✔️ سیاست را با نام حقیقیاش صدا بزنیم.
🖋 دکتر امیرحسین پرورش
➖جامعهی ایرانی در وضعیت مهمی قرار گرفته است. وضعیتی که در آن اتحاد ترمیدوریها و محافظهکاران، تمایل دارد جامعه را به بنبست بکشاند و امید به آینده را اخته کند.
➖ محافظه کاران مثل همیشه با هرگونه تحرک اجتماعی مخالفند، حتی وقتی بر همگان مشخص است که باید در برابر تصمیمات و بدعتهای اشتباه ایستاد.
➖ اما ترمیدوریها چه میکنند؟ در آنها شور مرتجعانهای بر آمده از میل به بردگی زبانه میکشد! آنها مدعی پایان عصر انقلاب، شیفتهی بازگشتن زیر بیرق اربابان سابقند. از این روی است که ارتجاع را جای شور انقلابی رنگ و به مردم قالب میکنند. تا باز سلطهی اربابان به زیر کشیده را احیا کنند.
خطر اتحاد نامبارک محافظهکاران و مرتجعین تهدیدی حاضر و بزرگ برای آیندهی ایران است.
➖ اما راه رهایی از این بنبست سازی، از این القای نا امیدی، از این میل بیپایان به تسلیم چیست؟
راه نجات، اعادهی تضادهای واقعی است.
تضادهایی که ریشه در سیاست واقعی دارد.
➖ سیاست به معنای امکان انتخابهای بنیادین، امکان کنش انقلابی در برابر محافظهکاری و ارتجاع است.
این وظیفهی ماست که سیاست را به نام واقعیش فرا بخوانیم.
تضاد حقیقی سیاسی، تضاد میان منافع ملتها و منافع جباران تاریخ است.
➖ مردم، نام سیاست است. سیاست انقلابی هم در مقابل ارتجاع و هم در مقابل محافظهکاری میایستد.
هر دو گروه دهههاست سعی کردهاند هر آنچه به نام مردم است را یا مصادره کنند یا لگدمال. جمهوریت را اخته کنند، مردم و تودهها را بدنام و فاقد خرد جلوه دهند و منابع و منافع حیاتی ملتها را به تاراج برند.
اما سیاست حقیقی، سیاست مردم است. سیاست ایستادن در کنار تودههای بینامی که در رسانهها بازنمایی نمیشوند.
➖ تردیدی نیست که این رقابت نابرابر است. ثروت، قدرت و رسانه در ید مرتجعین ترمیدوری و محافظه کاران است. اما سیاست حقیقی و مردم اگر اعاده شوند، آنچنان نیرومندند که این معادلهی نابرابر را برهم خواهند زد.
➖ مردم با درد قرینند و این درد، بنیان جامعهی سیاسی است. محافظهکاران درد را نمیبینند، منکر میشوند و مرتجعین با مسکنهای دروغین، با دعوت به مصرف بیپایان و کالاییشدن همه چیز، سرخوشی و میل به بردگی را به جای درد مینشانند.
اما سیاست حقیقی درد را میپذیرد و بنیان حرکت جامعه به سوی عدالت را بر آن بنا میکند. درد زمینهی مبارزه برای بازپس گیری امکان حیات از سلطهگران است. درد بنیان عدالت است.
➖ سیاست حقیقی، سیاست برآمده از مردم، نه مرداب محافظه کاری را برمیتابد و نه هرزگی و بردگی ارتجاع را. و این معنای انقلابی بودن است: نه شیفتهی گذشته و نه راضی به اکنون؛ بلکه گشوده و امیدوار به امکانات و رخدادهای آینده.
@Hesfir
➖ «آنجا که خطر هست، رهاننده نیز میبالد.»
این مصراع از فردریش هولدرلین، متأله و شاعر آلمانی، بیانی از سنت تخطی ناپذیر تاریخ انسان است.
➖ آمریکا در امپریالیستی ترین فرم تاریخ خود، بعد از ونزوئلا احتمالا کوبا، نیکاراگوئه و کلمبیا را نیز اشغال خواهد کرد و برای شکست بریکس و جلوگیری از شکلگیری جهان چند قطبی، برزیل را تحت فشار نظامی و اقتصادی قرار خواهد داد.
➖ اما رهاننده نیز خواهد بالید، سیاست رهاییبخش در افسارگسیختگی تاریخی اسرائیل و آمریکا به یک بلوغ تاریخی میرسد.
از تهران تا صنعا و از غزه تا ریودوژانیرو، صورت جدیدی از سیاست رهاییبخش تکوین خواهد یافت.
➖ در این راه خونهای زیادی بر زمین ریخته خواهد شد و جانهای گرامی فراوانی از دست خواهد رفت، اما رهاننده خواهد بالید؛ این سنت تخطی ناپذیر تاریخ است...
🖋 دکتر امیرحسین پرورش
@Hesfir