رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم با دوست بگوییم که او محرم راز است

شرح شکن زلف خم اندر خم جانان کوته نتوان کرد که این غصه دراز است

چون قطره ای باران که بر ساحل بیفتد یک آسمان افسوس و یک دریا سوالم

شادمانیم که در سنگدلی چون دیوار باز هم پنجره ای در دل سیمانی ماست

روز اول زمستون

سرمای استخوان سوز آنقدر ها هم آزار دهنده نیست سرمای زمستان زمانی نفست را بند می آورد که خاطرات زمستانِ با او، در یادت زنده شود و آتش هراس زمستان بدون او دوباره در جانت شعله بکشد