تلاش برای فراموش کردن کسی که روحت رو لمس کرده، بیهوده‌‌ست.

اینجا فقط خاک نیست؛ جای قدم‌های کسانی‌ست که رفتند و دیگر برنگشتند، جای خنده‌هایی که حالا فقط در خاطره‌ها شنیده می‌شوند، جای اسم‌هایی که هنوز با شنیدنشان چشم‌ها پر اشک می‌شوند. شاید خیلی‌ها سهمشان از این وطن، تنها یک عکس، یک یاد، یا یک خداحافظی ناتمام شد، اما بعضی عشق‌ها حتی با رفتن آدم‌ها هم تمام نمی‌شوند. پس، حتی اگر چیزی از آرزوهایم باقی نماند، باز هم قلبم را در همین خاک می‌کارم؛ کنار یاد تمام کسانی که روزی بودند و حالا... فقط در دل این سرزمین نفس می‌کشند🖤! ღBlueGirl

I was always second.

گاهی‌ اوقات وقتی شب از راه می‌رسید، نمی‌توانستم بخوابم. در تاریکی دراز می‌کشیدم و نمی‌توانستم ترس و فشار را از خودم دور کنم. از خود بار ها و بار ها می‌پرسیدم که درد از کجا آغاز شد و چگونه قرار است پایان یابد. آیا اصلا قرار است پایان یابد؟

کپریکورن، خیلی دوستت دارن، خودت نمیفهمی.

and you say...

با اینکه آدم درونگراییم؛ ولی عاشق دورهمی‌های کوچیک، ساده و صمیمی خانوادگیم!🛐

زندگیم شده مثل یه خواب؛ از یه کابوس می‌پرم تو یه کابوس دیگه بیدار می‌شم.

به ظاهر زنده‌ام، اما هیچ‌چیز توی درونم زنده نیست. هیچ‌چیز اون شکل سابق نیست، هیچ‌چیز سر جای خودش نیست، هیچ‌چیز اون‌طوری که می‌خوام نیست...