نمی‌خوام وارد کلیشه های درونگرایی و برونگرایی بشم پس اینجوری قضیه رو تعریف میکنم که واقعا نداشتن روابط اجتماعی قوی دردسر سازه

چرا؟ برای اینکه هرکسی سعی می‌کنه باهات صحبت کنه تو اونقدر عجیب رفتار می‌کنی که گاها باعث ایجاد سو تفاهم میشه تو دوست داری باهاش حرف بزنی و ارتباط برقرار کنی ولی نمیتونی ولی بهترین تلاشت رو انجام میدی ولی در نهایت اونها بهت میگن یبس و یا فکر میکنن که تو ازشون بدت میاد یا همچین چیزی واقعا کلافه کننده است

شاید باید رو پیشونیم تتو کنم که « من ازتون بدم نمیاد و می‌خوام باهاتون حرف بزنم ولی نیاز دارم راجب جمله هام فکر کنم و به زمان احتیاج دارم »

این دلیلیه که من توی فضای مجازی پرحرف و در ریل لایف نمیتونم درست صحبت کنم تازه فکر کن یکی زل بزنه به چشمات!!!! اسم خودم یادم میره

بعضی موقع ها فکر میکنم واقعا باید با خودم همه جا یه دفترچه ببرم یا برم توی پیام های ذخیره شده ای جایی ... بگم من نمیتونم حرف بزنم ولی اگه جواب میخواین چند دقیقه صبر کنید براتون بنویسم😭

گلوم یه جوریه انگار توش فشفشه روشن کردن

هر موقع از نظر روحی انرژیمو جمع میکنم و یه عالمه رو خودم کار میکنم که بی حوصله نباشم و یه ذره فعال و اکتیو به نظر برسم اگه گفتین چی میشه😃 مریض میشم😭

یه خانومه ای تو آسانسورمون گیر کرده😭 شونصد بار کوبید به در خب زن دو دیقه صبر کن رفتیم به نگهبانی بگیم دیگه 😭

حالا این آسانسورا گیر دارن بعد مامان منم با آسانسور رفته 😃

نکنه واقعا زامبیا حمله کردن

وای همون خانوم شمالی کیوته بود که قبلا گفتم سکته کرده بود بنده خدا 😭

از پریود عزیز هم خیلی خیلی ممنونم که در سخت ترین شرایط زندگی هم منو تنها نمیذاره ...