تصمیم گرفتم به خوندن صحیفه و چه نعمتی ... چه نعمتی داشتیم و ازش استفاده نکردیم. چه سخنان لطیفی چه دعاهای عظیم و ملموسی و چه کلمات عاشقانه ای

هایون بخاطر اینکه جدش در دوران استعمار طرفدار ژاپن بود تحریم داره میشه اما ما هنوز تو همون مرحله ای که مرحوم اکبر عبدی بود گیر کردیم. داستان جشنواره هایی که جهت دل خوشکنک و تشویق اهالی سینمای ما به ساخت فیلم های سیاه نمایی شده یک جایزه فرعی هم بهشون میدن تا همین جا متوقف بشیم بمونیم و با گرفتن ژست روشن فکری اشک تمساح بریزیم و برای راه حل هیچ کاری نکنیم. از راهنمایی این جمله کتاب خاطرات سفیر رو خیلی دوست داشتم که می گفت ای کاش اندازه فرانسوی ها آنقدر تعصب می کشیدیم که می گفتیم مشکلات مون به خودمون ربط داره و همه چیزو به اجنبی جماعت نمی گفتیم. یعنی حتی کره ای هایی که از موضوعات سیاسی اونقدر شوتن و تو یه شب اوضاع کشورشون اونجوری میشه و حکومت نظامی و مجازات فلانی و بهمانی رخ میده و هیچ اتفاقی تو زندگی مردمش نمیوفته هم اینجا یک تکونی دادن ولی اینجا حتی در این حد حداقلی که اوکی تو حامی زنان (اصلا اوکی که تو شرایط جنگی از هیچ کوفتی حرف نزدی و اینها) چرا نکبت اونجا رفتی اصلا حرف زدی رو هم بهش نمیگن و پس فردا هم تو سینماهای کشور و پلتفرم ها مثل چی ازش حمایت می کنیم. واقعا هرچقدر که خودمو بکشم دیگه نمیتونم از فیلم های ایرانی خوشم بیاد. من تو همون دوران کودکی و فیلم های قدیمی محمدحسین لطیفی و حاتمی کیا و پایتخت های سری اول موندم و دیگه حاضر نیستم چیز جدید تماشا کنم. خلاصه که میخواستم از ناراحتیم از این موضوع بگم ولی در نهایت به نفرت پراکنی علیه یه صنعت ختم شد.🚶🏻‍♂🚶🏻‍♂ پ.ن: اینکه از تجاوز به کشورت نمیگی یه حرفه اینکه مشکل داخل کشور رو وقتی حاصلی جز تحقیر نداره به اجنبی بگی یه حرف دیگه. خفه شن

این موضوع که هممون داریم از هم غلط میگیریم خیلی بامزه است 😂

کیومرث قلی دوست مجازیم که از حضوری ها بیشتر دیدمت رفیق میدون مفید✨😂 «سلام، کجایی سید؟» عزیزم یک ساعت زودتر و پیش پیش میگم تولدت مبارک منوچهررررررر