مامانِ عموپورنگ بس نبود؟=)))

من هیچ کاری نمی‌تونم برای مردی که کلِ خاطراتِ کودکیم رو ساخته انجام بدم جز اینکه اشک بریزم و دعا کنم که بتونه از این مرحله عبور کنه و تو باتلاقِ از دست دادن گیر نکنه ... و فکر کنید اگر عموپورنگ نبود الان نود و نه درصدِ ما با فکر کردن به دورانِ کودکیمون لبخند نمی‌زدیم؛ این دِین خیلی بزرگیه که به گردن من، به گردن ما گذاشته شده ... اون وقت نجات دهنده‌ی ما نزدیک ترین فرد بهش رو از دست داده و من نشستم یه گوشه و خداخدا می‌کنم که از غمش کم شه! از ناتوانی واقعا متنفرم. هیچ چیز به اندازه‌ی اینکه کاری از دستم برنیاد واسه بهتر کردنِ حالِ آدمایی که دوستشون دارم، نمی‌تونه اینقدر عصبی و غمگینم کنه.

عکس های بالاش زیادی دخترونه ست ولی سیب سرخِ قلبی و کوکی قطعاً من رو یادِ تو می ندازه.

دقیقا دقیقا دقیقا

از تابستون خسته شدی؟ خواستم بگم فردا قرار نیست ساعت هفت صبح بری مدرسه و دبیرا عقده‌ای و بی‌اعصاب رو تحمل کنی و یه امتحان چرت بدی پس چیل کن و انقدر غر نزن.

سیبِ سرخِ قلبی=)))

عاشقتم که انفدر به جزئیات دقت می‌کنی و هیچ چیزی رو فراموش نمی‌کنی وای😭

سیب که دلیلش واضحه ولی کوکی چرا؟:)

حتی عکسش رو تو گالری م دارم منظورتچیه

نمی دونم ولی خیلی سوگلانه ست.

خداا😭