امروز بعد از شیش روز یکم بلند شدم و سعی کردم مفید واقع شم. اولش که با دندون درد وحشتناک شروع شد ولی بعد از خوردن مسکن و حرف زدن با نگار حس کردم بهترم و میتونم کارامو انجام بدم. توی این چند روز که عملا مرده‌ی متحرک محسوب میشدم فهمیدم که روزای عادیم چقدر مفید میگذشته و من فکرمیکردم هیچ غلطی نمیکنم و حقیقتا دلم برای ورژن تلاشگرم تنگ شده اما فعلا فشار نمیارم به خودم که برگردم بهش.قرار شد بعد از اینکه کارامو انجام دادم واسه نگار ستاره بفرستم (به جاش با ویدیو مسیج اعلام کردم 🌟).خوشحالم که حداقل یکم از کارای ضروری امروز رو انجام دادم. الانم خونه ساکته و میخوام برم بشینم کتابمو تموم کنم.

☆

نمیدونم چطوری بگم که تک تک سلولام دلشون باشگاه میخواد. دلم برای جیرجیر کردن کفشام کف سالن و صدای توپم تنگ شده.

کاش میدونستم چی از زندگیم میخوام.

خدا از همه چیز و همه‌‌کس بزرگ‌تر است.