و اما مورد دیگری که باید به آن پرداخت و شیخ رمضانی آن را یاد آورد شد این است که اطاعت پذیری به جای خود و فراهم کردن زمینه برای گرفتن بهترین تصمیم برای ولی فقیه هم به جای خود. 1/

اگر ظهور می‌خواهیم، اگر رفتن ظالم را می خواهیم، اگر آرامش و آسایش همیشگی می‌خواهیم، این ها به سادگی بدست نمی آید، این ها بی رنج و زحمت نیست. نابرده رنج گنج میسر نمی شود. 2/

وقتی ظلم ائتلاف ایجاد می‌کند و به شما حمله می کند و شما با اتکا به خدا وارد این جنگ می شوید، با اتکا به خدا می جنگید و شهادت می خواهید، این ها اینطور نیست که تا یک صدای انفجار آمد بگذاریم و از شهر برویم و دنبال آسایش باشیم. 3/

اینطور نیست که همه اش غر بزنیم و بگوییم چرا این جنگ تمام نمی شود؟ چرا این جنگ آغاز شده؟ چرا فلان و فلان و فلان. این ها غر زدن است، این ها عدم تحمل رنج است، اگر تحمل رنج ندارید گنج را هم فراموش کنید. 4/

هی می‌گوییم دنبال آتش بس نیستیم، هی می‌گوییم صلح ممنوع اما وقتی این گفتن ما همراه با عمل است که بگوییم مولای یا امام زمان(عج) ای ولی نائب امام عصر، شما هیچ ترسی از جانب ما نداشته باشید، ما اراده و تحمل صبر بر سختی های این جنگ را داریم. 5/

ما تحمل نبود برق و گاز و گرما و سختی را داریم، ما تحمل دیدن پر پر شدن جوانان و خانواده مان را داریم، همه این ها را تحمل می کنیم تا شما صلح که اکنون آتش بس را نپذیرید. 6/

وگرنه نمی شود هی غر بزنیم و گله کنیم و شکایت، این تحمل نکردن رنج یعنی ابلاغ این پیام به ولی فقیه که آقا ما تحمل ادامه جنگ نداریم آتش بس را بپذیرید. هر چند که به زبان بگوییم آتش بس را دوست نداریم و ننگ است و... 7/

نمی شود همه خوبی ها را خواست و هیچ رنج و سختی را هم نخواست. وظیفه ما امروز راحت کردن خیال ولی فقیه است با عمل به این که ما همه جوره پای این نظام هستیم حتی با جان خود و عزیزانمان. 8/

نظم نوین جهانی به زودی...

امام شهید(ره) درباره جنگ دوازده روزه : «دشمن از پا درآمد و تقریبا له شد» و سوال کلیدی : اگر در جنگ دوازده روزه شکست خورده بودیم دشمن حاضر به آتش بس می شد؟!