت هماهنگ جهانی): پرتاب —۱۵:۴۷ (۲ ساعت و ۵۶ دقیقه): تزریق به سمت مدار ماه ۲۴ دسامبر، ۰۹:۵۹ (۲ روز و ۲۱ ساعت و ۰۸ دقیقه): ملحق شدن به مدار ماه ۲۵ دسامبر، ۰۶:۱۰ (۳ روز و ۱۷ ساعت و ۱۹ دقیقه): تزریق به سمت زمین ۲۷ دسامبر، ۱۵:۳۷ (۶ روز و ۰۲ ساعت و ۴۶ دقیقه): ورود دوباره به جو —۱۵:۵۱ (۶ روز و ۰۳ ساعت و ۰۰ دقیقه): آب‌فرود.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
گونه مأموریت: مدارگرد سرنشین‌دار ماه اپراتور: ناسا شناسهٔ کوسپار: 1968-118A شماره ستکات: ۳۶۲۶ مدت مأموریت: ۶ روز و ۳ ساعت و ۴۲ دقیقه ویژگی‌های فضاپیما: فضاپیما سفینه فرماندهی و خدمات آپولو-۱۰۳ Apollo LTA-B سازنده: راکول اینترنشنال جرم پرتاب: CSM: ۲۸٬۸۷۰ کیلوگرم (۶۳٬۶۵۰ پوند) CM:۵٬۶۲۱ کیلوگرم (۱۲٬۳۹۲ پوند) SM:۲۳٬۲۵۰ کیلوگرم (۵۱٬۲۵۸ پوند) LTA: ۹٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۹٬۹۰۰ پوند) جرم فرود: ۴٬۹۷۹ کیلوگرم (۱۰٬۹۷۷ پوند) آغاز مأموریت: تاریخ راه‌اندازی ۲۱ دسامبر ۱۹۶۸ ۱۲:۵۱:۰۰ UTC موشک: ساترن ۵ SA-503 سایت پرتاب: پایگاه فضایی کندی مجتمع پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی پایان مأموریت تاریخ فرود : ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۸ ۱۵:۵۱:۴۲ UTC بازیابی به وسیله: یواس‌اس Yorktown سایت فرود: اقیانوس آرام شمالی ۸°۸′ شمالی ۱۶۵°۱′ غربی مشخصات مداری: حضیض زمینی ۱۸۴٫۴۰ کیلومتر (۹۹٫۵۷ مایل دریایی) اوج زمینی ۱۸۵٫۱۸ کیلومتر (۹۹٫۹۹ مایل دریایی) انحراف مداری ۳۲٫۱۵ درجه تناوب ۸۸٫۱۹ دقیقه مبدأ: ۲۱ دسامبر ۱۹۶۸ ~۱۳:۰۲ UTC                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
فضانوردان: فرانک بورمن( راست )(فرمانده) جیم لوول ( چپ )(خلبان سفینه فرماندهی) ویلیام آندرس( وسط )(خلبان ماه نشین)                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾