گاهی‌ اوقات وقتی شب از راه می‌رسید، نمی‌توانستم بخوابم. در تاریکی دراز می‌کشیدم و نمی‌توانستم ترس و فشار را از خودم دور کنم. از خود بار ها و بار ها می‌پرسیدم که درد از کجا آغاز شد و چگونه قرار است پایان یابد. آیا اصلا قرار است پایان یابد؟

کپریکورن، خیلی دوستت دارن، خودت نمیفهمی.

and you say...

با اینکه آدم درونگراییم؛ ولی عاشق دورهمی‌های کوچیک، ساده و صمیمی خانوادگیم!🛐

زندگیم شده مثل یه خواب؛ از یه کابوس می‌پرم تو یه کابوس دیگه بیدار می‌شم.

به ظاهر زنده‌ام، اما هیچ‌چیز توی درونم زنده نیست. هیچ‌چیز اون شکل سابق نیست، هیچ‌چیز سر جای خودش نیست، هیچ‌چیز اون‌طوری که می‌خوام نیست...

خوشحالی موجودی زنده نبود، اما کشتینش..

🌠شبتون بخیر! (چون یه جا خوندم هیچکس نباید بدون شب بخیر بخوابه.)