_

در تمام تواریخ تمامی پیامبران و فراعنه و رهانیه و تزاریان به دنباله ی آیت ها چاووش در داده اند که مسلم دارید «امروز روز دختر این مائده فلکی است» پس لازم به تهنیت است میپرسی به چه کسی؟ به فائزه مهدینامه یا فرنگیس شاهنامه پس آیا فرقی میانشان هست؟ خود که بهتر میدانی در هنگامه وصف تو من همانند سرباز مادرزاد لال آلمانیی هستم که بخواهد جنگ جهانی دوم را توصیف کند. و باری چند زبونم در کتابت شگرف ترین افریده افلاک و الارض. حاشا که تنها تو فرنگیس نیکو منظر زندگی من هستی و تجلی جمیع تقریظ های عمر کوتاهم. تنها میدانم حتی اگر بخواهی پس از آخرین کودتایمان از بیغوله زندگی من رخت زیستن بر بندی، توش باقی مانده من گرانبها تر از تمامی گذران ماقبل تو خواهد بود. که من پدید آمده از شکاف دیده های توام و من اگر می‌دانستم پس از آن همه رنج ها و نابسامانی‌ها تو را می‌توانم داشته باشم‌ بدون شک با اراده‌ی آهنین‌ تری تحملشان‌ می‌کردم. و اما تو ای ماندگار تر از تمام تبصره حزن های من هرگز نباید فراموش کنی که تمامی تاریخ های مهم به تو بازمیگردد -گچپژ

-می‌دونی مشکل کجاست؟ ‏+مشکل اینجاست. پیش منه، نگرانش نباشید

رفیقای بچگی و رابطه های تموم نشدنی:

سعدی چو جورش می‌بری منم تا یه مسیری باهات میام.

عمم»»»»»»»»»

اجازه بدید غم انگیزترین عبارت وصفی دنیا رو بهتون معرفی کنم این شما و این سن قانونی

یکی منو بگیره دبیر فیزیکمو ننمایم

یعنی تو این گرما هنوزم سیروان خسروی دوست داره زندگی رو؟