ببینید من واقعا نمیخوام بیاحترامی بکنم ولی حتی خودِ امام خمینی رو هم خیلی نمیتونم ازش حس خوبی بگیرم، نمیدونم چرا ولی برعکس امام خامنهای که بشدت دوستشون داشتم و حتی عکس و صداشون واسم آرامش بخش بود و از بزرگترین آرزو هام بود که از نزدیک ببینمشون امام خمینی رو اصلا همچین حسی ندارم بهشون، حتی ببخشید ولی حس دیکتاتور بودن میگیرم از فیلماشون، شاید هم چون تو زمانشون نبودم و ندیدمشون همچین حسی دارم نمیدونم
/
فکر کن تو طاغوت، با اون همه مشقت و بدبختی و تبعید، همینقدرم بنده خدا خیلی خوب بود. با همین جدیت و ابهت انقلاب کرد، وگرنه مگه میشد تو اون زمان با سافت و گوگولی بودن چنین اتفاق بزرگی رو رقم زد؟ خیلی شخصیت بزرگ و طرز فکر خاصی داشتن. راجبشون بخون
براندازای تهرانی، میسوزین کل شهر پر شده از چهره ی دلنشین و زیبای رهبر شهیدمون نه؟