نگاه کنم به تصویرت و چه بگویم؟ بگویم من هم به مانند تو آرزوی خدمت به مردم و سپس شهادت دارم اما تو کجا‌ و ما کجا.. بنشینم و فقط خیره شوم به تصویرت و به یاد آورم روز هایی که من نبودم و تو برای در راه انقلاب ماندن من جانت را فدا کردی... هر چه فکر میکنم فاصله من و تو بسیار زیاد است و مهلتی نمانده که این مسیر را بپیمایم... به که پناه ببرم که نبودم و ندیدمت و تضمینی نیست که در آخرت هم تو را ببینم..

به شما با چه رویی نگاه کنم؟ بگویم شما و ۷۲ تن از همراهان تان سال ۱۳۶۱ به مانند امام حسین(ع) شهید شدید و جانتان را برای من و مای امروزی فدا کردید ولی ما‌ نمک نشناسی میکنیم؟ بگویم به کاروان شهدا پیوستید، من کاروان شما را میبینم ولی نفسم اجازه پیوستن به شما را نمیدهد؟ کاش میشد و خدا عمر من و ما را می‌گرفت و شما را زنده میکرد... کاش خداوند عنایتی کند و ما را شبیه شما کند، به مانند شما که نمی‌شویم حداقل شبیه بشویم...

دلا دیدی که حاجی زاده هم رفت؟... مگر همین چند هفته قبل نبود که دانشجویان تو را بالا و پایین می انداختند... هر چه نگاه میکنم باورم نمیشود... گریه ام نمی آمد چون مغزم قبول نمی‌کرد شهادت تو را... و هنوز احساس میکنم که در این کره خاکی هستید صد افسوس که چنین نیست...

قافله عشق بار سفر بسته... افسوس که پای رفتن نداریم و زمین گیر شده ایم...

ختم صلوات برا مردم فلسطین در حرم قمر بنی هاشم علیه السلام برا هر کی میشناسی اینو بفرست یا علی این کاریه که از دستمون برمیاد

سهم هر نفر ۱۴ صلوات و انتشار برای هر کی میشناسه حداقل ۴۰ نفر