بعضی وقتاهم از شدت خستگی روح، هیچ حسی نداری..
نه ناراحتی نه خوشحالی نه گریه میکنی .
بزرگترین اشتباه زندگیم این بود که
فکر میکردم اطرافیانم همون حسی که من به اون ها دارم ،اونا هم به من دارن.
اما اونی که آدمو درک میکنه و بهش آرامش میده و حتی باعث میشه که قدر خودشو بیشتر بدونه از اونی که روزی هزار بار میگه دوست دارم ارزشش بیشتره .
واسه خوشحال کردنِ من لازم به هزینه های بالا و گل نیست من با یک هواتو دارمم خوشحال میشم:)
درس خوندن برای نجات و تغییر زندگی شخصیت شاید بهترین کار باشه تو این شرایط در حق خودت بکنی