به ظاهر زنده‌ام، اما هیچ‌چیز توی درونم زنده نیست. هیچ‌چیز اون شکل سابق نیست، هیچ‌چیز سر جای خودش نیست، هیچ‌چیز اون‌طوری که می‌خوام نیست...

خوشحالی موجودی زنده نبود، اما کشتینش..

🌠شبتون بخیر! (چون یه جا خوندم هیچکس نباید بدون شب بخیر بخوابه.)

عشق چیزی نیست که ما اختراع کرده باشیمش، عشق یه شهوده قدرتمنده، باید یه معنایی داشته باشه..

"باز باران بی ترانه میخورد بر بامه گونه یادم آرد روز غمگین گردش تقدیر ننگین فصل رنگین بغض سنگین بی تو هیچ و پوچ و خالی تلخی ناب نگاهی یادم آمد چشم هایت لحن شیرین نگاهت همچو کودک می دویدم کودکی صد ساله بودم یادم آمد حرف تلخی شاهد این قلب زخمی با کی دیگه خوش حالی؟ باور عشقم نداری باز باران بی ترانه می نشیند روی گونه زنده ام اما چگونه؟"

هیچ‌چیز ارزش اون گریه‌هارو نداشت. اون دردی که سراسیمه از درون به تمام وجودت چنگ مینداخت. هیچ‌چیز‌!

و داستان دست‌ها؛

~Five Feet Apart