eitaa logo
انجمن نجوم دبیرستان علامه حلی ناحیه دو اراک
213 دنبال‌کننده
898 عکس
136 ویدیو
34 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
💢سیارات خاکی-سنگی 🔰 سیارات درونی منظومه شمسی عطارد، زهره، زمین و مریخ، خاکی-سنگی نامیده می‌شوند زیرا دارای سطح فشرده و سنگی مانند سطح خاکی زمین هستند. هیچ یک از این سیارات حلقه ندارند و تنها زمین دارای میدان مغناطیسی سیاره ای قابل توجهی است. مریخ و ماه میدان‌های مغناطیسی منطقه‌ای را در مکان‌های مختلفی از سطح خود دارند، اما دارای میدان مغناطیسی کلی نیستند. 🔰 در بین این چهار سیاره، زهره، زمین و مریخ دارای جو قابل توجهی هستند. گازهای موجود در اتمسفر سیاره‌ای به اندازه، جرم، دما، نحوه تشکیل سیاره و وجود حیات مرتبط هستند. 🔰 وجود حیات در زمین باعث می‌شود که اکسیژن در جو آن فراوان باشد. به همین دلیل، زمین در منظومه شمسی ما بی‌نظیر است. اگر حیات نباشد بیشتر اکسیژن جو خیلی زود به بخشی از ترکیبات روی سطح سیاره تبدیل می‌شود. بنابراین، کشف علامت اکسیژن در جو یک سیاره فراخورشیدی قابل توجه خواهد بود.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
💢قمرها 🔰 قمرها که به آنها ماهواره طبیعی نیز می‌گویند، اشکال، اندازه‌ها و انواع مختلفی دارند. آنها عموماً اجسام جامد هستند و تعداد کمی جو دارند. بیشتر قمرهای سیاره‌ای احتمالاً از دیسک‌های گاز و غباری که در اطراف سیارات در اوایل منظومه شمسی در گردش بودند، تشکیل شده‌اند. 🔰 صدها قمر در منظومه شمسی ما وجود دارد. حتی تعداد کمی از سیارک‌ها نیز دارای قمرهای کوچک همراه هستند. قمرهایی که نامشان با یک حرف و یک سال شروع می‌شوند، قمرهای موقت محسوب می‌شوند. هنگامی که اکتشافات آنها توسط مشاهدات بیشتری تأیید شود، نام مناسبی به آنها داده می‌شود. 🔰 از سیارات خاکی (صخره‌ای) درون منظومه شمسی، عطارد و زهره هیچ قمری ندارند، زمین یک قمر دارد و مریخ دو قمر کوچک دارد. در منظومه شمسی بیرونی، غول‌های گازی مشتری و زحل و غول‌های یخی اورانوس و نپتون ده‌ها قمر دارند. همانطور که این سیارات در اوایل منظومه شمسی رشد کردند، توانستند اجرام کوچکتری را با میدان‌های گرانشی بزرگ خود بگیرند.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
❎ماه قمر زمین 🔰ماه تنها قمر طبیعی زمین است. این قمر با حدود یک چهارم قطر زمین تقریباً برابر عرض استرالیا است. ماه بزرگترین قمر طبیعی در منظومه شمسی نسبت به اندازه بزرگی سیاره ای که به دور آن می‌چرخد، می‌باشد. 🔰این قمر پنجمین قمر بزرگ در منظومه خورشیدی است. به‌طور کلی ماه بزرگتر از هر سیاره کوتوله شناخته شده‌است. ماه یک جرم سیاره‌ای است که یک جسم سنگی متمایز را تشکیل می‌دهد و آن را به یک سیاره اقماری تحت تعاریف ژئوفیزیکی این اصطلاح تعریف می‌کند. 🔰ماه فاقد هر گونه اتمسفر، هیدروسفر یا میدان مغناطیسی قابل توجهی است. گرانش سطحی آن حدود یک ششم گرانش زمین است (۰٫۱۶۵۴ گرم). قمر مشتری آیو تنها قمر منظومه خورشیدی است که گرانش و چگالی سطحی بالاتری نسبت به ماه دارد. 🔰گردش به دور زمین در فاصله متوسط ۳۸۴۴۰۰ کیلومتر یا حدود ۳۰ برابر قطر زمین، تأثیر گرانشی آن اندازه زمانی روز زمین را طولانی می‌کند و محرک اصلی جزر و مد زمین است. 🔰مقدار سطح قابل مشاهده ای که توسط خورشید روشن می‌شود از صفر تا ۱۰۰٪ متغیر است و در نتیجه فازهای قمری که اساس ماه‌های یک تقویم قمری را تشکیل می‌دهند، ایجاد می‌شوند. ۵۹٪ از کل سطح ماه را می‌توان از زمین از طریق تغییر در پرسپکتیو به دلیل رخ‌گردی مشاهده کرد.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
animation.gif
حجم: 672.4K
🔴قمرهای سیارات غول پیکر 🔶قمرهای مشتری شامل بزرگترین قمرهای منظومه شمسی (گانیمد)، یک قمر اقیانوسی (اروپا) و یک قمر آتشفشانی (Io) است. بسیاری از قمرهای بیرونی مشتری مدارهای بسیار بیضی شکل دارند و به سمت عقب (برعکس چرخش سیاره) می‌چرخند. زحل، اورانوس و نپتون نیز قمرهای نامنظمی دارند که دور از سیارات مربوطه خود می چرخند. 🔶زحل دو قمر اقیانوسی دارد - انسلادوس و تیتان. هر دو دارای اقیانوس‌های زیرسطحی هستند و تیتان نیز دارای دریاهای سطحی از دریاچه‌های اتان و متان است. تکه‌های یخ و سنگ در حلقه‌های زحل (و ذرات موجود در حلقه‌های دیگر سیارات بیرونی) قمر محسوب نمی‌شوند، اما در حلقه‌های زحل، قمرها یا ماه‌های متمایز قرار گرفته‌اند. این قمرها به حفظ حلقه‌ها در یک خط کمک می کنند. تیتان، دومین قمر بزرگ منظومه شمسی، تنها قمر با جو غلیظ است. 🔶در قلمرو غول‌های یخی، قمرهای درونی اورانوس تقریباً نیمی از یخ آب و نیمی از سنگ هستند. میراندا غیر معمول ترین است. ظاهر تکه تکه شده آن، آثار برخورد اجسام سنگی بزرگ را نشان می دهد. قمر نپتون تریتون به بزرگی پلوتون است و در مقایسه با جهت چرخش نپتون به سمت عقب می چرخد.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
animation.gif
حجم: 647.5K
💢 سیارات منظومه شمسی 🔰ترتیب سیارات منظومه شمسی که از نزدیک‌ترین نقطه به خورشید شروع می‌شوند و به سمت بیرون حرکت می‌کنند به شرح زیر است: عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری، زحل، اورانوس، نپتون. 🔰 منظومه شمسی شامل چهار سیاره درونی است که از طریق کمربند سیارکی به چهار غول گازی می‌رسد و پس از چهار سیاره گازی به کمربند کویپر می‌رسد. 🔰 دانشمندان تخمین می‌زنند که لبه منظومه شمسی حدود 15 میلیارد کیلومتر از خورشید فاصله دارد. در انتها، ابر اورت کروی و غول پیکر قرار دارد که تصور می‌شود منظومه شمسی را احاطه کرده است.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
♦وجود یخ در جهنم سیاره زهره 🔰در پژوهشی منتشر شده در نشریه « Advancing Earth and Space Sciences» محققان پی بردند که در ارتفاعات بالای اتمسفر زهره امکان شکل‌گیری کریستال‌های یخ و دی‌اکسید کربن وجود دارد. 🔰این پدیده که در لایه‌های بالایی جو رخ می‌دهد به باقی ماندن آب در زهره کمک می‌کند و از پراکنده شدن ذخیره آب این سیاره در فضا جلوگیری می‌کند. 🔰بر اساس نتایج این پژوهش در دمای پایین لایه‌های بالایی جو زهره آب تبدیل به کریستال‌های یخ سایز نانو تبدیل می‌شود و در فرایندی به نام هسته‌زایی در ذره‌های دود اتمسفر زهره تجمیع می‌شوند. 🔰در نهایت این ذره‌های قابلیت تشکیل‌ دادن ابرهایی کامل را دارند .                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
💢 تصویر تلسکوپ هابل از کهکشان میزبان ابرنواختری که 2.5 میلیارد برابر درخشان‌تر از خورشید است. 💥 تلسکوپ فضایی طولانی مدت این ابرنواختر را در کهکشانی در فاصله 150 میلیون سال نوری از ما رصد کرد که 2.5 میلیارد برابر بیشتر از خورشید انرژی آزاد کرد. تصویر جدید تلسکوپ فضایی هابل کهکشان کوچک UGC 5189A را که در فاصله 150 میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی شیر قرار دارد، با جزئیات خیره کننده نشان می دهد. 💥 این تلسکوپ فضایی از سال 2010 به مطالعه این کهکشان پرداخته است و دانشمندان از این تحقیقات برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ابرنواختری که بیش از 150 میلیون سال پیش در این کهکشان رخ داده است، استفاده می‌کنند. تنها در طول سه سال، این ابرنواختر به نام SN 2010jl حداقل 2.5 میلیارد برابر بیشتر از خورشیدی که در یک بازه زمانی یکسان در تمام طول موج‌ها منتشر کرد، انرژی مرئی ساطع کرد.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
animation.gif
حجم: 47.5K
🔰 سیارک‌ها 🔰 سیارک‌ها که گاهی سیاره‌های کوچک نیز نامیده می‌شوند، بقایای سنگی هستند که از شکل‌گیری اولیه منظومه شمسی در حدود 4.6 میلیارد سال پیش باقی مانده‌اند. تاکنون تعداد سیارک‌های شناخته شده فعلی 1,113,527 است. 🔰 بیشتر این قلوه سنگ‌های فضایی باستانی را می‌توان در حال چرخش به دور خورشید ما بین مریخ و مشتری در کمربند اصلی سیارک‌ها یافت. اندازه سیارک‌ها از وستا بزرگترین سیارک با قطر حدود 530 کیلومتر تا اجرام کمتر از 10 متر است. مجموع جرم تمام سیارک‌ها با هم کمتر از جرم ماه است. بیشتر سیارک‌ها شکل نامنظم دارند، هرچند تعداد کمی تقریبا کروی هستند و اغلب حفره‌دار یا دهانه دارند. 🔰همانطور که سیاره ها در مدارهای بیضوی به دور خورشید می‌چرخند، سیارک‌ها نیز می‌چرخند، گاهی اوقات کاملاً نامنظم و در حین حرکت غلت می‌زنند. بیش از 150 سیارک با یک قمر همراه کوچک شناخته شده‌اند (برخی دارای دو قمر هستند). سیارک‌های دوتایی و همچنین منظومه‌های سیارکی سه‌گانه نیز وجود دارند که در آن‌ها دو جسم صخره‌ای با اندازه تقریباً مساوی به دور یکدیگر می‌چرخند.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
💢 طبقه‌بندی سیارک‌ها 🔰بطور کلی سیارک‌ها در سه کلاس ترکیبی گسترده طبقه‌بندی می‌شوند: سیارک های نوع C، S و M. 🔰 سیارک‌های نوع C (Chondrite) رایج‌ترین سیارک‌های شناخته شده هستند که احتمالاً از سنگ‌های رسی و سیلیکات تشکیل شده‌اند و ظاهرشان تیره است. این نوع از سیارک‌ها قدیمی‌ترین اجرام منظومه شمسی هستند. 🔰 سیارک‌های نوع S (Stony) از مواد سیلیکات و نیکل-آهن تشکیل شده است. انواع M فلزی (نیکل-آهن) هستند. 🔰 تفاوت‌های ترکیبی سیارک‌ها به فاصله‌شان از خورشید مربوط می‌شود. با فرو رفتن آهن به مرکز و فوران گدازه‌های بازالتی (آتشفشانی) به سطح، برخی پس از تشکیل و ذوب شدن تا حدی دماهای بالایی را تجربه کردند.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
🔰کمربند سیارکی یا کمربند اصلی سیارکها ✳️کمربند سیارکی چیست و کجاست: اکثر سیارک‌های منظومه شمسی در ناحیه‌ای بین مدار مریخ و مشتری پراکنده‌اند که آن ناحیه را کمربند سیارکی یا کمربند اصلی سیارک‌ها (Asteroid belt) می‌نامند. ✳️ناحیه کمربند سیارکی حاوی میلیاردها سیارک است که اکثر آن‌ها بسیار ریز و برخی دیگر نسبتا بزرگ هستند. سیارک‌های دیگری نیز نزدیک زمین در چرخش هستند و شمار اندکی از آن‌ها نیز در اثر نیروی جاذبه دیگر اجرام آسمانی، به ناحیه بیرونی منظومه شمسی کشیده شده‌اند. ✳️طبق برآورد سیاره‌شناسان، اگر می‌شد همه اجرام کمربند سیارکی را با هم ترکیب کرد، جرمی آسمانی کوچکتر از ماه پدید می‌آمد. به کمربند سیارکی اغلب کمربند اصلی سیارک‌ها (Main Asteroid Belt) نیز می‌گویند.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
💢 تروجان ها 🔰 این سیارک ها با یک سیاره بزرگتر در مدار مشترک هستند، اما با آن برخورد نمی‌کنند زیرا آنها در اطراف دو مکان خاص در مدار (به نام نقاط لاگرانژی L4 و L5) جمع می‌شوند. در آنجا، کشش گرانشی خورشید و سیاره با تمایل یک تروجان برای پرواز به خارج از مدار متعادل می شود. 🔰 تروجان‌های مشتری مهم ترین جمعیت سیارک‌های تروجان را تشکیل می‌دهند. تصور می‌شود که تعداد آنها به اندازه سیارک‌های موجود در کمربند سیارکی باشد. مریخ و نپتون نیز تروجان‌ دارند. ناسا کشف یک تروجان زمین را در سال 2011 اعلام کرد.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾
💠سیارک‌های نزدیک زمین: ✅این اجرام مدارهایی دارند که از نزدیک زمین عبور می‌کنند. سیارک‌هایی که در واقع از مسیر مداری زمین عبور می‌کنند به عنوان عبورکننده‌های زمین شناخته می‌شوند. ✅ از تاریخ 19 ژوئن 2013، 10٬003 سیارک نزدیک زمین شناخته شده‌اند که بیش از ۸۶۱ سیارک قطری بیش از یک کیلومتر دارند و 1409 سیارک از این گروه به عنوان سیارک‌های خطرناک طبقه‌بندی می‌شوند که می‌توانند تهدیدی برای زمین باشند.                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾ انجمن‌ نجوم دبیرستان علامه حلی متوسطه اول ناحیه دو اراک                    @helli_astronomy                ✾࿐༅🛰🌕🔭༅࿐✾