مُفتخرم ؛ که در طول عمر ِناچیزم از اعماق قلب ؛ با روح ُجان ؛ عشق و ارادت به شما را داشتم و لحظهای به حقانیتت شک نکردهام !
اگرچه روسیاه و شرمنده ایم که کم گذاشتیم و هربار فقط به شعار خون ِدر رگهامان را تقدیم نگاهت کردیم اما در آن صبح ِتاریک ِتاریخ تو فدای ماشدی ..
عزیز ِندیده ام ؛ بلندشو علم بدست بگیر ، تسلی باش بر این غم جانکاه :)..